Verloren en voor altijd verdwenen door Guster. Als er ooit een band was die gemaakt was voor universiteitsradio, dan was het Guster. Ik weet niet hoeveel universiteitsradiostations er nog zijn, maar de aantrekkingskracht van de band blijft bestaan, vooral op hun beste album, 1999. Verloren en voor altijd verdwenen. Het bevat hun vroege akoestische geluid: warme harmonieën, zuivere gitaarlijnen en veel handpercussie (bongo-zware Guster was de beste Guster). Er zit emotionele diepgang in zelfs de meer vrolijke nummers, en de langzamere nummers hebben een reflecterende, weemoedige sfeer die aangrijpende en nostalgische gevoelens oproept – zelfs als je niet precies kunt benoemen waar je ze mee in verband brengt. Bijzondere hoogtepunten: “Gelukkiger,” “Twee punten voor eerlijkheid,” “Hoe dan ook.”
De zeven verdiepingen tellende berg van Thomas Merton. Ik las dit voor het eerst op de universiteit en herinner me dat ik ervan genoot, dus besloot ik het als 43-jarige opnieuw te lezen. Weer genoten! De zeven verdiepingen tellende berg is Mertons spirituele autobiografie. Hij neemt de lezer mee hoe een rusteloos, intellectueel vraatzuchtig kind zich tot het katholicisme bekeerde en uiteindelijk besloot trappistenmonnik te worden. Merton is een werkelijk begaafd schrijver die persoonlijke verhalen, theologie en filosofie met elkaar verweeft zonder er ooit prekerig over te worden. Het doet me denken aan dat van Augustinus Bekentenissen. Of je nu religieus bent of niet, het is nuttig om te zien hoe iemand zich een weg baant door een belangrijke levensbeslissing (monnik worden is dat zeker) om ideeën op te doen over hoe je op je eigen kruispunten kunt navigeren.
Skivallei Salsa Verde. Ik hou van hete sauzen, en er zijn bepaalde die ik lekker vind bij bepaalde voedingsmiddelen. Frank’s Hot Sauce is heerlijk bij sardientjes en oesters. Ski Valley Salsa Verde is mijn go-to voor mijn ochtendeieren. Gebruik het al jaren. Voegt wat smaak toe en net genoeg warmte om een bord eieren wakker te maken zonder ze te overweldigen. Het doet me denken aan New Mexico, wat ofwel een verkoopargument is, ofwel zinloos, afhankelijk van of je een connectie hebt met die staat.
De jongens die naar de zee keken. Kate en ik zijn al lang geïnteresseerd in de karaktervormingsorganisaties voor jongeren die aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw opdoken. De meeste mensen kennen de Boy Scouts, maar er was een heel ecosysteem van deze groepen – de Woodcraft Indians, de Sons of Daniel Boone, enz. – elk met zijn eigen filosofie over hoe jonge mensen gevormd moesten worden. Dit stuk van AVANT gaat over de Sea Scouts – de weinig bekende maritieme tak van de Scouting-beweging van Baden-Powell – en hun rol in Groot-Brittannië tijdens de Eerste Wereldoorlog als kustwachtnetwerk. Jongens zouden de taak krijgen om in zware wollen truien aan de Britse kust te staan en het water af te scannen op zoek naar Duitse schepen. Het artikel concentreert zich vooral op het uniform van de Sea Scouts, maar ik heb een aantal interessante dingen geleerd, zoals het feit dat er zelfs een organisatie bestond die de Sea Scouts heette. Het lezen waard.
Op onze Nieuwsbrief Uitstervend Raswij publiceerden Zondagse haardvuuravonden: cultiveer vandaag nog het oordeel van morgen En Waarom sommige gemeenschappen vonken en andere niet.
Citaat van de week
Mensen die geen tijd kunnen vinden voor recreatie, zijn vroeg of laat genoodzaakt tijd te vinden voor ziekte.
—John Wanamaker
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op De kunst van mannelijkheid.
