Nozlee Samadzadeh’s had de zijne – een traditionele tafelset voor Nowruz met symbolische objecten.
Sarah Ventre/NPR
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Sarah Ventre/NPR
Nowruz – het Iraanse Nieuwjaar – is voor Iraniërs een van de grootste feestdagen van het jaar en wordt meestal gevierd met grote feesten en bijeenkomsten. Het is een oude feestdag, met pre-islamitische wortels, en verenigt Iraniërs over religieuze grenzen heen in heel Iran en de diaspora.
Maar dit jaar moest Jasmine Nourisamie, een van de voorzitters van de Persian Cultural Society aan de Universiteit van New York, een moeilijke beslissing nemen: hoe ze een vreugdevolle vakantie konden vieren te midden van verdriet en angst.
“Wij allemaal als Iraniërs in de diaspora zijn verbonden met iemand die is vermoord, gevangengezet, gemarteld, verkracht of verdwenen – we kennen allemaal wel iemand, en het was een periode van rouw, en dat is het nog steeds”, aldus Nourisamie.
Na de massamoord op demonstranten door het Iraanse regime in januari zei Nourisamie dat ze sociale media-accounts van Iraanse activisten had gezien posten dat de vieringen van Noroez dit jaar afgezwakt moeten worden. Veel organisaties hebben hun vieringen helemaal afgelast.
Uiteindelijk besloot haar groep door te gaan met een evenement. Maar in plaats van een typisch feest hielden ze een wake, waardoor mensen een ruimte kregen om samen te komen, te spreken en te rouwen.
“Meestal bestaat Nowruz uit kleurrijke jurken en felle pastelkleuren”, zei Nourisamie. “Dit jaar droeg iedereen zwart.”
Voor sommigen komt de verwerking van dit moment samen in de vorm van stille ruimtes en stilte. Voor anderen schuilt er kracht in een vreugdevolle gemeenschap.
“Ik denk dat veel mensen de dansvloer beschouwen als een soort frivole plek waar je gewoon binnenkomt om te ‘feesten’. Maar de manier waarop we naar de ruimte van de dansvloer kijken is in werkelijkheid een plek van verzet”, zegt Arya Ghavamian, een van de makers van Disco Teheran – een dansfeest dat de muziek van Iran viert.
“Omdat we in Iran hebben gewoond, hebben we altijd te maken gehad met de censuur van het simpelweg tot zwijgen worden gebracht. En mijn gedachte is: waarom zouden we zwijgen tegen deze duisternis? Als alles ons dwingt om te zwijgen, waarom zouden we dan zwijgen en zwijgen?” zei Ghavamian.
Disco Tehran zet de muziek van Iran onder de aandacht, ook van vóór de Islamitische Revolutie. Een van Ghavamian’s favoriete nummers is “Pishkesh” van de Iraanse superster Googoosh.
Ghavamian zei dat als hij nadenkt over de tumultueuze geschiedenis van Iran, hij eraan wordt herinnerd dat Nowruz zowel in goede als in moeilijke tijden gevierd is.
“Als alles verdwijnt, is deze herinnering die met ons allemaal door de geschiedenis stroomt, met onze voorouders en ons bestaan en dat allemaal, thuis. Voor mij persoonlijk is Nowruz mijn thuis”, zei Ghavamian.
In een appartement in Brooklyn denkt Nozlee Samadzadeh aan zijn familie terwijl hij een huis bouwt had de zijneeen traditionele Nowruz-tafel met symbolische voorwerpen erop. Op Samadzadeh staan paarse hyacinten, fruit, een geliefd boek en een spiegel, allemaal bovenop een witte doek met zilverborduurwerk.
Maar Samadzadeh weet dat sommige belangrijke rituelen dit jaar niet mogelijk zijn.
“Het is heel traditioneel om je familie te bellen op het moment dat het jaar verstrijkt, en op dit moment is het gewoon niet mogelijk om naar Iran te bellen”, zei Samadzadeh.
Dit geldt voor veel mensen. Een bijna totale internetstoring betekent dat iemand op een gegeven moment misschien niet weet of zijn tante veilig is, of zijn neef nog leeft, of dat de laatste luchtaanval het huis van zijn familie heeft getroffen.
Om bericht van hun grootmoeder te krijgen, heeft Samadzadeh via een lange keten van familieleden geluisterd; een letterlijk telefoonspel.
Deze Nowruz zijn er veel oproepen die niet doorkomen.
Maar families zullen blijven bellen, gemeenschappen zullen huilen van rouw en vrienden zullen zich op de dansvloer verzamelen.
