Je eerste individu winnen Olympisch medaille is een moment dat gevierd moet worden. Het is een kolossale prestatie die de stoutste dromen van de meeste mensen te boven gaat. Het is echter geen gelegenheid om te bekennen bedriegen op iemand en probeer hem terug te winnen voor de hele wereld.
Sturla Holm Lægreid won dinsdag zijn eerste individuele Olympische medaille op de 20 kilometer individuele biatlon in de Olympische Winterspelen in Milaan-Cortina.
Kort na het winnen, Lægreid gaf een interview aan de Noorse omroep NRK, waarin hij onthulde dat hij zijn inmiddels ex-vriendin ontrouw was geweest en dat hij het haar een week geleden had verteld. De bekentenis explodeerde op sociale media en zelfs de meest vluchtige blik op de commentaren leert dat het internet vrijwel unaniem niet aan zijn kant staat.
“Zes maanden geleden ontmoette ik de liefde van mijn leven – de mooiste en aardigste persoon ter wereld. Drie maanden geleden maakte ik mijn grootste fout en bedroog haar”, zei Lægreid, halverwege zijn bekentenis.
“Ik heb de gouden medaille in mijn leven gehad en ik weet zeker dat er veel mensen zijn die de dingen anders zullen zien, maar ik heb alleen oog voor haar”, vervolgde hij. “Sport staat de laatste paar dagen op de tweede plaats. Ja, ik wou dat ik dit met haar kon delen.”
Waarom deze zeer persoonlijke informatie met de wereld delen, vraagt u zich misschien af? Lægreid werkte later zijn redenen hiervoor uit in een interview met de Noorse krant VG.
“Mijn enige manier om het op te lossen is door alles te vertellen en alles op tafel te leggen, en te hopen dat ze nog steeds van me kan houden”, zei hij.
“Ik heb dat voor haar gedaan, en nu voor de hele wereld. Ik heb niets te verliezen”, voegde hij eraan toe. “Ik wil een goed rolmodel zijn, maar ik moet toegeven als ik fouten maak.”
Lægreid hield echter niet op met praten. In weer een ander interview zei hij dat hij geen reactie had ontvangen van zijn ex-vriendin. ‘Ik heb geen reacties gekregen van het meisje waar ik het over had’ zei hij tijdens een Olympische persconferentie. “Ik ben blij, want misschien heeft ze het nog niet gezien, misschien zal ze het op het juiste moment zien. Ik hoop dat ik het niet nog erger voor haar maak.”
Mashable trendrapport
‘Ik hoop dat er uiteindelijk een happy end komt’, zei hij.
Ten eerste heeft ze het vrijwel zeker gezien. Ten tweede is er een groot risico dat het op deze manier openbaar maken de situatie voor haar verergert. Ten derde legt het uiten van de hoop op een ‘happy end’ nu extra druk op zijn ex. En commentatoren geven commentaar.
‘Dit is emotionele manipulatie verpakt als een groots gebaar’ leest één reactie op het vervolginterview van BBC Sport Instagram Reel of Lægreid. “Het gelukkige einde is: ze zal hem niet vergeven!” verklaart één reactie op hetzelfde bericht, dat meer dan 15.000 likes ontving. “Als schuldgevoelens olympisch waren, zou hij goud winnen”, schrijft een andere commentator.
TikTokkers zijn begonnen met posten. Podcasters te.
“Het is moeilijk om te vergeven. Zelfs na een liefdesverklaring voor de hele wereld. Ik heb er niet voor gekozen om in deze positie te worden geplaatst, en het doet pijn om daarin te moeten zitten.”
Het probleem met op de televisie uitgezonden berouwverklaringen is dat ze de benadeelde partij blootstellen aan de rechtbank van de publieke opinie, een rechtbank die al uitspraak heeft gedaan. En ja, het ziet er niet goed uit voor Lægreid.
Door dit verhaal open te stellen voor de pers en sociale media heeft Laegreid verdere aandacht gevraagd voor de toch al pijnlijke situatie. VG, voor één perskanaal, zei het “heeft contact gehad met de voormalige vriendin van Holm Lægreid. Ze wil in deze kwestie anoniem blijven, een verzoek dat VG heeft aanvaard omdat ze geen publiciteit heeft gezocht over een privéaangelegenheid.” VG later gemeld dat de voormalige vriendin van Lægreid een schriftelijke verklaring had afgelegd: “Het is moeilijk om te vergeven. Zelfs na een liefdesverklaring voor de hele wereld. Ik heb er niet voor gekozen om in deze positie te worden geplaatst, en het doet pijn om erin te moeten zitten”, schreef ze. “We hebben contact gehad en hij is op de hoogte van mijn mening hierover.” Op vraag van VG weigerde Lægreid commentaar te geven op haar antwoord.
Misschien dacht Lægreid dat dit over zou komen als een romantisch gebaar om vergiffenis te vragen, ten koste van zijn eigen reputatie. Voor zover we weten, heeft hij mogelijk alle andere privémogelijkheden om zijn berouw te uiten uitgeput. Ik heb verhalen gehoord van jongens die door alle communicatiemiddelen zijn geblokkeerd, dus proberen ze contact op te nemen met hun exen op Vinted of door kleine sommen geld (we hebben het over centen) over te maken via een bankoverschrijving, samen met het woord ‘sorry’ als betalingskenmerk. Deze wanhoopsdaden zijn bijna altijd ongewenst. En in veel gevallen zijn ze opdringerig en manipulatief.
Deze particuliere pijn is nu veranderd in openbaar internetvoer. Maar hoe zit het met de vrouw die misschien thuis zit een gebroken hart verzorgen, wie heeft nu te maken met de extra druk om te reageren, te reageren of zelfs zijn verontschuldigingen te erkennen?
Als deze vrouw hem terug zou nemen, zou ze ook te maken krijgen met het oordeel van grote delen van het internet, dat haar momenteel smeekt hem geen nieuwe kans te geven. Omgekeerd kan zij ook worden beoordeeld als zij ervoor kiest niet verder te reageren. Je bent verdoemd als je het doet, en verdoemd als je het niet doet. Of hij het nu wilde of niet, Lægreid kan de pijn van deze vrouw hebben vergroot en haar in een moeilijke, publieke positie hebben gebracht.
Het is nog maar een week geleden dat ze hoorde van zijn verraad, en het kan zijn dat deze vrouw nog steeds gekwetste gevoelens verwerkt. Zelfs als ze hem terug zou nemen – met een zware nadruk op het ‘als’ hier – zou het waarschijnlijk nog veel langer dan een week duren voordat ze zover zou komen dat ze daar zelfs maar over na zou denken.
Laat het verslag luiden: het is volkomen aanvaardbaar – en ik durf zelfs te zeggen dat het raadzaam is – om dit gebaar te negeren. We maken allemaal fouten in het leven en sommige daarvan veroorzaken echte emotionele pijn bij mensen. Maar dit zijn gevoelige gesprekken die privé, achter gesloten deuren, moeten plaatsvinden. Je kunt iemand niet dwingen je te vergeven. Stuur haar in plaats daarvan een e-mail. En als ze niet reageert, moet je die stilte respecteren.
Lægreid bracht later een verklaring uit waarin hij zijn spijt betuigde over zijn bekentenis:
“Ik betreur het ten zeerste dat ik dit persoonlijke verhaal ter sprake heb gebracht op een feestelijke dag voor de Noorse biatlon. Ik ben vandaag niet helemaal mezelf en ik denk niet helder na”, schreef hij in een verklaring. uitgegeven door VG.
“Mijn excuses gaan naar Johan-Olav, die na het goud alle aandacht verdiende. Het gaat ook naar mijn ex-vriendin, die ongewild in de media-aandacht is beland. Ik hoop dat het goed met haar gaat. Hier kan ik niets aan veranderen, maar ik zal dit nu achter me laten en me concentreren op de Olympische Spelen. Ik zal hier verder geen vragen over beantwoorden.”
Ik hoop dat deze vrouw haar telefoon heeft uitgeschakeld en met een aantal ondersteunende vrienden naar een spa is gegaan. Het is tijd om uit te loggen.
