- Een fotograaf heeft de ‘allereerste’ onderwaterfoto’s gemaakt van een zeldzame zeehond
- De Ross-zeehond werd op Antarctica gefotografeerd met een Sony A1
- Fotograaf Justin Hofman noemde het “een bitterzoete ontmoeting” vanwege de klimaatverandering
Stel je eens voor: het is je vijftiende expeditie op Antarctica en je snorkelt bij de ijsrand en fotografeert krill, met een Sony A1 in de hand, wanneer je dichtbij een uiterst zeldzame soort het water ziet binnenkomen.
Dit was het moment waar pro-sealife-fotograaf Justin Hofman onlangs mee te maken kreeg toen een Ross-zeehond zijn gezichtsveld binnenkwam. Het was pas zijn tweede waarneming van een Ross-zeehond, en hij wist dat de soort nog nooit eerder in zijn leefgebied onder water was gefotografeerd.
Ik vroeg Justin naar de ontmoeting, met name naar het verhaal rond het verkrijgen van de foto’s die je in dit artikel ziet. Nadat hij zich had voorbereid op het fotograferen van krill, zei Justin: “Mijn camera-opstelling was op papier het allerslechtste wat je kon gebruiken om grote dieren te fotograferen.
Artikel gaat hieronder verder
“Als ik zeehonden of grotere dieren zou fotograferen, zou ik over het algemeen een groothoekzoom op een koepelpoort hebben en hopen heel dicht bij het dier te kunnen werken om de impact te maximaliseren en de kijker het gevoel te geven dat ze met het dier in het water zijn. Nooit in mijn stoutste dromen had ik verwacht dat dit zou gebeuren, laat staan dat ik de foto zou maken met een 90 mm macro!” voegde hij eraan toe.
Er was ook een niet-technische factor die ervoor zorgde dat de sterren op één lijn kwamen te staan. Justin voegde eraan toe: “Wat mij heeft gered en waarschijnlijk heeft geleid tot een natuurlijker gedrag van de zeehond, was het superheldere water in het begin van het seizoen. Omdat de planktonbloei nog niet had plaatsgevonden, was het water ongelooflijk helder, waardoor ik ver genoeg bij de zeehond vandaan kon blijven om er geen last van te hebben, en ik het bereik van een 90 mm macrolens kon gebruiken. Het is een stom geluk dat de ontmoeting heeft plaatsgevonden, maar ik ben zo gelukkig dat ik de camera en de omstandigheden in mijn voordeel kan gebruiken.”
“Ik fotografeerde ook met een externe monitor, waardoor ik de camera iets dieper kon plaatsen, weg van het oppervlak, en meer precisie kon hebben met mijn compositie”, voegde hij eraan toe.
Deze monitoren worden doorgaans geassocieerd met video-opnamen, maar ze kunnen een uitkomst zijn voor lastige omstandigheden zoals onderwateropnamen. “Sommige mensen denken dat externe monitoren alleen bedoeld zijn voor het opnemen van video, maar ik gebruik altijd een monitor bovenop mijn behuizing”, zegt Jason. “Ik merk dat ik hierdoor de camera in interessantere posities kan plaatsen, omdat ik me geen zorgen hoef te maken over fotograferen door de zoeker of worstelen met het LCD-scherm aan de achterkant. Het is voor mij een game-changer geweest”, voegde hij eraan toe.
Maar voor zo’n gedenkwaardig moment was het ook een ‘bitterzoete ontmoeting’ voor Justin.
Een bitterzoete ontmoeting
Justins uitrusting
Sony A1
Sony 90 mm F2.8GM Macro
Nauticam NA-1 behuizing
Nauticam macro platte poort
FotoCore-monitor
De Sony A1 was in staat om het gezicht en het oog van de zeehond op te pikken en over het beeld te volgen, ondanks de lage scherpstelsnelheden van de 90 mm macro, die nu een oude lens is en sindsdien is bijgewerkt met de vijfsterren 100 mm F2.8 Macro GM OSS.
Door kleinere autofocuszones te gebruiken, kon de camera prioriteit geven aan het gezicht van de zeehond en deze volgen, voor composities buiten het midden.
Justin gebruikte een continue hoge burst-opnamemodus om het meeste uit deze toevallige ontmoeting te halen. Hij gebruikt de handmatige belichtingsmodus omdat onderwatermeting lastig is vanwege het verschuivende/flikkerende licht. Hij gebruikt vaak flitsers, maar omdat het water zo helder was, was er voldoende licht om deze foto’s te maken, zonder de zeehond te storen.
En ondanks dat je zijn favoriete lens niet kunt gebruiken, denk ik dat je het ermee eens zult zijn dat de resulterende foto’s verbluffend zijn. Justin wilde er echter graag op wijzen dat “de enige reden dat ik deze foto’s heb kunnen maken, de gevolgen van de klimaatverandering voor het zee-ijs is.”
Afbeelding 1 van 8
Er speelt hier een breder verhaal. Justin vertelde me: “2025 had een van de laagste niveaus ooit gemeten voor zee-ijsvorming op Antarctica, waardoor ons expeditieschip veel eerder dan ooit tevoren veel zuidelijker kon varen.
“In een ‘normaal’ jaar is het leefgebied van de Ross-zeehond ontoegankelijk vanwege de dikte en de omvang van het zee-ijs. Maar vorig seizoen stonden de ijsniveaus op een absoluut dieptepunt, wat betekende dat we toegang hadden tot de toevluchtsoorden die Ross-zeehonden gebruikten om hun rui na het broedseizoen te voltooien.
“Het is dus een beetje een bitterzoete ontmoeting die niet zou zijn gebeurd als de polaire ecosystemen zich niet in een staat van drastische verandering bevonden. Antarctica is een van de snelst opwarmende plekken op aarde en in de 16 jaar dat ik daar heb gewerkt, heb ik veel veranderingen gezien die mij zorgen baren.”
Volg TechRadar op Google Nieuws En voeg ons toe als voorkeursbron om ons deskundig nieuws, recensies en meningen in uw feeds te krijgen. Klik dan zeker op de knop Volgen!
En dat kan natuurlijk ook Volg TechRadar op TikTok voor nieuws, recensies, unboxings in videovorm en ontvang regelmatig updates van ons WhatsAppen te.
