Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Als je enige tijd op Reddit doorbrengt, komedie volgt of naar podcasts luistert, weet je waarschijnlijk al dat de naam van Tom Segura tegenwoordig niet altijd met warmte wordt ontvangen. De meeste vijandigheid komt voort uit zijn Twitter-tirade uit 2023 over ‘de armen’ na een onaangename ervaring op de luchthaven, en je kunt zien dat sommige van de negatieve recensies voor zijn nieuwste Netflix-special, Docentkomen van mensen die hem simpelweg niet willen zien slagen op basis daarvan alleen.
Hoewel ik toegeef dat die opmerkingen een beetje extreem waren toen hij ze maakte, heb ik ze nooit ter harte genomen, ook al val ik waarschijnlijk in de demografie van de mensen die hij de armen noemt. Ik kom uit een middenklassegezin en ik behoor nog steeds tot de middenklasse. Het probleem is dat de middenklasse snel uiteenvalt, en dat de kloof tussen mensen die hun best doen en degenen die ongelooflijk rijk zijn alleen maar groter is geworden, wat mensen terecht boos maakt. Telkens wanneer ik een belangrijke aankoop doe, tel ik precies op hoeveel uren arbeid het me zou kosten om de aankoop te doen het dingen zo beslis ik of het de moeite waard is. Veel mensen werken op deze manier. Komieken rennen ook hun mond uit voor shockwaarde, dus het is ook niet nodig om ze serieus te nemen.
Een groot deel van de woede jegens Tom Segura komt voort uit die controversiële ‘hot mic’-momenten op zijn podcast en op sociale media, wat heeft geresulteerd in een deel van de recensies voor Docent. Maar we hoeven niet al te sociaal-economisch te worden over waarom Docent staat momenteel met een goedkeuringsscore van negen procent op de Popcornmeter van Rotten Tomatoes. De reden dat het zo slecht presteert, is veel eenvoudiger. Het is gewoon niet grappig.
Laat de kunst voor zichzelf spreken
Ik begrijp volkomen waarom grote groepen mensen die hun best doen om vooruit te komen in het leven, boos zijn op de ‘Ik ben rijk en daarom beter dan jij’-persoonlijkheid waar Segura de afgelopen jaren tegenaan is gelopen. Maar laten we tot de kern van de zaak komen. Tom Segura is niet door puur dom geluk in populariteit gestegen. Hij brak door vanwege zijn observerende humor, het vertellen van verhalen en zijn cynische wereldbeeld, dezelfde eigenschappen die de meeste opkomende strips hebben als ze honger hebben en het spel actief spelen.
Ze leven onderweg, spelen honderden shows per jaar, scherpen hun vak aan en hopen dat ze eindelijk de grote doorbraak zullen ervaren waar zoveel aspirant-komieken op jagen. Terwijl het enorme succes dat Segura heeft geboekt via podcasting en Netflix hem een levensstijl heeft opgeleverd die zijn observaties minder herkenbaar maakt voor de gemiddelde persoon, ik denk niet dat dat de reden is Docent is zijn zwakste special van een uur tot nu toe.
Dave Chappelle is miljoenen waard, maar hij is nog steeds een meesterverteller. Bill Burr heeft enorm succes geboekt, maar zijn confessionele toespraak over het gezinsleven en het beheersen van zijn woede blijft universeel herkenbaar. Rijkdom alleen maakt de komedie niet kapot. Zelfgenoegzaamheid wel. Voor het geval dat: Tom Segura ging naar een privéschool, maar zijn vroege specials zijn zijn beste werk.
Podcasting verpest stand-up?
Docentdie heeft Rotte Tomaten gebruikersrecensies die dingen zeggen als “Tom Segura is net zo grappig als naar de kont van een hond staren”, vallen helemaal in een andere categorie. Het wijst op een groter probleem in de stand-upcomedy die is ontworpen voor massaconsumptie streamen. Het voelt niet als een nieuw uur.
De meest voorkomende klacht over Docent is dat veel van de anekdotes terug te voeren zijn op interviews en podcastafleveringen. Dat is de standaardpraktijk geworden nu de meeste spraakmakende komieken afhankelijk zijn van podcasting om zichtbaar te blijven en inkomsten te genereren als ze niet op tournee zijn. Het onbedoelde neveneffect is dat wanneer cabaretiers urenlang terloops met andere cabaretiers praten, ze in wezen hun volgende uur aan het workshoppen zijn voor miljoenen luisteraars.
Tegen de tijd dat die grappen op tournee worden verfijnd en uiteindelijk voor een special worden gefilmd, voelt het niet meer als nieuw materiaal. Het voelt als een herverpakking van iets dat je al onderweg hoorde, nu met een extra videocomponent van een man die voor een microfoon staat.
Mijn grootste probleem met Docent is dat het vertelelement dat mij oorspronkelijk naar Segura’s standup trok, bijna volledig verdwenen is. In plaats daarvan speelt de special als een losse verzameling niet-gerelateerde anekdotes, die terugspringen uit het gezinsleven, naar documentaires over Hitlers misbruik van stimulerende middelen, naar meer verhalen over het poepen in zijn broek. De meeste grappen volgen een standaardopzet en punchline-structuur, wat in theorie prima in orde is, maar er is zelden sprake van enige zinvolle uitbetaling.
2018 Schandelijkaan de andere kant, bevat een briljante opzet met In-N-Out Burger die al vroeg kort wordt geïntroduceerd en vervolgens veel later opnieuw wordt bekeken met een onverwachte uitbetaling tijdens een heel ander deel. Dat niveau van vakmanschap is gewoon niet aanwezig in Docent. Hier voelt elke grap als een op zichzelf staande grap, zonder bindweefsel of een bevredigende escalatie van het ene segment naar het volgende.
Andere projecten die voorrang krijgen?
Ik bewaar nog steeds Segura’s eerste drie Netflix-specials, Volledig normaal, Meestal verhalenEn Schandelijkin regelmatige rotatie. Ik roep nog steeds “Fietsen!” en noem mijn vrouw een honky wanneer de gelegenheid zich voordoet. Ik heb erover geleerd Steven Seagal: Wetsman dankzij Volledig normaalen ik raad iedereen ten zeerste aan om de serie te bekijken.
Ik zeg het niet graag, maar Balzwijn, Voorhameren nu, Docentsla gewoon niet op dezelfde manier of heb hetzelfde uithoudingsvermogen. Ondanks de gemengde reacties heb ik echt genoten Slechte gedachtengrotendeels omdat veel van de sketches aanvoelden als volledig gerealiseerde uitbreidingen van grappen uit die eerdere specials. Je kon zien dat er echte zorg is besteed aan de productie, en dat de cast en crew hebben geïnvesteerd in het maken van iets gedenkwaardigs.
DocentTer vergelijking: het voelt eerder als een verplichting dan als een passieproject. Het lijkt alsof Segura klaar was om verder te gaan met andere ondernemingen, maar een blanco cheque kreeg van Netflix en werd gevraagd om nog een uur te leveren. Het kan zijn dat ik er helemaal naast zit, maar het voelt alsof zijn creatieve focus is verschoven van stand-up naar productie. Daar is inherent niets mis mee.
Maar voor mijn geld Docentmomenteel te streamen op Netflix, verdient zijn lage score, niet vanwege wat Tom Segura buiten het podium zegt, maar vanwege wat hij zegt als hij erop staat.
