Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
De grote hit van Netflix Eén stuk live-action-aanpassing werd altijd vergeleken met de recordbrekende anime-serie, maar in sommige opzichten is het verbeterd ten opzichte van de anime. De meest voor de hand liggende verbetering zit in het tempo, dat allemaal moordend was en geen opvulling. Minder voor de hand liggend is dat live-action een gevoel van gewicht en realisme geeft aan zelfs de meest absurde actiescènes. Dan was er seizoen 2, aflevering 5, ‘Wax On, Wax Off’, waarin de moordzuchtige Mr. 3 in de schijnwerpers stond en van een over-the-top superschurk in het origineel uitgroeide tot een verontrustende seriemoordenaar. Het blijkt dat het live-action veel angstaanjagender is om te zien hoe mensen in was worden gehuld.
De schurken uit One Piece stelen de show
Mr. 3 wordt tot leven gebracht door David Dastmalchian, van wie je hem misschien wel herkent De zelfmoordploeg, Late Night met de Duivel, Moordbotof Ant-Man. Zijn casting als de barokfabriekagent, aangedreven door de Wax-Wax Devil Fruit, die hem, zoals de naam al aangeeft, hem de mogelijkheid geeft om was te genereren die harder is dan staal, was een geïnspireerde keuze van de maker van de manga, Oda. Dastmalchian stond op de verlanglijst van fans voor de rol, en toen hij de kans kreeg, bezat hij elke seconde die hij op het scherm doorbracht.
Van één stuk De kleurrijke cast van personages draait om het nemen van een persoonlijkheidskenmerk en het versterken ervan tot een cartoonachtig niveau. Het moordzuchtige verlangen van Mr. 3 om van mensen kunstwerken te maken die hun lijden, angst en angst over het langzaam sterven, gehuld in was, vereeuwigt, komt rechtstreeks uit klassieke horrorfilms. In de animatiehij is onaangenaam, maar in de serie verandert de lijnlevering van Dastmalchian, in combinatie met zijn griezelige glimlach, de absurditeit van een gigantische waskaars die Nami, Vivi en Zoro bedekt met verhardende wasvlokken van cartoonachtige grappenmakerij in een nachtmerrie.
Zijn Barokke werken partner, Miss Golden Week (Sophia Anne Caruso, uit De school voor goed en kwaad), heeft ook een gruwelijke kracht en gebruikt verschillende kleuren verf om haar slachtoffers te dwingen emoties te ervaren. Ze gebruikt geel om te forceren Zoro om vrolijk en blauw te zijn om Luffy het verdrietigste gevoel te geven dat hij in zijn leven heeft gehad (tot dan toe). Mindcontrol is een veel voorkomende superkracht, maar als je erover nadenkt in de context van de echte wereld, is het een van de meest angstaanjagende ervaringen die je kunt bedenken. Gevangen in je lichaam, handelend tegen je wil terwijl je gedwongen wordt om op een bepaalde manier te bewegen, te denken en te voelen? Dat is pure hel.
One Piece blijft bewijzen dat het de beste anime-aanpassing is
Die van Netflix Eén stuk heeft de vaardigheid van de kaarskampioen van Mr. 3 niet overgebracht, maar wat het wel intact houdt, is dat de moordenaar een complete lafaard is. Het weglopen van meneer 3 bij het eerste teken van een gelijkwaardig gevecht is een hilarisch moment dat alleen wordt bekroond door de zeer bevredigende hamerslag die Luffy op hem landt om een einde te maken aan de nachtmerrie. Voorlopig komt hij, net als in het originele verhaal, later terug met zijn echte naam, Galdino, en hoewel hij niet echt een bondgenoot is van de Straw Hat Pirates, herkent hij wel wanneer er een grotere, veel gevaarlijkere vijand is die moet worden neergehaald, en Luffy is de enige die dat kan.
Dankzij de opname van de manga-auteur Oda, die van Netflix Eén stuk De aanpassing is niet alleen trouw aan het bronmateriaal, het is ook het perfecte startpunt voor mensen die nieuwsgierig zijn naar de Straw Hat Pirates, maar bang zijn om de meer dan 1000 afleveringen van de anime aan te pakken. En soms is het misschien zelfs nog een beetje beter.
