Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Normaal gesproken vind ik het prima als een Jay Baruchel-voertuig door critici wordt beschoten, omdat er iets is aan de personages die hij portretteert dat mij eindeloos irriteert. Na het zien van 2007 Net begravenIk had een soortgelijke openbaring over hem die ik onlangs had over Justin Long. Justin Long wordt vaak als een eikel getypeerd omdat hij zo goed is in het spelen van die kerel. Op dezelfde manier heeft Jay Baruchel het aangeboren vermogen om een ongelukkig worstje te spelen dat je gewoon een swirlie wilt geven.
Ik weet dat mijn denkwijze hier verkeerd is, omdat acteurs als Baruchel en Long in deze rollen worden getypeerd, juist omdat ze er uitzonderlijk goed in zijn. De reden dat ik hun karakters niet leuk vind, is omdat ze niet aardig mogen zijn. Dit is geen aanklacht tegen wie ze zijn als echte mensen, maar een viering van het talent dat ze met zich meebrengen en hoe goed het werkt als het correct wordt toegepast.
Hoewel Gewoon begraven 33 procent kritische score op Rotte Tomaten zou je doen geloven dat dit niet een van de fijnere uren van Jay Baruchel is, daar ben ik het respectvol mee oneens. Het is een van de weinige films waarin hij de hoogste facturen krijgt (2013). Dit is het einde de andere zijn) die ik eigenlijk zou aanbevelen aan iedereen die nieuwsgierig is naar wat hij te bieden heeft.
Een dodelijke erfenis
Oliver Whynacht van Jay Baruchel (uitgesproken als ‘waarom niet’) is charmanter Net begraven dan de critici willen doen vermoeden. Oliver, een bezorger van een supermarkt zonder echte vooruitzichten, wordt opgeroepen naar een klein stadje in Nova Scotia voor de begrafenis van zijn vader Rollie (Jeremy Akerman). horizonis geschokt als hij hoort dat hij zijn hele landgoed heeft geërfd, inclusief het noodlijdende uitvaartcentrum dat Rollie bezat en beheerde. Wat Oliver zich niet realiseert, is dat het bedrijf failliet dreigt te gaan omdat rivaliserende eigenaar Wayne Snarr (Christopher Shore) al zijn potentiële klanten uit het nabijgelegen bejaardentehuis heeft gepocheerd.
Rollie’s weduwe, Roberta (Rose Byrne), die als balsemer werkt, raakt snel bevriend met Oliver, en het klikt tussen de twee. Hun ontluikende vriendschap wordt op de proef gesteld wanneer Oliver, die een bloedneus krijgt als hij gestrest is, per ongeluk een voetganger overrijdt na een paar drankjes aan de bar. Doodsbang dat hij de gevangenis in zal gaan wegens doodslag met een voertuig, ontdekt Oliver dat Roberta niet alleen een ervaren balsemer is, maar ook de lijkschouwer van de stad en de dochter van politiechef Knickle (Nigel Bennett).
Nadat hij de scène in scène heeft gezet zodat het lijkt alsof de voetganger fataal is gevallen tijdens een van zijn nachtelijke wandelingen, verzorgt Roberta de autopsie en geeft Oliver zijn eerste klant in het uitvaartcentrum wanneer de rijke familie van het slachtoffer hun respect komt betuigen. Hierdoor ontstaat een tweeledig probleem. Ten eerste worden de lokale bewoners achterdochtig over de dood van de man, wat betekent dat er mogelijk met potentiële getuigen moet worden omgegaan, iets waar Roberta schijnbaar geen moeite mee heeft. Ten tweede stelt Roberta voor om Wayne Snarr te saboteren, zodat ze de boeken van het uitvaartcentrum weer in het zwart kunnen krijgen zodra ze weer het enige spel in de stad zijn.
Het lichaam telt mee Net begraven blijft stijgen omdat Oliver en Roberta zichzelf willen beschermen, maar ze beseffen ook dat ze een verontrustend effectief bedrijfsmodel zijn tegengekomen. Dode mensen hebben begrafenissen nodig, uitvaartcentra hebben dode mensen nodig, en Roberta weet hoe ze mensen dood kan maken, alsof ze zoiets al stilletjes aan het plannen is, lang voordat Oliver in beeld kwam. Oliver, wiens neus begint te bloeden wanneer hij door Chief Knickle wordt ingedrukt, wordt de hoofdverdachte in de reeks sterfgevallen. Roberta blijft, gezien haar unieke positie in een klein stadje waar iedereen iedereen kent, berekenend genoeg om de autoriteiten een stap voor te blijven.
Escalaties op expertniveau
Wat maakt Net begraven Veel beter dan de reputatie doet vermoeden is hoe perfect Jay Baruchel wordt gecast als Oliver Whynacht. Alles wat ik niet leuk vind aan de aanwezigheid van Baruchel op het scherm in films als die van 2010 De tovenaarsleerling vertaalt zich hier perfect. Elke keer dat Oliver in de problemen komt, verwacht ik dat hij begint te hijgen en puffen voordat hij er ‘goh whizz’ uit flapt, of iets dat even irritant is. In deze film werkt dat persoonlijkheidskenmerk omdat hij niet met tegenzin aan een magisch avontuur begint, maar in plaats daarvan door een gestaag escalerende situatie heen beweegt die hem voor de rest van zijn leven achter de tralies zou kunnen doen belanden.
Rose Byrne’s vertolking van Roberta Knickle is hier even lovenswaardig. In eerste instantie komt ze over als een excentrieke maar behulpzame medeplichtige in het incident dat de gruwelijke reeks gebeurtenissen in gang zet. Net begraven. Naarmate Oliver meer tijd met haar doorbrengt, wordt het duidelijk dat ze een rustige psychopaat is wiens bereik en invloed over de wereld heeft gemeenschap is veel breder dan iemand ooit zou verwachten. Het resultaat is een morbide hilarische mysteriethriller die scherper en grappiger is dan waar hij recht op heeft.
Net begraven wordt momenteel gestreamd op Netflix.
