NASA’s enorme Artemis-shake-up: maanlanding verwisseld voor een latere missie

NASA zal de Artemis-missie verhandelen die naar verwachting astronauten op de aarde zou laten landen maan voor een nieuw plan bedoeld om de lanceerfrequentie van de megaraket van het agentschap te verhogen.

Tijdens een nieuwsbriefing op vrijdag beschreef NASA-beheerder Jared Isaacman een uitgebreide revisie van de maan-naar-Mars-programma. De veranderingen schrappen de Artemis III-maanlanding en maken het in plaats daarvan tot een vlucht in een lage baan om de aarde, zodat een bemanning kan oefenen met het ontmoeten van de RuimteX of Blauwe oorsprong-gebouwde maanlanders – of misschien beide.

Deze inspanningen zullen ook gevolgen hebben voor de VS ruimte agentschap’s tijdlijn voor de toekomstige Artemis-missies, waarbij de herziene Artemis III-vlucht wordt opgeschoven naar midden 2027, wat plaats zou kunnen maken voor Artemis IV en Artemis V aan het begin en eind van 2028. Onder de nieuwe richting zou Artemis IV de eerste missie zijn om astronautenlaarzen op het maanoppervlak te plaatsen.

De ingrijpende herzieningen van het programma van het bureau kwamen tijdens een update over reparaties aan de Ruimtelanceersysteem raket, die zal lanceren Artemis IIeen 10-daagse maanvluchtmissie met een bemanning, al in april.

‘Er moet een betere manier zijn die aansluit bij onze geschiedenis’, zei Isaacman. “We zijn niet zomaar meteen naar Apollo 11 gesprongen. We hebben het gedaan via Mercury, Gemini en veel Apollo-missies, met een lanceringsritme om de drie maanden. We zouden ons niet op ons gemak moeten voelen met het huidige ritme. We zouden terug moeten gaan naar de basis en doen waarvan we weten dat het werkt.”

NASA-leiders zeiden dat de opschudding bedoeld is om een ​​groter onderliggend probleem aan te pakken: het Amerikaanse agentschap vliegt te weinig met zijn krachtigste raket en herhaalt een aantal van dezelfde technische problemen van de ene missie naar de volgende.

Isaacman wees op waterstoflekken Artemis I en problemen met de heliumstroom op Artemis II als tekenen dat een periode van drie jaar tussen lanceringen niet duurzaam is. Als teams maar om de paar jaar vliegen, zegt hij, verliezen ze hun ‘spiergeheugen’ – de routinematige, praktijkervaring die nodig is om een ​​complexe raket veilig en efficiënt te besturen.

Deze Tweet is momenteel niet beschikbaar. Mogelijk wordt deze geladen of is deze verwijderd.

Om dit op te lossen herdefinieert NASA de Artemis-campagne als een stapsgewijs testprogramma. Het agentschap streeft er nu naar om ongeveer eens in de tien maanden te lanceren, de raketconfiguratie te standaardiseren en de interne expertise die in de loop van de tijd is verdwenen weer op te bouwen.

Het verhogen van de Artemis-lanceerfrequentie

Een grote verandering is de beslissing om Artemis III te behandelen als een oefenmissie in een baan om de aarde in plaats van als een landingspoging. Tijdens die missie kunnen astronauten en ingenieurs testen hoe het Orion-ruimteschip en de landers elkaar vinden, samen vliegen en mogelijk aanmeren. Het zal de bemanningen ook in staat stellen levensondersteunende systemen en andere hardware in de landers te controleren voordat ze helemaal naar het maanoppervlak worden gestuurd. Ambtenaren zeiden dat ze misschien zelfs beperkte tests van het nieuwe zouden proberen maanwandelpakken in gewichtloosheid, als de schema’s dit toelaten.

NASA-leiders voerden aan dat het zinvoller is om problemen bloot te leggen en operaties dicht bij huis, in een baan om de aarde, te oefenen, dan ze voor de eerste keer te ontdekken tijdens een poging om op de maan te landen. Als het snellere lanceringstempo aanhoudt, zouden Artemis IV en Artemis V samen NASA twee kansen kunnen bieden in 2028. Ambtenaren benadrukten dat de tijdlijn nog steeds afhangt van de hardwaregereedheid en veiligheidsbeoordelingen.

Werk ernaar toe Poorteen klein ruimtestation dat in een baan om de maan zou draaien en zou dienen als halteplaats voor toekomstige missies, gaat niet weg, zeiden functionarissen. Maar ze maakten duidelijk dat de prioriteit van het agentschap is om Artemis-vluchten vaker van de grond te krijgen voordat die maanpost wordt gebouwd.

Niet ver van hun gedachten is de realiteit dat China ook probeert zijn eigen bemanning vóór 2030 op de maan te laten landen en daar misschien eerder dan de Verenigde Staten kan komen. NASA heeft sinds Apollo 17 in 1972 geen mensen meer naar het maanoppervlak gestuurd. En hoewel geen enkel ander land de gigantische sprong voor de mensheid heeft gevolgd, zal dat niet altijd waar zijn.

“(In) de jaren zestig bleek achteraf dat we daar een vrijwel eindeloze planningsmarge hadden”, zei Isaacman. “Dat is vandaag zeker niet het geval. Ik zou zeggen dat dit vanuit een tijdlijnperspectief heel, heel dichtbij is.”

Artemis 2 werkt aan de lancering in april

De herziene campagne komt terwijl ingenieurs bezig zijn met het oplossen van onmiddellijke problemen met Artemis II, de eerste bemande vlucht van het programma. Na een succesvolle”natte generale repetitie” – een volledige afteltest waarbij de raket wordt geladen met superkoude brandstof – teams hebben dat ontdekt helium stroomde niet goed naar de motoren in de bovenste trap van de raket.

Helium wordt gebruikt om tanks onder druk te zetten en om brandstof in de motoren te helpen duwen. Zonder een goede heliumstroom kan de raket niet veilig vliegen. Omdat de bovenste trap bij het lanceerplatform moeilijk te bereiken is, rolde NASA de gestapelde raket terug in het Vehicle Assembly Building, de torenhoge hangar waar hij oorspronkelijk in elkaar was gezet.

Terwijl de raket zich binnen bevindt, zullen technici vermoedelijke onderdelen van het heliumsysteem verwijderen en inspecteren, defecte hardware bijwerken en ander werk uitvoeren. Dat omvat het vervangen van de batterijen in het vluchtbeëindigingssysteem – het noodsysteem dat de raket kan vernietigen als deze van koers afdwaalt – het verwisselen van een zegel op de lijn die vloeibare zuurstof in de raket voert, het verversen van items in Orion, en het geven van meer oefening aan de closeout-ploeg met het verzegelen van de capsule.

NASA wil dat werk stroomlijnen om de kans te behouden om Artemis II op 1 april, 3 tot en met 6 april of 30 april te lanceren. Ze hebben geen potentieel geboden. lanceringsdata na aprilondanks vele verzoeken van verslaggevers daartoe.

Technici proberen een probleem met de heliumstroom in de bovenste trap van de maanraket vast te stellen, voorafgaand aan de Artemis II, die al in april zou kunnen worden gelanceerd.
Krediet: NASA

Terug naar de aanpak uit het Apollo-tijdperk

Op de korte termijn zei Isaacman dat NASA de huidige maanraketconfiguratie zal standaardiseren in plaats van het ontwerp na slechts een paar vluchten te ontwikkelen, zoals oorspronkelijk gepland. Het doel is om te voorkomen dat elke booster een op maat gemaakt project wordt, en in plaats daarvan een eenvoudigere, herhaalbare versie te vliegen die de industrie sneller kan realiseren.

Isaacman benadrukte ook een poging om het personeelsbestand van NASA opnieuw op te bouwen, waarbij een aantal sleutelrollen van aannemers – die vandaag de dag ongeveer 75 procent van de technische arbeid van het bureau uitmaken – terugverschuift naar interne expertise. NASA-leiders zeggen dat dit hen meer controle zal geven over de voorbereidingen voor lanceringen, zoals dat gebeurde in het Apollo- en Space Shuttle-tijdperk.

Het Witte Huis, het Congres en grote aannemers steunen de nieuwe aanpak, zei hij. De grotere vraag is of het Amerikaanse publiek mee zal doen. Veel mensen zijn zich er niet van bewust dat NASA slechts enkele weken verwijderd is van het lanceren van astronauten in de ruimte voor de eerste keer in meer dan een halve eeuw.

“Het is een andere omgeving dan in de jaren zestig. Er zijn meer dan drie kanalen op een tv, dus het kan soms lastig zijn om de aandacht van mensen te trekken”, zegt Isaacman. “Ik twijfel er niet aan dat wanneer Artemis II op de vlucht gaat, de wereld daar kennis van zal nemen.”