Mijn identieke tweelingzonen zijn 19 en hebben hun hele leven alles samen gedaan. Dezelfde scholen, dezelfde sportteams, dezelfde vrienden, dezelfde versafdeling in de supermarkt. Tot vorige maand hadden ze nooit langer dan een nacht of twee gescheiden doorgebracht.
Toen werd Thomas aangenomen voor een stage van twee weken in Italië, en zijn beste vriend Brad kreeg dezelfde. Ze besloten nog eens vier weken door te gaan reizen door Europa samen. Charlie bleef thuis.
Ik hielp Thomas met het plannen van zijn reis, gaf hem aanbevelingen voor steden die hij kon bezoeken, tips over vervoer en meer ongevraagd advies dan welke 19-jarige dan ook van zijn vader zou willen. Ik heb waarschijnlijk meer over de reis gesproken dan hij.
Thomas stuurde Charlie binnen zes weken één sms
Ik sms’te Thomas de meeste dagen over zijn reis, en hij antwoordde op ongeveer een derde van mijn vragen, meestal twee of drie dagen later. Zijn updates waren minimaal. ‘München. Ik heb rondgelopen en veel dingen gezien.’ ‘Praag. Cool. Rondgelopen. Goedkoop bier.’ Mijn vrouw zei dat ik beter had moeten weten dan gedetailleerde updates van een 19-jarige te verwachten reizend door Europa met zijn vriend.
I verwachtte de broers Ik zou in ieder geval contact houden, maar Charlie hoorde nog minder van Thomas dan ik. Slechts één keer.
Op een vroege ochtend, onze tijd, sms’te Thomas Charlie om in te loggen op zijn account voor sportweddenschappen en een paar weddenschappen voor hem te plaatsen. Charlie maakte zich klaar om naar zijn werk te gaan en zei nee. Dat was hun hele communicatie voor de reis.
Charlie wilde geen enkele foto zien
Thomas stuurde me foto’s uit heel Europa, en ik laat ze graag aan Charlie zien. Elke keer dat hij zei dat hij niet geïnteresseerd was, en als ik het hem probeerde te laten zien, keek hij niet op van zijn telefoon.
De tweelingbroer van de auteur met zijn vrienden. Met dank aan de auteur
Nu Thomas en Brad weg waren, verwachtte ik half dat Charlie de kloof zou voelen. Zijn tweelingbroer en hun beste vriend waren zonder hem aan het backpacken door Europa. Maar als Charlie iets voelde, liet hij het niet merken. Hij pakte hun diensten op bij de supermarkt, ging naar het strand, zag zijn vriendin en ging uit met vrienden.
Je zou niet hebben geweten dat er iets anders was. Hij heeft nooit naar de reis van zijn broer gevraagd.
Maar toen controleerde Charlie een score waar hij normaal gesproken nooit om zou geven
Mensen noemen ze hun hele leven ‘Charlieandthomas’, met één woord bijvoorbeeld ze zijn één persoon. Dus toen ze zes weken lang nauwelijks een woord wisselden, vond ik het vreemd.
Maar toen vertelde ik op een avond tijdens het eten dat Thomas de avond ervoor een wedstrijd van Ajax in Amsterdam had bijgewoond. Het eindigde op 4-1. Charlie zei dat hij het al wist. Zodra hij die ochtend wakker werd, had hij de score gecontroleerd.
Charlie volgt wat voetbal, maar normaal gesproken zou hij niets van een Ajax-wedstrijd vinden. De enige reden dat hij de uitslag controleerde, was om te zien of zijn broer een interessante wedstrijd had gezien. Hij hield op zijn eigen manier de boel in de gaten.
De tweeling van de auteur staat bekend als “Charlieandthomas” Met dank aan de auteur
Ik maakte me eerst zorgen over de stilte. Maar de Ajax-score veranderde de manier waarop ik hun zes weken uit elkaar zag. Als je elke dag van je leven met iemand hebt gedeeld, hoef je niet in te checken om te bewijzen dat je er nog steeds om geeft.
Thomas kwam thuis en Charlie keek nauwelijks op
De avond voordat Thomas landde, vroeg ik Charlie of hij blij was dat zijn broer terugkwam. Hij haalde zijn schouders op en zei van niet. Toen ik vroeg of hij dacht dat Thomas hem een cadeau zou brengen, was zijn antwoord “0%”.
Mijn vrouw en ik stonden aan de deur toen Thomas binnenkwam, trokken hem naar binnen voor knuffels en vuurden vragen over de reis af. Charlie lag op de bank en stond niet op.
Na een tijdje greep Thomas in zijn tas en begon er cadeautjes uit te halen. Iets voor mij, een paar dingen voor mijn vrouw, en dan een pet voor Charlie uit Wolfsburg, zijn favoriete Europese voetbalteam. Charlie probeerde het kalm te houden, maar ik kon de opwinding op zijn gezicht zien.
Zes weken stilte, één afgewezen weddenschapstekst, geen interesse in welke foto dan ook, en toch wist Thomas precies welk cadeau hij moest kopen.
De volgende dag waren ze weer samen aan het werk op de AGF-afdeling.
