Toen mijn D1-college voetbal carrière eindigde, verloor ik niet alleen de wedstrijd. Ik verloor mijn identiteit.
Voetbal had mijn hele leven gestructureerd: mijn schema, mijn lichaam, mijn doel. Toen die structuur verdween, wist ik niet meer wie ik was. Ik leefde een wat ik nu herken als een lauwe levensstijl, waarbij ik net genoeg deed om rond te komen, maar niet verankerd was in iets vasts. Zonder voetbaler was niets meer om op te leunen.
Ik liet mijn leven verslechteren en het kostte veel om weer op het goede spoor te komen.
Toen het voetbal eindigde, stortte alles in één keer in
Eind 2019 was ik al aan het afdrijven. In december van dat jaar werd een van mijn beste vriendenClay Beathard stierf onverwacht. Clay was niet alleen een vriend; hij was familie. Het verlies van hem vlak voordat de wereld stopte, schokte me diep. Een paar maanden later sloeg COVID toe, en daarmee kwam het officiële einde van mijn collegiale voetbalcarrière. Er was geen sluiting. Geen laatste seizoen. Geen overgang. Gewoon stilte.
Het verdriet en de onzekerheid stapelden zich snel op. Ik trok me terug van mensen. Ik ben gestopt met trainen. Ik stopte met de zorg voor mijn lichaam. I snel in gewicht toegenomen en spiegels vermeden. Tegen de tijd dat ik eindelijk de realiteit onder ogen zag, woog ik ongeveer 300 pond.
Op mijn dieptepunt woonde ik thuis en werkte ik FedExen verdiende ongeveer $ 400 per week. Er is niets mis met eerlijk werk, maar voor mij symboliseerde het hoe ver ik was gevallen van de man waarvoor ik ooit geloofde dat ik geroepen was.
Ik had niet alleen overgewicht. Ik voelde me richtingloos, beschaamd en geestelijk leeg.
Ik besloot mijn leven een andere wending te geven met geloof
Op een avond bad ik, uitgeput en overweldigd, voor het eerst sinds lange tijd eerlijk. Ik vroeg niet om succes of sluiproutes. Ik vroeg om kracht, duidelijkheid en de moed om mezelf onder ogen te zien. Dat gebed veranderde niet alles van de ene op de andere dag, maar het veranderde wel de richting van mijn leven.
Wat volgde was geen motivatie. Het was gehoorzaamheid, ongemak en discipline.
De auteur verloor meer dan 100 pond. Met dank aan Tre Hubbard
Ik wist dat ik me ongemakkelijk moest voelen als ik een ander leven wilde. Het comfort had mij bijna verwoest, dus begon ik vroeg te verschijnen, dingen te doen waar ik bang voor was, en mezelf in omgevingen te plaatsen die vertrouwen vereisten voordat ik me er klaar voor voelde. Geloof gaf mij de basis, maar discipline gaf mij de herhalingen.
Boksen werd de ultieme test
Ik ben niet opgegroeid met het idee dat ik gewelddadig was. Ik geloofde niet dat ik in staat was tot echte agressie of dominantie. Toen ik een boksschool binnenstapte, veranderde alles. Je kunt je niet verstoppen in de ring. Angst, onzekerheid en twijfel komen onmiddellijk naar voren. Het trainen heeft mij nederig gemaakt. Het heeft mij ook opnieuw opgebouwd.
Langzaam kwam het gewicht eraf. In negen maanden tijd verloor ik 120 pond. De eerste zes maanden waren de meest dramatische, bijna 35 kilo, maar de fysieke verandering was daar slechts een deel van. Ik was het herstel van het vertrouwenidentiteit en geloof in mezelf, dag voor dag gedisciplineerd.
Toen ik meedeed aan het Houston Golden Gloves-toernooi, was ik niet op zoek naar een titel. Ik was aan het testen wie ik was geworden. Terwijl ik in de ring stond, besefte ik dat ik geen nieuw iemand aan het worden was. Ik functioneerde eindelijk als de man waarvan ik altijd dacht dat ik die kon zijn. Discipline had vertrouwen blootgelegd. Het geloof had de identiteit hersteld.
Diezelfde aanpak heeft de rest van mijn leven opnieuw vormgegeven.
Ik heb mijn leven opnieuw opgebouwd met dezelfde principes: structuur, consistentie en geloof
Ik ben overgestapt naar een nieuw professioneel pad, op afstand werken. Eindelijk had ik een financiële ommekeer. Het was het samengestelde effect van gedisciplineerde gewoonten die overal werden toegepast.
Het verliezen van Clay en het verliezen van voetbal dwong me een harde waarheid onder ogen te zien: het leven staat niet stil om je netjes te laten rouwen. Verlies komt in golven. Zonder structuur en vertrouwen kan het je naar beneden trekken.
Wat ik heb geleerd is dat wederopbouw niet begint met motivatie. Het begint met gehoorzaamheid. Discipline zorgt voor stabiliteit. Het geloof geeft er betekenis aan.
