Dit zoals verteld-aan-essay is gebaseerd op een gesprek met Christine Romeomoeder van “Love on the Spectrum”-ster Abdij Romeo. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Soms kijk ik naar foto’s van mijn dochter Abbey toen ze drie of vier was. Ze was gewoon zo schattig. Maar ik denk – was ik daarbij aanwezig? Heb ik genoten van die tijd, of was ik dat ook? geobsedeerd door therapieën en mijn zorgen over haar toekomst?
Het is normaal dat iedereen, vooral ouders, zich zorgen maakt over de toekomst, maar voor ouders van kinderen met een beperkingkunnen deze zorgen overweldigend zijn.
Abbey is nu 27. Toen 25 jaar geleden bij haar de diagnose autisme werd gesteld, had ik niet kunnen vermoeden dat Abbey twee kleine bedrijfjes zou runnen of verschijnen op reality-tv. Maar gaandeweg leerden we allebei buiten de gebaande paden te denken, en dat heeft Abbey zo enorm geholpen groeien.
Ik heb Abbey in groep 8 in een beroepsprogramma gezet
Abbey ging naar een van de beste scholen voor autisme. Ze kende gematigde tegenslagen, maar haar curriculum was nog steeds gericht op academici. Ze leerde wat typische kinderen waren, zoals tektonische platen en de wereldgeschiedenis, alleen in een langzamer tempo.
Christine Romeo verplaatste haar dochter Abbey naar een programma dat haar levensvaardigheden zou leren. Met dank aan Christine Romeo
Ik zag dat dit niet was wat ze nodig had. Het heeft geen zin om de westerse beschaving te leren als je je niet meer kunt herinneren wat je gisteren hebt gedaan. Ik heb liever Abdij focus op levensvaardigheden die haar zouden kunnen helpen met haar autisme om te gaan, zoals visuele aanwijzingen om haar te helpen toegang te krijgen tot haar kortetermijngeheugen.
Toen Abbey in de achtste klas zat, schakelde ik haar over naar een beroepsprogramma gericht op werk- en levensvaardigheden. Ik moest mijn ego opzij zetten en doen wat goed was voor Abbey. Ze had geen middelbareschooldiploma nodig; ze had vaardigheden nodig die haar hielpen haar leven te leiden.
Ik besefte dat je als ouder niet kunt bepalen wie je kind is
Er waren tijdens Abbey’s opleiding momenten waarop ik wist dat ik de juiste beslissing had genomen. Op een keer stuurde de leraar me een foto van Abbey die een lamp opnieuw bedraadde. Ik werd weggeblazen.
Een andere was toen ik binnenkwam om Abbey te zien weven in het textielprogramma. Ze bediende deze grote machine met voetpedalen en een groot stuk stof, en hij reguleerde haar. Ik moest de kamer verlaten omdat ik huilde.
Bij Abbey en haar broer, die een jaar jonger is, besefte ik dat je als ouder niet altijd krijgt wat je bestelt. Ik ben vastbesloten om ze allebei te helpen te zijn wie ze zijn en zo succesvol te worden als de bedoeling is.
Ondernemers inspireerden mij om geen nee als antwoord te accepteren
Abbey blonk uit in weven, en ik besefte dat het verkopen van haar creaties een hele klus kon zijn. Ik geloof dat het belangrijk is dat iedereen een doel heeft, en Abbey had aangegeven dat ze een ‘echte baan’ wilde.
Ik sprak met haar school over het opzetten van een programma waarmee kinderen hun spullen kunnen verkopen kunst en ambachten. De leraar vond het een geweldig idee, maar de directeur niet. Toen hij nee zei, dacht ik aan een van mijn favoriete programma’s, Shark Tank, en hoe ondernemers geen nee als antwoord accepteren. Ik was vastbesloten een oplossing voor Abbey te vinden, ook al zei het systeem dat die er niet was.
Abbey Romeo runt haar eigen hoedenmakerij. Met dank aan Christine Romeo
De leraar kwam uiteindelijk op zaterdag bij ons thuis om Abbey geavanceerde weeftechnieken te leren. Binnenkort haar bedrijf, Hoeden van Abbeywerd geboren. Ze heeft ook een ander bedrijf dat de papieren van mensen versnippert, waarvoor ze per zak betalen.
Door contant geld te gebruiken, leerde Abbey over geld leren
Tegenwoordig heeft Abbey de controle over haar dagen. Ze maakt vaak hoeden van 9 tot 12 uur en laat dan de hond voor haar uit stem les. Ze heeft het gevoel van doel dat we allemaal nodig hebben.
Een tijdlang was het voor Abbey moeilijk om aansluiting te vinden bij het idee van geld. Ik merkte dat het hielp als ze contant geld kon zien. Ik begon contant geld in haar spaarpot te stoppen, en als ze iets online wilde bestellen, moest ze mij de rekeningen geven.
Charley Gallay/Getty Images voor Netflix
Het eerste dat Abbey met haar winst bestelde, was een opgezette leeuw van $ 160. Het daagde elke vezel van mijn wezen uit om haar dat te laten bestellen, maar ze had het geld verdiend en zij mocht beslissen hoe ze het uitgaf. Het zien van de vreugde op haar gezicht toen ze de doos opende, was elk obstakel waard waar we overheen moesten springen.
Abbey blijft enorm groeien. Ik heb kansen gecreëerd, en zij heeft ze gegrepen. Het was de mooiste, meest geweldige ervaring.
