“The Bridges of Madison County” van Robert James Waller was een publicatiefenomeen toen het in 1992 uitkwam. De roman belandde in augustus van dat jaar op de bestsellerlijst van de New York Times en bleef daar 164 opeenvolgende weken hangen. Of je nu in het vliegtuig zat of naar het strand ging, je kon nergens heen zonder iemand te raken met zijn neus begraven in het dunne boek van 192 pagina’s op dat moment. Het boek zou door de meeste critici kunnen worden afgewezen, zo niet ronduit gefilterd (hoewel er opmerkelijke uitschieters waren, Onder hen Roger Ebert), maar het viel niet te ontkennen dat er miljoenen mensen mee verbonden waren. Een verfilming was dus onvermijdelijk.
Amblin Entertainment van Steven Spielberg liep ver voor op het succes van het boek door in 1991 de pre-publicatierechten voor slechts $ 25.000 te verwerven. Spielberg zag blockbusterpotentieel in het verhaal van Francesca Johnson, een ongelukkig getrouwde oorlogsbruid die, terwijl haar man en kinderen de Iowa State Fair bijwonen, een korte affaire heeft met Robert Kincaid, een 50-jarige fotojournalist voor National Geographic. Het is een melancholisch verhaal over een romance die niet waar kan zijn, een romance die de harten raakte van mensen die nog steeds een vlam vasthouden voor een lang vervlogen liefde van eerder in hun leven. De instincten van Spielberg zouden perfect blijken te zijn, maar hij moest een paar regisseurs doorlopen (Sydney Pollack, Bruce Beresford en, interessant genoeg, hijzelf) voordat Clint Eastwood tussenbeide kwam.
Eastwood, die al aan boord was om Kincaid te spelen, gebruikte zijn invloed als regisseur om Spielbergs voorkeur voor de rol van Francesca (Isabella Rossellini en Catherine Deneuve) terzijde te schuiven om Meryl Streep te casten. Streep, een van de grootste acteurs aller tijden, was niet ieders ideale keuze voor de rol. Grappig genoeg was ze daar zelf niet zeker van, omdat ze de roman van Waller absoluut verafschuwde.
Een geweldig scenario overtuigde Meryl Streep ervan de hoofdrol te spelen in The Bridges of Madison County
In een 1995 Tijd tijdschrift In een artikel over de totstandkoming van ‘The Bridges of Madison County’ uitte Streep in niet mis te verstane bewoordingen haar afkeer van het boek. Ze wees het onderdeel resoluut af toen het aanvankelijk werd aangeboden en weigerde zelfs haar assistent een exemplaar te laten lenen. ‘Ik laat je het niet lezen,’ zei Streep. “Het is een misdaad tegen de literatuur.”
Streep gaf uiteindelijk toe toen ze de bekwame bewerking van de roman door scenarioschrijver Richard LaGravenese las. Ze wilde ook graag met haar tegenspeler samenwerken omdat ze groef Eastwoods eenvoudige, one-take-on-move-aanpak. Zoals ze tegen Time zei:
“Weet je, mensen noemen mij een technisch acteur. Maar ik heb altijd genoten van die eerste ontmoeting. Ik vind de eerste lezing bijna altijd leuker dan alles wat we daarna doen. Ik bereid me voor, en ik wil niet rotzooien en de eerste tien opnames verspillen aan het aanpassen van de verlichting en het comfortabel maken van de rest.”
Het blijkt dat zodra je Wallers verhaal van zijn onhandige proza loslaat, ‘The Bridges of Madison County’ een totale hartenbreker is. Dat laatste moment de hoofdrolspelers spelen een rol in de verfilming, waarbij een door regen doordrenkt Eastwood Streep woordeloos uitnodigt om het voertuig van haar man te verlaten en in zijn vrachtwagen te stappen, is verwoestend. Het originele boek was misschien ‘een misdaad tegen de literatuur’, maar de filmversie is een geweldige tranentrekker aller tijden die Streep een van haar vele, vele Oscar-nominaties opleverde.
