Vorige maand, Pamela Griffin en twee andere inwoners van Taylor, Texas, gingen tijdens een gemeenteraadsvergadering naar de lessenaar om bezwaar te maken tegen een datacenterproject. Maar later leunden ze achterover terwijl de raadsleden een voorgestelde technologiefabriek bespraken. Griffin sprak zich niet uit tegen die ontwikkeling. Niemand deed het.
Een soortgelijk contrast herhaalt zich in gemeenschappen in de VS. Datacentra stuiten op ongekende publieke weerstandmet milieukosten een leidende zorg. Er waren er meer nodig om de groeiende belangstelling voor AI aan te wakkeren, en ze zijn duidelijke brandpunten geworden voor gemeenschappen die zich zorgen maken over wat automatisering voor hen zou kunnen betekenen. Veel van de fabrieken die worden gebouwd om servers, elektrische apparatuur en andere onderdelen aan datacenters te leveren, ondervinden echter vrijwel geen tegenstand.
Fabrieken creëren doorgaans meer banen en putten minder natuurlijke hulpbronnen uit dan datacenters, met uitzondering van enkele controversiële zaken fabrieken voor het maken van chips in verschillende staten hebben ze lokale hoorzittingen doorlopen om vergunningen en belastingvoordelen te krijgen. Maar experts die toeleveringsketens volgen, zeggen dat het minimale onderzoek naar productieprojecten een potentiële nieuwe strategie benadrukt voor activisten die datacenters bestrijden en een bron van risico is voor gemeenschappen die mogelijk investeren in een kortstondige bloei.
“Op een gegeven moment zullen mensen erachter komen wat de cruciale fabriek is die alle datacenters op de knieën kan krijgen, en daarna zullen ze erachteraan gaan”, zegt Andy Tsay, een professor aan de Santa Clara Universiteit die studeert wereldhandel en reshoring.
Hoewel het zich richten op de toeleveringsketen een nieuwe manier zou kunnen zijn om de bouw van datacenters te vertragen, zegt Griffin dat de organisatoren te dun verspreid zijn om meer op zich te nemen. Voorlopig staat de deur dus wijd open voor fabrikanten om hun aanwezigheid in de VS te vergroten en de datacentermarkt te voeden zonder overweldigende weerstand.
“We moeten onderaan beginnen en de jongens vinden die deze servers maken, maar we moeten eerst mensen laten begrijpen wat deze datacenters zijn”, zegt Griffin. “We moeten onze strijd kiezen.”
Haar focus tijdens de raadsvergadering van vorige maand lag op het tegenwerken van een voorstel voor een tweede datacenter in Taylor, nadat er een in de buurt van haar huis werd gebouwd. ze klaagt aan om te stoppen. Die avond wisten Griffin en haar collega-activisten dat de gemeente ook een voorgestelde fabriek voor de Taiwanese fabrikant Compal zou overwegen. Maar de potentiële rol van de locatie bij het ondersteunen van de datacenterindustrie was voor hen niet duidelijk.
De zaak van Griffin laat zien waar gemeenschappen die protesteren tegen datacenters mee te maken krijgen als ze ook uitdagende productieprojecten overwegen: ondoorzichtigheid, publieke perceptie en het vooruitzicht van extra juridische strijd.
Serverboerderijen
Stadsarchieven beschrijven de bedoelingen van Compal als het maken van ‘servers’, naast alles van slimme apparaten voor thuisgebruik tot auto-elektronica.
Het is een brede lijst, maar Compal-woordvoerder Tina Chang vertelt WIRED dat de Taylor-fabriek bestemd zal zijn voor de serveractiviteiten van het bedrijf. Het gebouw wordt gehuurd door Compal USA Technology, een dochteronderneming die vorig jaar werd opgericht met als doel de serverproductactiviteiten van Compal in de VS uit te breiden. Een andere locatie in het nabijgelegen Georgetown, Texas, die tegelijkertijd met de Taylor-faciliteit wordt aangekondigd, zal “een serverservicecentrum opzetten dat de behoeften van ondernemingen en cloudinfrastructuur ondersteunt”, volgens het bedrijf.
Taylor, in de buurt van Austin, bracht meer dan een jaar door met het hof maken van Compal, dat wereldwijd alternatieven overwoog voordat hij voor de stad koos. Een vooraf gebouwde faciliteit van 30.000 vierkante meter overtuigde het bedrijf, dat zei dat het tekende een huurcontract van bijna $ 66 miljoen met plannen om in totaal $ 200 miljoen te investeren. “Ze werden verliefd op de openheid”, vertelde Ben White, president van de Taylor Economic Development Corporation, tijdens de bijeenkomst in december aan de gemeenteraad. “Het gaf hen de flexibiliteit om te doen wat gedaan moest worden.”
