Martin Scorsese had één verontrustend doelpunt met zijn westerse meesterwerk

“Killers van de Bloemenmaan,” het nieuwste meesterwerk van Martin Scorseseis geen gemakkelijk horloge. Om te beginnen duurt de westernfilm bijna vier uur, en je voelt echt het epische gewicht van die lengte. Aan de andere kant is het onderwerp opzettelijk ongemakkelijk. Hoewel er momenten van opzettelijke humor zijn, is het geen publiekstrekker. De film van Scorsese heeft eindelijk een fysieke release in eigen land in de vorm van een onmisbare nieuwe 4K uit The Criterion Collection, en de speciale kenmerken omvatten een documentaire over het maken van de film waarin Scorsese en zijn cast en crew zich verdiepen in de moeilijke aard van het verhaal dat ze proberen te vertellen. Ze reflecteren op hoe het ongemakkelijk maken van het publiek essentieel was om dit verhaal te vertellen.

Het is ook een waargebeurd verhaal. “Killers of the Flower Moon”, gebaseerd op het non-fictieboek van David Grann, speelt zich af in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog en volgt een reeks moorden op leden van de Osage Nation in Oklahoma. De Osage waren slim genoeg om het land te kopen waartoe de Amerikaanse regering hen dwong, en dat land werd uiteindelijk rijk aan olie. Die olie maakte de Osage extreem rijk – een feit dat niet in goede aarde viel bij sommige lokale blanke mensen. Al snel werden de rijke Osage vermoord op bevel van William King Hale (Robert De Niro), die van plan is hun geld af te pakken.

Deze saga wordt vooral gezien door de ogen van Hale’s domme neef Ernest Burkhart, gespeeld door Leonardo DiCaprio. Ernest wordt verliefd op Osage-vrouw Mollie, gespeeld door Lily Gladstone, en de twee trouwen. Dit is waar de moeilijke aard van het verhaal duidelijk wordt, omdat volgens Scorsese, DiCaprio, Gladstone en anderen “Killers of the Flower Moon” kan worden gezien als een liefdesverhaal. En toch, hoewel Ernest schijnbaar van Mollie houdt, neemt hij ook actief deel aan de moorden op een aantal van haar familieleden – en vergiftigt hij ook Mollie.

Scorsese is nooit geïnteresseerd geweest in het vertellen van eenvoudige verhalen over goed versus kwaad. Hij maakt films over ingewikkelde, moreel gebrekkige mensen, en ‘Flower Moon’ zit vol met waanzinnig tegenstrijdige karakters. Hoewel Hale van De Niro een slechterik is die verschillende moorden orkestreert, wijst Scorsese er in de documentaire op dat “hij echt van de Osage hield en zij van hem.” De briljante, enge uitvoering van De Niro is zo gedenkwaardig omdat hij er hard aan werkt om het te laten lijken alsof Hale het kwaad niet ziet in wat hij doet. Hij denkt eenvoudigweg dat hij recht heeft op dat geld, ook al betekent dit dat hij een paar mensen moet vermoorden om het te krijgen. “We deden het zodat we duidelijk zouden maken dat hij zijn eigen verhaal geloofde”, zegt Scorsese over het personage.

Ernest van DiCaprio is misschien niet zo sluw als Hale, maar hij is moreel net zo complex, zo niet zelfs complexer. Toen DiCaprio zich oorspronkelijk bij de film aanmeldde, zou hij Tom White spelen, een FBI-agent die de moorden onderzoekt. DiCaprio dacht echter uiteindelijk dat Ernest een veel interessanter personage was het script werd herwerkt om van White een ondersteunend personage te maken (gespeeld door Jesse Plemons), terwijl Ernest en zijn relatie met Mollie de belangrijkste focus werden.

“Hij had duidelijk oprechte gevoelens voor haar, maar besefte dat er enorme rijkdom in de familie zat”, zegt DiCaprio. “De complexiteit van hoe die relatie zich ontvouwde, wordt op een heel interessante manier in de film getoond, en we speelden met hoe graag we het publiek wilden laten zien wat Ernests medeplichtigheid aan sommige van deze moorden was.” Ernest heeft niet alleen uit de eerste hand kennis van de moorden op verschillende familieleden van Mollie, hij begint haar ook te vergiftigen onder het mom van het toedienen van insuline voor haar diabetes. Hoeveel kennis Ernest heeft over de vergiftiging wordt in de film opzettelijk vaag gelaten – hoewel Ernest zichzelf op een gegeven moment injecteert met de medicatie om te zien wat er gebeurt. In een van de slotscènes van de film vraagt ​​Mollie aan Ernest of hij wist dat hij haar ziek maakte, en hij lijkt niet in staat te antwoorden. “Leo houdt er gelukkig niet van om zich op zijn gemak te voelen”, zegt Scorsese. ‘Hij en ik delen dat. We willen ons niet op ons gemak voelen met deze dingen. We willen de echte waarheid van de menselijke natuur leren kennen als we kunnen.’

Gladstone, die voor haar optreden een Golden Globe won en werd voor haar werk genomineerd voor een Oscar voor Beste Actrice (en dat had eigenlijk ook moeten winnen), heeft misschien wel de moeilijkste klus uit de hele film. Ze brengt een groot deel van het verhaal ziek door in bed en ze moet ook op de een of andere manier haar liefde voor Ernest tonen zonder dat haar personage zich totaal niet bewust lijkt van zijn sluwe manieren. In het document op de Criterion-schijf zegt Gladstone dat zij en DiCaprio de film in gingen met de gedachte “dit kan een onmogelijke taak zijn om te vertellen wat dit liefdesverhaal is, op een manier die verbinding maakt met mensen en echt aanvoelt.”

Scorsese’s oude redacteur Thelma Schoonmaker voegt eraan toe dat DiCaprio en Gladstone hebben gewerkt om “dat liefdesverhaal vorm te geven” en manieren te bedenken om te laten zien dat ze van elkaar hielden, en er zijn talloze scènes tussen het getrouwde stel die echt lief en liefdevol zouden lijken – als we niet wisten wat Ernest echt van plan was. “Het is een liefdesverhaal”, zegt Scorsese. “Ondanks wat er daarin gebeurt.”

Kon Ernest zijn vrouw echt vergiftigen en haar familieleden vermoorden en ook van haar houden? “Misschien kunnen beide dingen waar zijn”, zegt Scorsese, en dat is de kern van de film: de moordzuchtige personages in “Killers of the Flower Moon” lijken de gruwel van wat ze hebben gedaan niet helemaal te bevatten. Misschien is dat gewoon de manier waarop sommige mensen de vreselijke dingen die ze doen rechtvaardigen.