Aan de andere kant is er Roger, een buitenaards wezen dat wordt verborgen door een familie in een buitenwijk onder leiding van een strenge maar vaak onbewuste CIA-agent. Hoewel Amerikaanse vader! Hoewel de serie de afgelopen twintig jaar steeds verder is verwijderd van het rechtse politieke satire-begin, wordt een groot deel van de blijvende aantrekkingskracht van de geliefde sitcom nog steeds bepaald door de combinatie van het fervente conservatisme van patriarch Stan met de meer liberale neigingen van zijn vrouw, kinderen en natuurlijk Roger. In een gezin dat zo disfunctioneel is als dat van de familie Smith, kan het moeilijk zijn om als de mafste naar voren te komen, en toch bereikt Roger, met zijn bodemloze aanbod van uitgebreide vermommingen, op de een of andere manier het onmogelijke. Hoewel de zwakheden van Stan op het werk en de omgang van dochter Hayley met haar onmogelijk domme vriend onmiskenbaar grappig zijn, is niets te vergelijken met het feit dat Roger zichzelf verandert in ‘AT&T-operator Sholanda Dikes’ om uit een familiebijeenkomst te komen die ook nog eens als tussenkomst fungeert. Roger opereert op een andere frequentie dan wie dan ook Amerikaanse vader! Vaak heeft de alien het gevoel dat hij gevangen zit in zijn eigen sitcom, waarbij hij hele afleveringen doorbrengt met streken die slechts af en toe met wat dan ook kruisen. ander Er vindt chaos plaats onder het dak van Smith.
Het gevolg is dat de verhaallijnen van Roger zo schandalig gek zijn dat je gemakkelijk vergeet dat de heerlijke losbandigheid van het buitenaardse wezen vaak moreel verwerpelijk is. Een aflevering van seizoen 3 onthult dat Roger heeft boosaardig zijn om te overleven (aardig zijn). letterlijk doodt hem), maar dat verandert niets aan het feit dat Roger, in alle opzichten, een sociopaat is. Hij zal niet aarzelen om een moord te plegen als dit hem kan helpen zijn doelloze complotten te verwezenlijken.
Terwijl Roger een kameleon is, die zo vaak in en uit verschillende identiteiten glijdt dat we er nauwelijks grip op kunnen krijgen WHO de ‘echte’ Roger is überhaupt, Titus is dat ook presterenin zekere zin. De luidruchtige campy-koningin die we leren kennen is zijn eigen constructie, gebouwd om het niveau te bereiken van de innerlijke divadom die hij altijd voor zichzelf voor ogen had. ‘Meisje, mijn naam is niet Titus,’ gaf hij gedenkwaardig toe aan Kimmy in de pilot van de serie. ‘Mijn naam is Ronald Wickerson. Ik kwam hier in 1998 met een verdomde bus vanuit Chickasaw County, Mississippi. Titus Andromedon verliet, net als veel vreemde mensen, zijn kleine stadje om naam te maken onder de felle lichten van de grote stad – en vond zichzelf daarbij opnieuw uit.
Uiteindelijk komt het neer op een competitie tussen het ontroerende, bekende verhaal van een jonge, flamboyante homoseksuele man en de oneerbiedige omgangsvormen van een panseksuele, psychopathische alien die zich verkleedt (vaak alleen maar om te lachen en te lachen om uit zijn krankzinnige familie te komen).
