Het grote Queer TV-personage Smackdown is een groots toernooi geïnspireerd door March Madness, waarin 16 iconen van het kleine scherm het tegen elkaar opnemen. Er komt één winnaar naar voren, de rest is aan onze “scheidsrechters” (schrijvers). Volg de concurrentie hier.
Alleen deze homowebsite en mijn nep-homobaan konden mij te pakken krijgen pijnlijk dagen waarop een fictief personage zou moeten winnen dit homobeugelspel. Dit is de strijd tussen de biseksuelen uit Shondaland, Annalise Keating (Viola Davis) versus Calliope Iphegenia “Callie” Torres (Sara Ramirez), en als liefhebber van de losgeslagen en iconische nachtelijke soaps van Rhimes is dit een vreselijke positie om in te verkeren. Maar ik ga door omdat de wereld behoeften dit.
Callie Torres is de ‘badass’ orthopedisch chirurg van het Seattle Grace/Grey Sloan Memorial en wordt algemeen erkend als het langstlopende biseksuele personage op tv met een gewicht van maar liefst 11 opeenvolgende seizoenen. Ik zing routinematig haar lof omdat zij de enige echt goede persoon in die show is. En daarmee bedoel ik dat ze nooit heeft gelogen, nooit de regels heeft overtreden, nooit wraakzuchtig of wraakzuchtig was (alles wat er na de vliegtuigcrash gebeurde was maar een grap, oké?) en altijd volledig zichzelf toonde, of mensen het nu leuk vonden of niet. Maar elke fatsoenlijke persoon in de show hield van haar omdat ze rechtvaardig was Dus lief.
Destijds Grey’s anatomie in de lucht kwam, was er heel weinig diversiteit in grootte als het ging om de hoofdpersonen op het scherm. Miranda Bailey en Callie Torres behoorden tot de eerste personages waarin iedereen boven de maat 10 zichzelf kon zien, inclusief ikzelf, en beiden waren personages die enorm veel respect afdwong zonder dat hun omvang ooit centraal stond in hun verhalen (afgezien van het moment waarop George O’Malley, een man met waanvoorstellingen, dacht dat hij genoegen nam met Callie omdat ze niet blond was of ‘gestapeld’ zoals (Katherine Heigel).
Dat betekent niet dat ze niet haar deel van de strijd heeft meegemaakt. Ze werd bedrogen door haar man, gedumpt door haar eerste vriendin omdat ze biseksueel was, en later door haar vrouw bedrogen (maar niet echt omdat het niet echt was). Haar coming-out-verhaallijn, die leidde tot afwijzing door haar vader, raakte dichtbij huis, maar hun verzoening voelde genezend. Het verlies van haar beste vriendin als gevolg van het vliegtuigongeluk en het amputeren van het been van haar vrouw tegen haar uitdrukkelijke wens in in plaats van haar ook te verliezen, was volkomen hartverscheurend. En ik weet dat ik zei dat alles wat er na de vliegtuigcrash gebeurde niet echt was, maar dat de onmiddellijke nasleep karakterbepalend was. Maar het belangrijkste om te onthouden over Callie Torres is de vreugde. Ze danste rond in haar ondergoed, blonk uit in doen waar ze echt van hield (ook wel timmerwerk genoemd), vond een beste vriendin in haar vriendin met pure voordelen, en creëerde een prachtig gemengd gezin vol liefde. Om deze reden zal ze altijd belangrijk voor me zijn.
Acht jaar nadat Callie Torres de MAGIC-crew (de afkorting van de initialen van de eerste groep stagiaires) kruiste, opende Annalise Keating een lezing aan de fictieve Middleton University met zes wellustige woorden op een schoolbord: How to Get Away With Murder. Zoveel als Grijs deed met MAGIC, volgt de show een groep van vijf moedige starters, deze keer een carrière als advocaat nastreven in plaats van chirurg. Net als GrijsAls een van hen sterft, maken ze amateurfouten, overtreden regels, maken er een enorme puinhoop van en slapen met mensen die ze niet zouden moeten hebben.
Dit is wat er anders is: HTGAWM is donker als de hel. Ik bedoel, het zou behoorlijk misleidend zijn als een show met deze titel dat niet was. Elke beginnersfout gaat gepaard met een bodycount, en hun professor en mentor, Keating, doet steeds meer moreel compromissen en doet regelrecht illegale inspanningen om hun rommel op te ruimen. Als het erom gaat zichzelf en deze studenten uit de gevangenis te houden, is er geen enkele grens die ze niet zou overschrijden, inclusief het opsluiten van haar minnaar in de gevangenis. (Maar voor een korte tijd, weet je?) En dit gold net zo goed voor haar toen ze voor de ‘goede’ jongens vocht als toen ze de echt, hele slechte jongens vertegenwoordigde.
