Met hulp van AIIk heb eindelijk een aantal computerklusjes aangepakt die ik al maanden uitstel.
Mijn map Downloads is schoner dan in tijden. De foto’s die OneDrive flauw op maand sorteerde, zijn nu per gebeurtenis in mappen gerangschikt. Het obscure, onverkoopbare jazzalbum dat ik eeuwen geleden van YouTube heb geript, is nu op de juiste manier in afzonderlijke nummers opgedeeld, getagd met metadata en staat eindelijk op mijn mediaserver.
In plaats van zelf uren aan die vervelende taken te besteden, delegeerde ik ze aan Manuseen AI-assistent waarvan de desktop-app gratis kan worden gedownload voor Mac en Windows. Manus werd in maart vorig jaar gelanceerd met de nadruk op het zelfstandig kunnen uitvoeren van taken, en vorige week ook heeft de mogelijkheid gekregen om met bestanden op uw computer te werken. (Meta heeft de startup in december overgenomen, naar verluidt voor meer dan $ 2 miljard.)
Naast Claude Cowerk, De personal computer van Perplexityen de viraal populaire Open Klauw (wiens schepper was overgenomen door OpenAI vorige maand), het is een van de vele AI-tools die beloven de controle over uw computer over te nemen om dingen voor elkaar te krijgen. Als ze werken, kunnen deze agenten behoorlijk bevredigend zijn en veel tijd besparen.
Maar net als mijn ervaring met OpenClawhet gebruik van Manus herinnert ons eraan hoe duur kunstmatige intelligentie kan worden als het uw verbruik agressief meet. Manus veel van wat dan ook laten doen, zou gemakkelijk meer kunnen kosten dan een aantal typische softwareabonnementen samen.
Bestanden opschonen en sorteren
Net als AI in het algemeen is Manus grotendeels wat je ervan maakt. De app presenteert je een leeg tekstvak en een knop waarmee je kunt kiezen tot welke mappen de app toegang heeft, en het is aan jou om na te denken over wat AI met deze mogelijkheid zou kunnen doen.
Het opschonen van mijn map Downloads was een logische eerste stap. Manus stelde een aantal voor de hand liggende bestanden voor om te verwijderen (zoals oude installatiebestanden) en met wat extra aanwijzingen liet ik al het andere in mappen sorteren op basis van het bestandstype, wat me hielp de onnodige dingen te sorteren en te verwijderen.
Het omgaan met die YouTube-albumdownload was zelfs nog bevredigender. Met slechts één enkele prompt ontdekte Manus hoe hij naar de tracktiming op Discogs kon verwijzen, schreef hij een Python-script om het 45 minuten durende MP3-bestand te splitsen zonder het opnieuw te comprimeren, en tagde hij de resulterende bestanden met titels en albumhoezen.
Van daaruit ging ik over op iets ambitieuzers: ik wees Manus op de foto’s van een jaar in mijn OneDrive-map en vroeg hem om ze in nieuwe mappen te sorteren voor zaken als reizen en speciale gelegenheden. Door een combinatie van metadata en computervisie herkende Manus terecht mijn jaarlijkse reis om verslag te doen van de CES-beurs, een verscheidenheid aan gezinsvakanties en zelfs de bar mitswa van mijn neef. Er waren slechts een paar vervolgopdrachten nodig om de sortering precies goed te krijgen.
Werken met documenten
Naast het rondsturen van bestanden, besloot ik Manus te laten werken met mijn aantekeningen van Obsidian. Omdat de onderliggende aantekeningen van Obsidian slechts Markdown-bestanden zijn in een map op mijn computer, kan Manus er gemakkelijk gegevens uit extraheren en wijzigingen aanbrengen.
Ik begon door Manus gewoon een samenvatting te laten maken en toe te voegen aan mijn wekelijkse agenda, maar toen merkte ik dat Manus ook verbinding kon maken met externe diensten zoals Gmail en Google Agenda. Nadat ik die verbindingen tot stand had gebracht, liet ik Manus door mijn inbox kijken en belangrijke e-mails markeren als taken die moesten worden voltooid, terwijl ik ook werkgerelateerde agenda-evenementen aan de agenda toevoegde.
En hoewel ik er nog steeds geen zin in heb om AI voor mij te laten schrijven, besloot ik Manus een eerste versie van dit verhaal te laten maken, waarbij ik mijn conceptenmap in Obsidian gebruikte als referentie voor mijn schrijfstijl. De resultaten waren meestal onzin, maar ik moet met tegenzin toegeven dat de eerste paar paragrafen redelijk waren en me enkele ideeën gaven over hoe ik aan de slag kon gaan.
Kredietvangsten en veiligheidszorgen
Hoewel ik behoorlijk tevreden ben met wat Manus heeft kunnen doen, zal ik het waarschijnlijk niet blijven gebruiken.
Dat komt deels omdat ik me zorgen maak over de gevolgen voor de veiligheid, vooral als ik verbinding maak met apps als Gmail en Google Agenda. Er blijft een snelle injectie bestaan een onopgelost probleem in AIen het risico is dat een aanvaller geheime instructies kan insluiten in een agenda-uitnodiging of e-mail die is ontworpen om persoonlijke gegevens te stelen. Ik vind het niet prettig om Manus toegang te geven tot deze gegevens zonder deze alleen-lezen te maken, wat niet mogelijk lijkt.
Als een stuk van productiviteit software, Manus wordt ook gewoon enorm duur naarmate je het vaker gebruikt. Hoewel de app zelf gratis te downloaden is, krijg je slechts 300 gratis ‘credits’ per dag. Betaalde abonnementen worden geleverd in stappen van ongeveer $ 20 per maand, die u elk 4.000 extra maandelijkse tegoeden opleveren.
Na slechts een paar dagen Manus te hebben gebruikt, was ik al halverwege de maandelijkse toewijzing, plus de 1.000 bonuscredits die Manus bij aanmelding had verstrekt.
- Het toevoegen van items aan mijn agenda (inclusief gegevens uit Google Agenda en Gmail) kostte ongeveer 300 credits.
- Het organiseren van een jaar aan foto’s kost ongeveer 1.000 credits.
- Het beheren van mijn map Downloads (inclusief het mp3-bestand dat ik moest opsplitsen) kostte nog eens 1.000 credits.
- Ik heb Manus ook gevraagd om te werken aan een tool op maat voor het verwijderen van vergelijkbare of dubbele foto’s. Dit kostte bijna 1.400 credits voordat ik besefte dat ik mijn toewijzing beter aan andere dingen kon besteden.
Zodra die 4.000 credits verlopen, zijn de enige opties wachten tot de maandelijkse limiet opnieuw wordt ingesteld, genoegen nemen met de schamele 300 dagelijkse credits die Manus biedt, of upgraden naar een duurder abonnement. Het hielp niet dat Manus me voor bepaalde taken in de richting van het “Max”-model bleef duwen, waardoor het nog sneller door de credits heen kon.
Net als bij OpenClawIk kan me voorstellen dat er een categorie AI-enthousiasten is die niets aan dergelijke uitgaven denkt. Maar ik ben gewend om tussen de $ 5 en $ 10 per maand te betalen voor productiviteitssoftware, en dat is voor dingen die ik als onmisbaar beschouw. Ik kan het niet rechtvaardigen om $ 20 tot $ 40 per maand (of meer) te betalen voor iets waarvan ik nog steeds aan het uitzoeken ben hoe ik het moet gebruiken.
Als ik AI blijf gebruiken om mijn computer te besturen, zal ik dat waarschijnlijk via Claude en zijn computer doen Cowork-functiewaarvoor een Claude Pro-abonnement van $ 20 per maand vereist is. Hoewel de gebruiksmeter ondoorzichtiger is, wordt deze in ieder geval wekelijks gereset in plaats van maandelijks.
Maar als iemand die het probeert kom rond met de gratis versies van AI-tools waar mogelijk wacht ik waarschijnlijk ook tot er zich nog meer computerklusjes opstapelen voordat ik nog meer geld uitgeef om er vanaf te komen.
