Deze recensie bevat milde spoilers voor Maddies geheim.
De Maddie van Maddies geheim lijkt een gelukkig leven te leiden. Maddie Ralph (John Early) gaat ’s ochtends vrolijk joggen en lacht naar iedereen op haar route. Hoewel ze een ondankbare baan heeft als vaatwasser voor een Condé Nast-receptenmerk, is dat niet het geval niet de Geniet van je eten Testkeuken (het heet GourMisschien), zorgt haar onwankelbare optimisme over de mogelijkheid van een toekomstige promotie ervoor dat ze ondanks de vermoeiende fysieke arbeid blijft glimlachen. Zeker, ze wordt gedwongen om te gaan met de hatelijke opmerkingen die regelmatig haar kant op worden geslingerd door de kleine collega Emily (Claudia O’Doherty), maar ze heeft tenminste de constante steun van haar veel pessimistischere beste vriendin Deena (Kate Berlant), die haar aan het lachen houdt tijdens het gruntwerk. Trouwens, zelfs als het werk niet zo geweldig is, mag ze naar huis, naar haar potige echtgenoot Jake (Eric Rahill), die de hele dag dol op haar is en ’s nachts vrolijk op haar afgaat.
Maar het geheim van Maddies geheim is dat, hoe gelukkig Maddie ook lijkt te zijn, ze soms het gevoel heeft dat haar leven uit de hand loopt en ermee omgaat door te vreten en te zuiveren. Voor zijn verontrustend grappige speelfilmdebuut treedt Emmy-genomineerde John Early in de voetsporen van iconische queer-regisseurs als John Waters en Todd Haynes om een campy melodrama te creëren dat zowel de stijlfiguren van de op vrouwenkwesties gerichte ‘film van de week’-films uit de jaren tachtig en negentig eert en op slimme wijze ondermijnt (zoals Kates geheimde voor tv gemaakte film uit 1986 over een huisvrouw met boulimie die de naam van deze film inspireerde). Naast het schrijven en regisseren, schittert Early als het titulaire personage, dat drag aantrekt maar alles volledig eerlijk speelt. Het is een gedurfde en oneindig lonende keuze, die teruggrijpt op John Travolta in die van Waters Haarlak of Cole-school in hun Tony-winnende Broadway-sensatie O, Maria! En net als die cultklassiekers, Maddies geheim voelt zich voorbestemd om een toekomstig hoofdbestanddeel van de ongebruikelijke queercinema te worden.
De film komt op gang wanneer Maddie, aangespoord door de altijd ondersteunende Jake, een van haar recepten opneemt (een aubergine-smashburger omdat ze toegewijd is aan het verspreiden van het veganistische evangelie) en de video op internet plaatst. De video gaat viraal genoeg voor GourMisschiendie jarenlang haar talenten negeerde, om van gedachten te veranderen wat betreft Maddie’s frontgerichte potentieel. Het duurt niet lang voordat het bedrijf profiteert van haar zelfgebouwde hype door van haar een receptontwikkelaar voor de camera te maken, en wanneer ze een publiekslieveling wordt, plaatst haar toenemende populariteit haar rechtstreeks tegenover Emily, die ooit GourMisschien’s grote talent. Eventueel, Het zwijn (de in-wereldversie van de film De Beer) klopt in de hoop een GourMisschien medewerker om het menu voor het komende seizoen van de show samen te stellen, en al snel komt het neer op een wilsstrijd tussen de lang aanbeden Emily en de veelbelovende nieuwkomer Maddie.
Het lijkt alsof deze prestaties de toch al optimistische Maddie in een staat van pure gelukzaligheid zouden brengen, maar terwijl deze dromen zich met ongekende snelheid manifesteren, haar alles geven wat ze altijd al wilde, maar de stress die ze zichzelf daarbij oplegt vergroten, begint ze op te merken dat een vertrouwde gewoonte uit haar kindertijd terugkeert. In plotselinge, gewelddadige aanvallen draait ze zich naar buiten, waardoor haar gezicht meer uit dwang dan uit enige waardering voor wat ze consumeert gevuld wordt. Deze afleveringen worden afgesloten met uitstapjes naar de badkamer, waar ze braken opwekt, zichzelf opruimt en vervolgens doet alsof er nooit iets is gebeurd. De gezondheidsrisico’s van deze gewoonte vormen al een groot probleem, maar de zaken lopen nog verder uit de hand als Maddie liegt tegen de door koorts geteisterde baby Jake over haar zwangerschap nadat hij binnenkomt terwijl ze overgeeft.
