Door Jennifer Asencio
| Gepubliceerd
HBO’s nieuwe Harry Potter-show is sinds de release van de trailer gemengd ontvangen. Sommige mensen kijken erg uit naar de herinrichting van het pand door Warner Brothers, terwijl anderen het op verschillende gronden hebben bekritiseerd, zoals de aankondiging van HBO dat ze het seizoensschema niet kunnen bijhouden en dat fans tussen de seizoenen mogelijk langer moeten wachten. Niet iedereen bekritiseert de show echter op zijn eigen merites of het gebrek daaraan.
In een artikel over De rand getiteld “Er is geen ethische consumptie van HBO’s Harry Potter-serie”, beweert schrijver Charles Pulliam-Moore dat het succes van de show JK Rowling zal aanmoedigen om meer Harry Potter-materiaal te schrijven, waardoor ze meer geld in haar zak stopt. Dit is volgens hem verwerpelijk omdat Rowling “transgenders aanvalt via het rechtssysteem.” Daarom “is er geen manier om deze show te bekijken zonder de onverdraagzaamheid van Rowling te steunen.”
Is JK Rowling eigenlijk een onverdraagzame?
Bewijs van Rowlings ‘onverdraagzaamheid’ omringt haar verdediging van vrouwen in kwetsbare ruimtes, zoals crisiscentra, kleedkamers en sportcompetities. Ze was zeer kritisch over de opname van bokser Imane Khelif op de Olympische Spelen van 2024 in de categorie vrouwen, omdat Khelif beweert te lijden aan een aandoening waardoor hij bij zijn geboorte ten onrechte als meisje werd geïdentificeerd. Ze steunde zakenvrouw Maya Forstater toen Forstater een voormalige werkgever aanklaagde omdat ze haar contract niet verlengde vanwege haar persoonlijke overtuigingen, wat in strijd is met de Britse Equality Act. Transgenderactivisten waren onmiddellijk verontwaardigd en probeerden dat ook Annuleer Rowling sindsdien.
Nadat Pulliam-Moore heeft geprobeerd uit te leggen dat wetenschap en biologie niet zo eenvoudig zijn als ze zijn om de argumenten tegen Rowling te valideren, bespreekt Pulliam-Moore haar pleidooi ten gunste van vrouwen en meisjes. Rowling onderschrijft de slogan dat “transvrouwen vrouwen zijn” niet en pleit voor privéruimtes voor mensen van het vrouwelijk geslacht; Hoewel ze ervan wordt beschuldigd alle transgenders te discrimineren, betrekt ze ook transmannen, die van het vrouwelijke geslacht zijn maar zich als man presenteren, in haar pleidooi. Haar pleidooi concentreert zich op biologie in plaats van op identiteit, die door mensen die geloven dat identiteit prioriteit heeft, als ‘transfoob’ wordt bestempeld.
Een existentiële bedreiging voor activisten
Voor Pulliam-Moore is het niet opnemen van transvrouwen onder het vrouwelijke geslacht echter “transfoob” en dus onverdraagzaam. Hij maakt dit duidelijk wanneer hij pleit tegen de uitspraak van het Britse Hooggerechtshof uit 2025 dat de wettelijke definitie van ‘vrouw’ gebaseerd was op biologie en niet op identiteit, een inspanning die Rowling hielp financieren via donaties en haar eigen organisatie voor vrouwenbelangen. Pulliam-Moore vond deze uitspraak “problematisch” en veroordeelt Rowling voor haar steun eraan.
Pulliam-Moore geeft toe dat Rowling haar belangenbehartiging met of zonder de show had kunnen uitoefenen. De aanhoudende populariteit van Rowling en dus het aanhoudende inkomen vormen echter een existentiële bedreiging voor transactivisten, die werkelijk geloven dat identiteit de fysieke biologie overstijgt.
Recensenten kiezen al partij
Pulliam-Moore suggereert dat niet alleen niemand mag kijken Harry Pottermaar iedereen die dat wel doet, is een fanaticus, of steunt willens en wetens onverdraagzaamheid. Dit is bedoeld om de bron te vergiftigen tegen de komende series, een tactiek waarvan we hebben gezien dat “recensenten” het weer overnemen als ze het niet eens zijn met de politieke of culturele standpunten van sommige makers. Critici hanteerden dezelfde tactiek Schreeuw 7waarmee ze het deden De Pendragon-cyclusen nu proberen ze het preventief te doen voor de HBO-show. In al deze gevallen heeft het niets te maken met de verdienste van het werk, maar met drama achter de schermen waarin ‘recensenten’ duidelijk partij hebben gekozen.
Er zijn genoeg andere redenen om sceptisch te zijn over HBO’s nieuwe Harry Potter-show, maar de invalshoek die The Verge koos was om potentiële kijkers te waarschuwen dat het kijken naar de show hen als dwepers categoriseert. Niemand die denkt als Charlie wil een fanaticus genoemd worden, dus dit zal naar verwachting een effectief argument zijn tegen het kijken naar de show.
Fan Blaming verliest zijn effectiviteit
Deze tactiek is echter al eerder geprobeerd. Collectieven van fans, cast, crew en critici van verschillende producties hebben dat gedaan beschuldigde onverdraagzaamheid over het falen van veel shows en films de laatste tijd, waaronder De acoliet, Starfleet Academie, Buffy: Nieuwe SunnydaleEn De bruid. Het hielp niet.
Naarmate de strategie van het beschuldigen van fans steeds populairder wordt, wordt het als argument steeds zwakker. De verdrijving van figuren als Kathleen Kennedy van Lucasfilm en Alex Kurtzman (hopen we) van Star Trek lijkt dit aan te geven. In het geval van Harry Potter zullen de aanvallen van The Verge evenveel effect hebben als de pogingen om de videogame te boycotten Zweinstein erfenisdat later een bestseller werd.
