“Voor mij gaat design over het ondervragen van het proces waarmee kennis wordt verworven en overgedragen in de loop van de tijd”, zegt ontwerper Lydia Chodosh. Haar werk onderzoekt ons taalgebruik en gaat helemaal over het blootleggen van hoe we leren benaderen, een aandachtspunt dat de ontwerper heeft ontwikkeld vanuit haar gevarieerde interdisciplinaire achtergrond. Lydia begon haar reis met het studeren van Engelse literatuur en creatief schrijven als student-atleet in Minnesota, voordat ze ging voetballen in Zweden, een carrière als uitgever nastreefde in New York en een diploma ontwerp behaalde aan de RISD. Deze overlappende reizen hebben één ding in gedachten; een verlangen om te begrijpen. “Mijn praktijk wordt ondersteund door een archief van ontmoetingen – met mensen, vreemd en vertrouwd voor mij, met voorwerpen en ephemera, oud en nieuw, met woorden, verzameld en gecatalogiseerd”, vertelt Lydia.
Lydia’s MFA-scriptie van 480 pagina’s Over de impuls om te noteren is een verzameling aantekeningen, kunsthistorisch onderzoek en gesprekken gepresenteerd via een ontwerpsysteem van asymmetrische rasters, een duotoon van ingetogen geel en blauw, en een wetenschappelijk schreefloos lettertype. Deze gedrukte catalogus heeft een visueel industriële uitstraling en laat het belang van duidelijkheid bij archivering zien; Lydia’s werk is een demonstratie van het vinden van een weg door middel van kennissystemen die zijn geïnspireerd door haar literaire achtergrond. De webversie, notaties.xyzgaat verder. Lydia’s groeiende obsessie met de kleur blauw is gecatalogiseerd in een archief van cyanotypie-afbeeldingen, waar citaten verschijnen als je er met de muis overheen beweegt.
Het werk van de ontwerpers is ook opgenomen in de Biënnale van RISD; een viering van RISD’s afgestudeerde cohort grafisch ontwerp, Hoogtepunten uit de Impermanent-collectie. De geleiachtige identiteit werd ontworpen in samenwerking met Kaela Kennedy, Sun Ho Lee en Ingrid Schmaedecke en omvatte zowel fysiek als digitaal werk. “We houden van het zachte spul, de overblijfselen uit het verleden die vatbaar zijn voor degradatie, de verborgen pixellagen waaruit een scherm bestaat”, zegt Lydia. Van pure literatuur tot interdisciplinair: Lydia’s invloeden strekken zich uit over dichters, romanschrijvers en vertalers. Je hebt de modernistische schrijfster Virginia Woolf, de hedendaagse denkers Christina Sharpe en Kate Briggs, en formalisten als Renee Gladman en Etel Adnan. In de kern heeft Lydia’s werk één idee: “Het gaat erom om in anderszins vluchtige ontmoetingen een onuitwisbaar, collectief ritme te ontdekken, of wat ik graag ‘versies van poëtica’ noem.”
