Groot nieuws voor verdrietige homo’s is dat King Princess een geliefd Ganzenlied heeft gecoverd waarvan zij zegt dat het een ‘lesbisch volkslied’ is.
Voor niet-ingewijden: Geese is een rockgroep uit New York City onder leiding van Cameron Winter die op het punt staat enorm te ontploffen na de release en het daaropvolgende grote succes van hun album uit september 2025. Vermoord worden. Meerdere verkooppunten, waaronder de BBC En Versufthebben ze iets genoemd in de trant van Gen Z’s eerste geweldige rockband, en afgelopen weekend hebben ze dat ook gedaan verpletterde het absoluut in hun Zaterdagavond live debuut. (Het is ook vermeldenswaard dat gitarist Emily Green een transvrouw is, en ik vind het behoorlijk cool dat het geluid van de eerste echte breakout-rockband van de jaren 2020 behoorlijk sterk wordt gevormd door een transpersoon.)
Het populairste nummer van de groep, ‘Au Pays du Cocaine’, is een impressionistisch portret van een relatie waarin de verteller een minnaar smeekt om voor hen te blijven kiezen, terwijl hij toch volhoudt dat er ruimte is voor verandering en groei – en het is dit nummer dat King Princess, echte naam Mikaela Straus, woensdag speelde tijdens haar meest recente Live Lounge-optreden.
Net als de beste covers weet ook deze het bekende nummer geheel origineel te laten klinken. In plaats van de stille verwoesting van de opname van de Ganzen, is er een hoopvolle stroming in de versie van King Princess op het nummer, versterkt door het gebruik van een akoestische gitaar door de zanger en een iets sneller tempo.
In een apart interview op de New Music Show van BBC Radio 1 legde Straus haar beweegredenen voor haar coverkeuze uit. ‘Dat Ganzenlied is zo’n lesbisch volkslied’, zei ze. “Ik weet niet of hij zo’n lesbisch lied wilde schrijven, maar het is echt behoorlijk op de dijk gericht.” Toen gastheer Jack Saunders de zangeres om verdere uitleg vroeg, gaf ze het voorbeeld van de tekst “Je kunt veranderen en toch voor mij kiezen”, en zei: “Ik weet het niet. Vraag een paar van je lesbische vrienden wat dat betekent.”
“Een lied over twee mensen die vrijheid willen en individuen willen zijn, maar er toch actief voor kiezen om bij elkaar te blijven”, voegde ze eraan toe. “Dat voelt superaanwezig, maar ook extreem queer.” Ja, misschien is het uiteindelijk geen wonder dat een rockband uit Brooklyn per ongeluk (?) een rustige knaller maakte voor de #EthicallyNonmonogamous, van wie velen duidelijk queer zijn.
Haal het beste uit wat vreemd is. Meld u aan voor Hen’s wekelijkse nieuwsbrief hier.
