Leestijd: 4 notulen
De dochter van Iman en David Bowie is nu volwassen.
Lexi heeft een verhaal te vertellen.
Een verhaal dat fans van haar overleden vader misschien niet willen horen.
Toen ze een tiener was, werd ze met geweld uit haar huis verwijderd en naar ‘wildernistherapie’ gestuurd. Ze kon pas weer thuis wonen nadat haar vader was overleden.
De dochter van David Bowie en Iman is nu volwassen
In een recente Instagram post, de 25-jarige Alexandria “Lexi” Jones heeft veel te zeggen.
De 25-jarige dochter van wijlen zanger David Bowie en de dochter Iman weten dat ze is opgegroeid met comfort en kansen die de meeste mensen zich alleen maar kunnen voorstellen.
Vanaf jonge leeftijd werd ze zich er ook van bewust waar ze mee was opgegroeid opportunisten die haar zag als een toegangspoort tot haar ouders, niet als haar eigen persoon.
Tijdens de lange video verwijst Lexi meerdere keren naar de ‘behandeling’.
Pas later in de video geeft ze een huiveringwekkende uitleg en beschrijft ze dit traumatische moment in haar leven.
Volgens Lexi worstelde ze – net als veel jonge tieners – op haar veertiende met een aantal problemen.
Deze problemen omvatten depressie, een eetstoornis en middelenmisbruik.
‘Voor mij ging het niet om de lol,’ legde Lexi uit, waarbij ze opmerkte dat haar middelenmisbruik volgde op de diagnose leverkanker van haar vader. Dit was een van de meest kwetsbare periodes van haar leven.
“Ik was niet aan het experimenteren, ik was aan het ontsnappen”, vervolgde ze. “Ontsnappen aan mijn ingewikkelde geest, mijn ingewikkelde familie, mijn ingewikkelde school.”
Lexi vertelde: “Toen het feest voor alle anderen voorbij was, bleef ik doorgaan. En ik dronk en werd alleen high.”
‘Het spijt me dat we dit moeten doen’
Lexi deelde een aangrijpend verslag van haar gedwongen verwijdering uit het huis van haar familie op 14-jarige leeftijd.
Het klinkt als een ontvoering. Andere beroemde mensen, zoals Parijs Hiltonhebben deze gruwelijke – en toch al te vaak technisch gezien legale – terreurtactiek beschreven waarvan de roofzuchtige ‘in moeilijkheden verkerende tienerindustrie’ gebruik maakt.
‘Het spijt me dat we dit moeten doen’, zou Bowie’s brief aan haar hebben gelezen.
Het was een doordeweekse ochtend toen twee mannen die ze niet kende het huis binnenkwamen om Lexi te ontvoeren.
‘Ze vertelden me dat ik dit op de gemakkelijke of de moeilijke manier kon doen’, herinnert ze zich. “Ik heb voor de moeilijke weg gekozen.”
Helaas baatte Lexi’s moedige keuze haar niet. Ze vertelt dat ze een tafelpoot vastpakte en schreeuwde – zoals iedereen zou doen als er twee mannen kwamen opdagen om ze in een zwarte SUV te slepen om ze naar onbekende delen te rijden.
“Ik voelde me ontdaan van elk recht om in mijn eigen leven te blijven”, legt Lexi uit in de video. “Toen de deur dichtging, waren mijn ouders al weg.”
Haar bestemming bleek een maar al te vaak voorkomend aspect van de roofzuchtige ‘onrustige tienerindustrie’: wildernistherapie.
91 dagen lang moest ze buiten leven en overlevingsvaardigheden leren. Dat was pas nadat ze bij aankomst waren gefouilleerd (als kind, niet minder).
‘We wisten het allebei’
“Ik was een stadsmeisje. Ik wist niet eens dat dit soort programma’s bestonden”, geeft Lexi toe.
Zelfs nadat die drie maanden van hel voorbij waren, werd ze overgebracht naar een residentieel behandelcentrum – een kostschool in Utah.
Lexi verbleef ruim een jaar in die instelling. Daar was ze toen ze hoorde dat haar vader was overleden.
“Ik had de luxe om hem twee dagen eerder, op zijn verjaardag, te spreken”, vertelt Lexi. “Ik vertelde hem dat ik van hem hield en hij zei het terug, en we wisten het allebei.”
Volgens rapporten ten tijde van het overlijden van Bowie was zijn familie aanwezig. Maar daarbij werd Lexi buiten beschouwing gelaten, die gedurende deze tijd gescheiden was van haar familie.
Het is geen wonder dat deze ervaringen haar voor het leven hebben gevormd. Eerlijk gezegd lijkt Lexi beter aangepast dan velen zouden zijn als ze dat in hun tienerjaren hadden doorstaan.
