De binnenkant van dit toetsenbord is uniek. In plaats van standaard Hall-effect apparatuuris de Q16 een van Keychron’s eerste toetsenborden die gebruik maakt van TMR-sensoren. Deze lijken sterk op standaard Hall-effectschakelaars, maar hebben een paar belangrijke verschillen. De grootste voordelen zijn hun verbeterde nauwkeurigheid en minder stroomverbruik in vergelijking met Hall-effectsensoren, terwijl de nadelen vooral hun hogere prijs en een gebrek aan ontwikkeling zijn.
Voor gaming zijn deze schakelaars geweldig. Ze zijn snel en responsief, keren snel terug nadat ze zijn ingedrukt en hebben nogal wat manieren om hun prestaties aan te passen. Met de Rapid Triggers-instelling kunnen schakelaars onmiddellijk opnieuw worden ingedrukt nadat ze zijn losgelaten (in plaats van te wachten tot de schakelaar voorbij het oorspronkelijke bedieningspunt is gereset), en de SOCD-instellingen (gelijktijdig tegengestelde hoofdrichting) zorgen ervoor dat tegengestelde bewegingen (meestal A en D, voor beschietingen) elkaar opheffen wanneer beide tegelijkertijd worden ingedrukt. Dit betekent dat wanneer A wordt ingedrukt en vervolgens D wordt ingedrukt, de D-toets voorrang krijgt en de invoer van de A-toets wordt uitgeschakeld. Ingangen voelen vrijwel onmiddellijk aan met 8.000 Hz polling, en de bedieningsafstand van de schakelaars kan eenvoudig worden aangepast in Keychron’s Launcher-software. Naast minieme verschillen in prestaties en nauwkeurigheid, presteren deze schakelaars identiek aan standaard Hall-effectschakelaars, waarbij alle functies behouden blijven waar HE-schakelaars bekend om staan.
Om het volledig uit te leggen Wat een tunnelende magnetoweerstandssensor is, zou ik een achtergrond in de kwantumfysica nodig hebben, die ik niet heb. Ik kan echter proberen het op een rudimentaire manier uit te leggen. Magnetoweerstand bij tunneling hangt nauw samen met kwantumtunneling, een fenomeen waarbij een subatomair deeltje door een barrière gaat waar het niet doorheen zou moeten kunnen. Dit gebeurt omdat subatomaire deeltjes tegelijkertijd zowel deeltjes als golven zijn. In een TMR-sensor passeren twee ferromagneten deze subatomaire golfdeeltjes (in dit geval elektronen) tussen een ultradunne barrière. Dit zorgt ervoor dat de niveaus van magnetisme in de twee magneten veranderen naarmate ze dichter bij elkaar komen. Een sensor detecteert deze verandering in het magnetisme en gebruikt deze om te bepalen hoe ver de schakelaar is ingedrukt. Het is net alsof twee magneten tennissen, de elektronen zijn een tennisbal en de TMR-sensor is een stoelscheidsrechter die toekijkt hoe het gebeurt.
Als dit je volkomen krankzinnig in de oren klinkt, of als subatomaire kwantumdeeltjes veel te hightech klinken om in een toetsenbord van consumentenkwaliteit te passen, ben je niet de enige. Ik vind het allemaal heel vreemd, en als ik dit toetsenbord gebruik, voel ik me vaag ongemakkelijk om redenen die ik niet goed kan uitleggen of rechtvaardigen. Maar ik kan je verzekeren dat er geen enkel gevaar schuilt bij het gebruik van dit toetsenbord: je zult niet per ongeluk een atoom splitsen of jezelf stralingsvergiftiging bezorgen, hoe radioactief de lichtgroene keramische toetsen er ook uitzien. En als ik verder kijk dan mijn Luddite-achtige afkeer van kwantumtypen, zijn de schakelaars in dit toetsenbord een wonder van moderne techniek dat ik, vanuit een objectief perspectief, best wel leuk vind.
Smaakvol of trendsettend?
Foto: Henri Robbins
Keychron heeft toetsenborden gemaakt die eerder trends volgden. Kijk naar de K2 HE speciale editieeen toetsenbord dat perfect past bij de Fractaal Noord PC-toren. Het is een geweldig toetsenbord. De moderne stijl uit het midden van de eeuw bracht het toetsenbord naar een hoger niveau en maakte er iets heel speciaals van. Het had een doel, richting en een reden om te bestaan.
