KarlssonWilker heeft de neiging om weg te blijven van pastiche en nabootsing, waarbij hij prioriteit geeft aan modulaire communicatie en originele redactionele mechanismen om emotionele intelligentie en duidelijkheid centraal te stellen. In de identiteit van de studio voor Calder-tuineneen groen- en kunstmuseum in Philadelphia, begon het team zonder enig plan. Bij projecten voor het bredere publiek probeert KarlssonWilker “zich niet bewust te zijn van smaken en mogelijkheden”, omdat meestal alles, van fysieke beperkingen tot de mening van bestuursleden, de oorspronkelijke ideeën van de studio zal ondermijnen. In nauwe samenwerking met Sandy Rower, die de studio nooit “weg liet komen met sluiproutes”, is het logo van de identiteit bedrieglijk briljant, met een langzame vervaging die net zo kalm is als de natuur zelf, met aangrenzende letters die – als je lang genoeg kijkt – steeds meer 3D lijken, wat spreekt tot de ruimtelijkheid van Calder Gardens. In feite is er zoveel in deze identiteit gestoken dat er een boek wijdde het hele creatieve proces erachter.
Jan is heel eerlijk over de processen achter de schermen van de studio. Met de identiteit van de Kunstmuseum van Reykjavik in IJsland presenteerde de studio alles wat ze had, maar niets bleef hangen. Vastbesloten om de code te kraken, ging de studio door totdat ze op een ontwerp terechtkwam met een geëxtrudeerde driehoek, die explodeert in trippy, fractale patronen en met een glitchy spoor over de website van het museum beweegt.
Met de identiteit voor Remai-kunstmuseum in Canada kon het duo opnieuw alleen maar hun schouders ophalen en lachen. KarlssonWilker had een ‘vreemde, op de grens van idiote’ manier bedacht om Remai Modern te schrijven, met overbodige kleine letters voor de woorden. “Tot op de dag van vandaag weten we niet zeker wat dit is. Wat we wel weten is dat het semantisch lijkt te werken, en niet semiotisch, zoals de meeste andere logo’s, wat het vreemd maakt”, zegt Jan. “De klant was net zo raar en onzeker als wij, en dat gevoel leek deze instelling heel goed te belichamen. Een pluim voor de directeur van het museum.”
KarlssonWilker wordt doorgaans gezien als de ‘non-corporate’ optie en daarom kiezen klanten die menselijke connectie waarderen massaal voor de unieke, bijna anarchistische benadering van de studio. Het is moeilijk om niet te houden van de manier waarop het creatieve duo voorzichtigheid overboord gooit. Jan is voorstander van rauwheid en omarmt klanten met een voorliefde voor het nemen van risico’s. Hij beschouwt dit niet als achteloos, maar eerder als een praktijk van gecontroleerde chaos. “Wrijving houdt je wakker en alert, en verrast en aanwezig, het rammelt of amuseert je, het doet iets, hoe klein ook. We raken heel snel verveeld door dingen die we eerder hebben meegemaakt”, zegt Jan. “Voor ons is het niet weten waar we heen gaan geen roekeloosheid, we zien het als een ambacht dat we de afgelopen twintig jaar hebben verworven.”
