Om een unieke beeldtaal voor de single te creëren, begon Julia aan een drie maanden durend project van het met de hand vervaardigen en beschilderen van 300 individuele keramische tegels om de videoclipframes te vormen, elk met hun eigen prachtige onregelmatigheden en onvolkomenheden in het glazuur. Deze tegels, gestructureerd in rasters van twaalf, werden als puzzelstukjes verwisseld in de laatste stop-motion, waarbij gebruik werd gemaakt van zoötropen en evoluerende motieven om “het meditatieve ritme van het lied te volgen door middel van herhaling, geluid en textuur”, zegt de kunstenaar.
In plaats van elk resultaat te plannen (iets wat vrijwel onmogelijk is met keramiek), was Julia vastbesloten om “het materiaal de animatie te laten vormgeven”, waarbij ze de uitdaging van elementen omarmde – zoals de bewegingscycli van de konijnen, waarvoor tientallen unieke frames nodig waren. “Ik heb elke tegel gemaakt door platen klei uit te rollen, afbeeldingen in het oppervlak te meten, uit te snijden en te snijden, ze vervolgens te bakken en te glazuren”, zegt Julia. Omdat de kunstenaar in haar gedeelde studio geen vaste plek kon inrichten om te fotograferen met normale verlichting, duurde het twaalf weken om de beelden vast te leggen: “Elke ochtend gedurende ongeveer drie maanden werd het project een dagelijks ritueel. Ik kwam vroeg aan om de zon op te vangen en enkele beelden vast te leggen”, zegt ze.
Als haar langste animatie tot nu toe is de video voor Vuil vereiste een echte toewijding aan iets waar alle creatievelingen mee te maken krijgen: vertrouwen in het proces. “Dagenlang staarde ik naar stapels tegels, niet zeker of ik genoeg kon maken om een aanhoudende beweging of een samenhangende emotionele boog te creëren voor een nummer van drie minuten”, geeft Julia toe. Nu werkt Julia, met de animatie onder haar hoede, aan een keramische korte film, waarin ze de verkenning van prachtige ritmes en onvolkomenheden voortzet die voortkomen uit het heel langzaam maken van bewegingen: “Het project heeft me geleerd dat als ik elke dag een klein beetje doe, ik uiteindelijk de eindstreep zal halen, zelfs als de schaal intimiderend aanvoelt”, besluit ze.
