Geregisseerd door Jacques Audiard, ‘The Sisters Brothers’ uit 2018 is een surrealistische postmoderne westernom de recensie van /Film over de film te citeren. Het speelt als een klassieke Hollywood-otter, maar enigszins scheef en verfrissend gegrond, en bevolkt de setting met natuurlijke, onhandige, menselijke karakters die vatbaar zijn voor mislukkingen en doordrenkt zijn van pech. Je zou in de verleiding kunnen komen om de film als een komedie te omschrijven, maar alles wat komisch aanvoelt, is slechts het resultaat van de nevenschikking tussen de romantiek van het Amerikaanse Westen en de zwakheden waarmee de inwoners te maken hebben.
In het begin van de film bezoekt Eli Sisters (John C. Reilly) een handelspost en leert ze alles over het moderne wonder dat de tandenborstel is. Een klerk legt uit dat de tandenborstel, als je hem op de juiste manier gebruikt, ervoor kan zorgen dat je tanden langer behouden blijven. In deze scène wordt gesuggereerd dat iedereen in deze wereld verwacht uiteindelijk zijn tanden te zullen verliezen, en deze sardonische humor houdt ‘The Sisters Brothers’ gedurende de hele looptijd in stand. Reilly en Joaquin Phoenix spelen de titulaire broers Eli en Charlie, en hoewel ze huurmoordenaars zijn, zijn het ook gewoon dwaze werkende mensen die proberen te overleven in een romantisch land dat bruist van geld en activiteit. Het lijkt erop dat de hausse hen niet heeft bereikt.
“The Sisters Brothers” is gemaakt voor een relatief bescheiden $38 miljoen, en bevat een aantal bekende acteurs op hun best. Naast Reilly en Phoenix speelt Jake Gyllenhaal een slimme privédetective, terwijl Riz Ahmed een briljante chemicus met utopische dromen speelt. Daarnaast speelt Rutger Hauer een sleutelfiguur die bekend staat als de Commodore, en speelt Carol Kane de moeder van de Sisters Brothers.
Helaas werd de film van Audiard ronduit genegeerd door het publiek en verdiende hij slechts $ 14,6 miljoen aan de kassa. Dit is jammer, want “The Sisters Brothers” is goed.
The Sisters Brothers is een trieste, heerlijke komedie vol fouten
De plot van “The Sisters Brothers” is grotendeels eenvoudig. Het is begin jaren vijftig van de negentiende eeuw en de mysterieuze Commodore heeft de Sisters Brothers ingehuurd om Hermann Warm (Riz Ahmed) te vermoorden, een goudzoeker die een chemisch proces heeft ontwikkeld waarmee hij gemakkelijker goud kan identificeren. (Het is de moeite waard om op te merken dat Eli de pragmatische broer is, terwijl Charlie gevoelig is voor aanvallen van dronkenschap.) De Commodore heeft ook een privédetective gerekruteerd genaamd John Morris (Jake Gyllenhaal) om Hermann te lokaliseren en hem over te dragen aan de Sisters.
Het blijkt echter dat de Sisters Brothers geen pauze kunnen nemen: Charlie wordt ziek als hij per ongeluk een spin inslikt, Eli’s paard wordt aangevallen door een beer, Charlie wordt soms zo dronken en/of heeft een kater dat hij nauwelijks kan rijden, en op een gegeven moment wordt het paar zelfs aangevallen door de bewoners van een plaatselijk bordeel. Dit zijn niet de ultracoole, stalen moordenaars met zwarte hoeden die we gewend zijn te zien in ouderwetse westerns. Het zijn eerder ongelukkige zielen die dat lijken te hebben ontsnapt uit een Coen Brothers-film. Op een gegeven moment beginnen de broers en zussen te debatteren of het voortzetten van de achtervolging van Hermann al deze moeite waard is. Eli heeft zelfs al een plan bedacht om met pensioen te gaan als huurmoordenaar en samen met Charlie een plaatselijke winkel te kopen. Deze laatste kan zijn levensstijl echter niet opgeven en vindt dat ze door moeten gaan. Zo begint Eli de moord op Hermann te zien als zijn ‘laatste klus’.
Zoals we echter uit tientallen jaren aan films weten, is ‘een laatste klus’ doorgaans de code voor een doodvonnis. Toch gaat het plot niet helemaal zoals je zou verwachten. Er is actie, maar het is niet louterend. In plaats daarvan sterven mensen op verrassende en soms toevallige manieren, en de Sisters Brothers zelf zijn verfrissend zielig.
Critici waren dol op The Sisters Brothers
Niet veel mensen zagen ‘The Sisters Brothers’, maar critici waren er zeer positief over (zoals blijkt uit de kritische score van 87% op Rotte Tomaten gebaseerd op 211 beoordelingen). De eerbiedwaardige Justin Chang, die schrijft voor de Los Angeles Timesmerkte op dat de film van Jacques Audiard verfrissend was in zijn bereidheid om te kuieren, en schreef:
“(O)ne van de geneugten van ‘The Sisters Brothers’ (…) is de bereidheid om te dwalen, te zigzaggen op weg naar wat misschien een voor de hand liggende bestemming lijkt. Waar het aankomt, lijkt je misschien niet bijzonder nieuw terrein, maar de reis is vreemd genoeg om je te doen afvragen wat voor soort film je aan het kijken bent. Is dit een western of een komedie? Een grimmig moraliteitsverhaal of een slordige schelmens?”
Zowel de positieve als de negatieve recensies noemden het ‘feel it out as you go’-verhaal van de film, dat het publiek van het ene plotpunt naar het andere brengt zonder enige voorspelbare beats of traditionele opkomende actie. Het Oude Westen, zo lijkt The Sisters Brothers te verklaren, was een saaie en vormeloze plek. Het werd bevolkt door opgewonden goudzoekers, duistere ambities, hebzucht, moord en professionele huurmoordenaars, maar bovenal was het vol van lange, saaie dagen van paardrijden, sombere nachtelijke aanvallen door spinnen en de dood die toevallig en willekeurig kan aanvoelen.
Waarom bleven filmbezoekers weg? Je zou dat waarschijnlijk aan meerdere factoren kunnen toeschrijven, maar misschien meer dan wat dan ook was een meanderende, schuine western gewoonweg moeilijk te verkopen. Niettemin kun je momenteel “The Sisters Brothers” op Kanopy bekijken, een van de weinige streamingdiensten die je nodig hebt om cool te zijn. Het is zeker de moeite waard om te bekijken.
