Er is een lange geschiedenis van films voor kinderen waarin grappen speciaal voor hun ouders zijn doorspekt, hoewel sommige van die grappen aanzienlijk volwassener zijn dan andere. Soms zijn ze iets te gemakkelijk voor een jong publiek om op te vangen, zoals een ‘1-800-SPANK-ME’-grapje in Tim Allen’s “The Santa Clause” die moest worden verwijderd voor homevideo, maar één grapje erin Ron Howard’s “Hoe de Grinch Kerstmis stal” gegarandeerd tot over het hoofd van ieder kind heen.
Howard’s live-action versie van het klassieke kerstverhaal van Dr. Seuss heeft Jim Carrey in de hoofdrol als de groene kerel en bevat een flink aantal humoristische momenten bedoeld voor de ouders in het publiek, maar een grapje laat al vroeg zien dat de Whos in Whoville een belangrijk feest hebben. Je weet wel, zoals op een feestje waar de echtgenoten hun sleutels in een vissenkom laten vallen en vervolgens de vrouwen er een set sleutels uit vissen en naar huis gaan met wie die sleutels ook zijn, zogenaamd om aan te sluiten. Dat soort swingende gedrag is behoorlijk ordinair, en het is wild om de cartoonachtig ogende Who’s te zien meedoen, maar misschien maakt dat het zo grappig.
We zien niet alleen de Who’s hun geile vakantiefeest houden, maar er is ook een scène even daarvoor waarin een baby voor de deur staat en de man tegen zijn vrouw zegt dat het kind “precies op je baas lijkt”. Is er een Whoville-versie van “Jerry Springer” waar we ze op kunnen zetten?
De Whos hebben het naar hun zin in How the Grinch Stole Christmas
In een flashbackreeks die laat zien hoe de Grinch ontstond, zien we een uitbundig kerstavondfeest voor alle volwassen Who’s, en zij zijn zeker een sleutelfeest hebben. Het is een soort briljante grap, want er is niets dat een kind kan nabootsen of herhalen, en het is gewoon absoluut onmogelijk dat ze de context zullen begrijpen. Het past ook in het hele geheime thema van Howard’s ‘How the Grinch Stole Christmas’, namelijk het Who-personage van Christine Baranski. wil echt heel graag de Grinch uitbenen. Serieus, die vrouw wil nog meer groovy worden met de Grinch dan dat hij ieders Kerstmis wil verpesten, wat zorgt voor een magisch subplot speciaal voor volwassenen. (Dat en zelfs kinderen kunnen een overdreven amoureus karakter waarderen als komische opluchting – Pepé Le Pew, wie dan ook?)
Ik ga de Whos bijvoorbeeld niet te schande maken vanwege een beetje polyamorie. Als liefde het doel is, vis dan rond in de kom… word alleen niet te boos als de baas van je vrouw de vader van je kind is!
