Door Chris Sawin
| Gepubliceerd
Bladen van de Guardians is een vechtsportverfilming van een 12-delige manhua (Chinese manga), Biao Ren (Guardian), die in 2023 ook werd aangepast tot een donghua (Chinese anime) met 15 afleveringen. De film is geregisseerd door Yuen Woo-ping, een van de bekendste actiefilmregisseurs en actiechoreografen uit Hong Kong, en de afgelopen vijftig jaar een actieve filmmaker.
Enkele van de regiecredits van Yuen Woo-ping zijn onder meer Dronken meester, IJzeren aapEn Tai Chi-meester. Enkele van zijn credits voor actiechoreografie omvatten Vuist van de legendehet origineel Matrix trilogie, Dood Bill, Ontketend, De GrootmeesterEn Ip-man 3 & 4.
De film volgt een premiejager genaamd Dao Ma (Jing Wu, de Wolf-krijger films) op reis met een kleine jongen genaamd Xiao Qi (Charles Ju). In de opening van de film wordt Dao Ma de op een na meest gezochte voortvluchtige van het land. De leider van de bloemenopstand, Zhi Shilang (Sun Yizhou), is de meest gezochte voortvluchtige. Dao Ma krijgt een escortmissie toevertrouwd om Zhi Shilang naar Chang’an te brengen. Ze moeten door de woestijn reizen, want elke clan en premiejager wil een stukje van de gigantische premie van Zhi Shilang.
Als algemene regel geldt dat je nooit een vechtsport-epos betreedt met de verwachting dat het verhaal goed doordacht of zelfs coherent zal zijn. Bladen van de Guardians heeft dit Reis naar het Westen ontmoet Gekke Max-een soort sfeer te paard die over het algemeen werkt. Met iets meer dan twee uur voelt de film op sommige plaatsen wat lang aan, vooral in de tweede helft. Het voelt alsof het verhaal met opzet stopt om nog een paar actiescènes in te proppen en ruimte te laten voor een mogelijk vervolg als de film het goed genoeg doet om een franchise te worden.
Het algemene idee is dat het verhaal altijd in beweging is. Deze personages zijn voortdurend op reis en komen onderweg een overvloed aan andere excentrieke personages tegen. De actie is geen omweg waar alles stopt, maar is doelbewust verweven in het verhaal. De actie is bedoeld om de motivatie of alliantie van een personage te benadrukken, aangezien elke stoot, trap en wapenzwaai betekenis heeft.
Elke opname van Bladen van de Guardians is prachtig dankzij cameraman Tony Cheung Tung-Leung (14 messen, Dronken Meester II). De film heeft een budget van $100 miljoen, en dat is te zien. Visuele effecten zijn overal buitengewoon, maar de manier waarop Bladen van de Guardians waardoor woestijnterrein er zo kleurrijk uitziet, is nog wonderbaarlijker. De film is opgenomen in de echte woestijngebieden van West-China, dus de meeste omgevingen zijn authentiek en niet op een groen scherm. Het speelt zich af in de woestijn, zou je verwachten Bladen van de Guardians het is overal een doffe kleur, maar het ziet er verrassend weelderig uit met bijna elke kleur die je maar kunt bedenken.
De actie is interessant, niet alleen omdat het visueel indrukwekkend is, maar ook vanwege de training en voorbereiding ervoor Bladen van de Guardians klinkt rigoureus en uitgebreid. Acteurs voerden waar mogelijk hun eigen stunts uit en werden voortdurend getraind in paardrijden, wapenbeheersing en man-tegen-man-gevechten. Het grootste deel van de cast bracht hun eigen ervaring mee in vechtsporten, sport en zelfs opera, maar de training ging door, zelfs nadat het schieten was begonnen.
Bladen van de Guardians wordt aangeprezen als een film die wuxia (een genre van Chinese fictie) nieuw leven inblaast. Hoe langer actiescènes echter in de lucht zweven en vliegen, hoe meer een afknapper het is. Er moet draadwerk worden gebruikt om de actie te verbeteren en tegelijkertijd zo geaard mogelijk te blijven. Bladen van de Guardians is een geweldige balans, aangezien de meeste van de meer bovenmenselijke momenten draaien om de impact van een stoot of trap, het achter of aan de zijkant van een paard volgen terwijl het rent, en een spectaculaire beweging of twee.
Jet Li’s introductie in de film laat zien hoe hij een schede gebruikt om een zwaard op te vangen dat van de andere kant van de kamer naar hem wordt gegooid, zonder te kijken. De twee-tegen-een actiescène waar hij deel van uitmaakt, laat zien dat de 62-jarige acteur nog steeds kan gaan, wat ongelooflijk spannend zou moeten zijn voor iedereen die fan is van de Hong Kong-cinema.
De actiescènes van Yuen Woo-ping zijn van een ander soort dan Amerikaanse of andere actiefilms uit Hong Kong. Elke reeks is perfect ingekaderd, niet te dichtbij en niet te ver weg, met alles wat u nodig heeft om precies te zien. Het is verbazingwekkend dat Yuen Woo-ping sinds het begin van de jaren zeventig met zulke frisse ideeën op de proppen is gekomen. Er is een cruciaal een-op-een gevecht dat plaatsvindt in een zandstorm, een gevecht in de sneeuw terwijl iemand een baby vasthoudt, en wapens bedekt met vuur die zo mooi rondzwaaien dat het lijkt alsof je nog nooit zoiets hebt gezien.
Ook de film schuwt bloed niet. Ledematen en hoofden worden regelmatig afgesneden, omdat bij elk gevecht bloed in alle richtingen spat. Dao Ma is een personage dat wil doden, maar dat liever niet doet. Hij toont vaker wel dan niet genade gedurende de film. Er is echter één reeks waarin hij een bijl in de zijkant van iemands nek zwaait, en ze vallen op hun knieën voordat hij hun hoofd van hun schouders schopt.
Bladen van de Guardians is een geweldige actiefilm en gemakkelijk een kanshebber voor een van de beste films van het genre in het eerste deel van het jaar. Yuen Woo-ping blijft zijn legendarische talent als regisseur tentoonspreiden, terwijl vier generaties actiefilms uit Hong Kong non-stop badassery leveren gedurende twee meedogenloze uren pure, onversneden geweldigheid.
Bladen van de Guardians speelt nu in geselecteerde theaters.
