Voordat we ingaan op de redenen waarom Jack Daniel’s geen bourbon is, is het belangrijk om de regels en voorschriften voor bourbon onder de aandacht te brengen. Voor degenen die het niet weten: bourbon wordt de ‘inheemse’ geest van Amerika genoemd. En hoewel er historisch bewijs is dat applejack en rye whisky daarvoor werden gedistilleerd, is er geen spirit die zo verankerd is in de Amerikaanse geschiedenis als bourbon.
Om als bourbonwhisky te worden beschouwd, moet de spirit worden gemaakt met een puree van ten minste 51% maïs (hoewel secundaire granen gerst, rogge, tarwe en andere minder bekende ingrediënten omvatten). Het moet worden gerijpt in nieuwe, verkoolde eikenhouten vaten, gedistilleerd op maximaal 160 proof (80% ABV), beginnen te rijpen op maximaal 125 proof (62,5% ABV), worden gebotteld op minimaal 80 proof (40% ABV), en mogen geen toegevoegde kleur- of smaakstoffen bevatten. Er is nog een regel, en naast het maïsgehalte is dit misschien wel de belangrijkste.
Om aan de criteria voor een bourbonwhisky te voldoen, moet de spirit in de Verenigde Staten worden geproduceerd (inclusief DC en Puerto Rico). En hoewel 95% van alle bourbon in Kentucky wordt gemaakt, hoeft het niet in de Bluegrass State te worden gemaakt. Er zijn bekroonde, opmerkelijke bourbonwhisky’s gemaakt van Tacoma tot Tullahoma. Dit geldt ook voor Tennessee.
In de jaren dat ik over alcohol schreef (en dronk), heb ik talloze gedenkwaardige bourbons uit Kentucky genuttigd, maar ik heb ook genoten van talloze van de Volunteer State. Het is alleen dat Jack Daniel’s daar niet bij hoort.
Dat weerhoudt mensen er niet van om te debatteren of Jack Daniel’s wel of niet bourbon is. Er zijn velen die geloven dat dit zo is en die u precies zullen vertellen waarom dat zo is, en anderen die het godslasterlijk vinden om zelfs maar zoiets te suggereren. Maar voldoet het aan de eisen voor een bourbon?
