Iraanse Amerikanen in SoCal kijken naar de protesten in Iran met een mix van hoop en ‘diepgewortelde angst’

De berichten van Tabby Refael aan Iran blijven onbeantwoord.

Wekenlang heeft ze gebeld, sms’jes en spraakmemo’s gestuurd naar dierbaren in Teheran, waar enorme menigten de omverwerping van de autoritaire regering van het land hebben geëist.

Ben je oké? Refael – een schrijver uit West-Los Angeles en Iraanse vluchteling – heeft keer op keer een sms gestuurd. Heb je genoeg eten? Heeft u voldoende water? Ben je veilig?

Geen reactie.

Toen de protesten, aanvankelijk aangewakkerd door economische problemen, eind december begonnen, kreeg Refael consequent antwoorden. Maar daar stopte vorige week mee, toen de Iraanse autoriteiten een vrijwel totale internetuitval oplegden, terwijl ook oproepen naar vaste lijnen er niet in slaagden verbinding te maken. Video’s circuleert online laat rijen en rijen lijkzakken zien. En mensenrechtenorganisaties zeggen dat de regering dodelijk hardhandig optreedt tegen demonstranten in Teheran en andere steden meer dan 2.000 gedood.

Zoals velen in de grote Iraanse diaspora in Zuid-Californië is de 43-jarige Refael aan haar telefoon gekluisterd, voortdurend het nieuws verversend dat uit Iran druppelt, waar, zo vreest zij, “een grootschalig bloedbad plaatsvindt in het letterlijke donker.”

“Voordat het regime het internet en op veel plaatsen de elektriciteit volledig uitschakelde, was er een opwindend gevoel van hoop”, zegt Refael, een prominente stem in de Perzisch-Joodse gemeenschap van Los Angeles. Maar nu het dodental stijgt, ‘is die hoop verwoestend getemperd door een gevoel van diepgewortelde angst.’

Refael’s familie ontvluchtte Iran toen ze zeven was vanwege religieuze vervolging. Ze werd een paar jaar na de Islamitische Revolutie van 1979 geboren en groeide op in een tijdperk waarin hoofddoeken verplicht waren en mensen zich, zei ze, moesten houden aan het ‘anti-Amerikaanse en antisemitische beleid van de staat’.

Refael heeft nooit meer kunnen terugkeren. Net als andere Iraanse Amerikanen zei ze dat ze ‘een schuldgevoel’ voelt omdat ze fysiek ver verwijderd is van de crisis in haar thuisland – toekijkend met overvloedig internet en elektriciteit, levend tussen Amerikanen die weinig aandacht besteden aan wat er in de straten van Iran gebeurt.

De demonstraties, die op 28 december begonnen, werden aangewakkerd door een catastrofale crash van de Iraanse munteenheid, de rial. Sindsdien hebben ze zich verspreid naar alle 31 provincies van het land, waar demonstranten de heerschappij van de 86-jarige Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei uitdagen.

Mensen passeren op 10 januari 2026 het beschadigde gebouw van de Belastingdienst in Teheran. Sommige delen van de hoofdstad hebben zware schade opgelopen tijdens aanhoudende protesten.

(Getty-afbeeldingen)

In een post op zijn sociale media website dinsdagochtend schreef president Trump dat hij geplande ontmoetingen met Iraanse functionarissen, van wie hij eerder zei dat ze dat waren, had geannuleerd bereid om te onderhandelen met Washington.

“Iraanse patriotten, BLIJF PROTESTEREN – NEEM UW INSTELLINGEN OVER!!!” schreef hij. “Bewaar de namen van de moordenaars en misbruikers. Ze zullen een hoge prijs betalen. Ik heb alle ontmoetingen met Iraanse functionarissen geannuleerd totdat het zinloze doden van demonstranten STOPT. HULP IS ONDERWEG.”

Trump heeft dat herhaaldelijk gedaan beloofde om de Iraanse leiding aan te vallen als deze demonstranten doodt. Op maandag, kondigde hij aan dat landen die zaken doen met Iran te maken krijgen met tarieven van 25% van de VS, “met onmiddellijke ingang”.

Deze frameopname van een video gemaakt tussen 9 en 11 januari 2026 en die op sociale media circuleert, toont naar verluidt beelden van een mortuarium met tientallen lichamen en rouwenden aan de rand van de Iraanse hoofdstad, in Kahrizak.

(Geassocieerde pers)

In de VS hebben weinig of geen plaatsen de crisis zo nauwlettend gevolgd als Zuid-Californië, waar de grootste populatie Iraniërs buiten Iran woont. Volgens de Amerikaanse krant LA County wonen naar schatting 141.000 Iraanse Amerikanen in LA County Iraans diasporadashboarddat wordt georganiseerd door het UCLA Center for Near Eastern Studies.

In Westwood – het epicentrum van de gemeenschap, waar de gelijknamige boulevard wordt omzoomd door winkelpuien bedekt met Perzisch schrift – is de wijdverbreide oppositie tegen de harde theocratie van Iran moeilijk te missen.

Deze week waren in de etalage van een kledingwinkel ballcaps te zien met de tekst “MIGA / Make Iran Great Again” naast een leeuw en een zon, emblemen van de vlag van het land vóór de Islamitische Revolutie van 1979. Bij een nabijgelegen ijssalon stond op een handgeschilderd bord achter de kassa: “Stop met het onderdrukken van ons volk in naam van de islam.” In de etalage van een boekwinkel aan de overkant van de straat stond een bord met de tekst ‘Regime change in Iran’.

Zondag marcheerden duizenden mensen door Westwood in solidariteit met de anti-regeringsdemonstranten in Iran toen, tot hun schrik, een man de menigte inreed in een U-Haul-vrachtwagen met een bord waarop stond: “Geen sjah. Geen regime. VS: herhaal 1953 niet. Geen Mullah.” De bewegwijzering leek te verwijzen naar een door de VS gesteunde Staatsgreep van 1953 die de Iraanse premier ten val bracht, de macht van sjah Mohammad Reza Pahlavi versterkte en de lont voor de Islamitische Revolutie van 1979 aanstak.

• Deel via Sluit extra deelopties

De politie maakte maandag bekend dat de chauffeur, Calor Madanescht, 48, was gearresteerd op verdenking van roekeloos rijgedrag. Volgens de gegevens van de gevangenen van de sheriff van LA County werd hij maandagmiddag vrijgelaten.

Op een video die door aanwezigen met The Times werd gedeeld, was te zien dat demonstranten hem uit het voertuig probeerden te trekken en hem bleven slaan en uithalen terwijl de politie hem in hechtenis nam.

In een verklaring zondag gepost bij X, First Assistant US Atty. Bill Essayli zei dat de FBI “samenwerkte met de LAPD om het motief van de chauffeur vast te stellen” en dat “dit een actief onderzoek is.”

Tijdens een bijeenkomst van de politiecommissie van Los Angeles dinsdag zei LAPD-chef Jim McDonnell dat hij geen federale aanklachten verwacht en dat er geen duidelijk “verband met terrorisme” bestaat.

In Westwood was de stemming deze week gespannen na het U-Haul-incident, dat volgens de politie geen ernstige verwondingen veroorzaakte. Er waren maar weinig winkeleigenaren die wilden praten terwijl journalisten van winkel naar winkel gingen. Hoewel veel Iraanse immigranten hopen dat het theocratische regime in Iran omvergeworpen zal worden, zijn ze bang voor de achtergebleven dierbaren en geven ze aan liever niet in de publieke belangstelling te staan.

Onder degenen die bereid waren te spreken was Roozbeh Farahanipour, algemeen directeur van de West LA Chamber of Commerce en eigenaar van drie Westwood Boulevard-eetgelegenheden.

Roozbeh Farahanipour en zijn jonge zoon zwaaien met de vlag van de Islamitische Revolutie van vóór 1979 buiten zijn restaurant Delphi Greek in Westwood, op deze foto uit juni 2025.

(Jason Armond/Los Angeles Times)

In zijn Mary & Robb’s Westwood Cafe – waar de muren zijn versierd met decoratieve borden met Amerikaanse filmiconen als John Wayne en Marilyn Monroe – hield hij de hele ochtend interviews over het zondagse protest in Westwood, waar hij zich in de menigte bevond, op slechts een steenworp afstand van het pad van de U-Haul.

Farahanipour zei dat Iraanse Amerikanen gemengde meningen hebben over wat er daarna in Iran zou moeten gebeuren – inclusief de vraag of Reza Pahlavi, de verbannen kroonprins en zoon van wijlen sjah Mohammad Reza Pahlavi, een leidende rol zou moeten spelen.

“Op dit moment geloof ik dat iedereen zich moet concentreren op het omverwerpen van dit regime. Daarom heb ik deelgenomen. Veel andere mensen met verschillende achtergronden deden mee”, zei hij, eraan toevoegend dat hij “geen monarchist” is, maar dat “de oppositie verenigd is tegen het regime.”

Farahanipur was zeven toen de Islamitische Revolutie plaatsvond. Hij herinnert zich dat hij met zijn moeder naar school reed en luisterde naar een radiolezing over ‘mensen die door het regime zijn geëxecuteerd’. Op een dag werd de naam van de neef van zijn moeder via de ether voorgelezen.

Hoewel zijn familie niet katholiek was, ging Farahanipur, 54, naar een katholieke school. Hij heeft goede herinneringen aan voetbalwedstrijden tussen de kinderen en de priesters, die in hun lange religieuze gewaden speelden. Na de revolutie, zei hij, viel de regering de school aan en executeerde de directeur.

Voordat hij asiel aanvroeg in de VS, Farahanipur werd gevangengezet en geslagen in Iran vanwege zijn rol als leider van de studentenprotesten van 1999 tegen de regering. Hij is door de jaren heen herhaaldelijk bedreigd, ook met de dood, door de regering, zei hij.

In 2022 zijn Perzische Golfcafé in Westwood werd vernieldde glazen voordeur verbrijzelde, nadat hij deelde afbeeldingen op Instagram van een gedenkteken in het café ter ere van Iraanse vrouwen in protesten tegen de regering dat jaar. Hij zei dat hij onaangedaan was.

Nu een Amerikaans staatsburger, “officieel teruggetrokken uit mijn rol als Iraanse oppositie”, zei hij dat hij ervan droomt terug te keren naar Iran voor een proces tegen Khamenei en te helpen “de maximale straf voor hem te vragen.”

Sam Yebri – een 44-jarige Iraans-Joodse vluchteling wiens familie het land ontvluchtte toen hij 1 was – zei dat hij de afgelopen twee weken voortdurend updates op sociale media heeft ontvangen over wat er in Iran gebeurt en contact heeft opgenomen met gekozen functionarissen en hen heeft gesmeekt om op te komen voor de demonstranten.

Yebri, een advocaat en voormalig Kandidaat voor de gemeenteraad van LAgroeide op in Westwood. Hij is al jaren democraat en zei dat het “zo gekmakend was om te zien dat zoveel vrienden en activisten die er niet voor terugdeinzen om andere kwesties te bespreken, absoluut stil en afwezig zijn in deze strijd.” Hij zei dat hij het beschouwt als “het grootste moment in de wereldgeschiedenis sinds de val van de Berlijnse Muur.”

‘Het regime moet vertrekken’, zei hij, eraan toevoegend dat hij hoopt dat Trump ‘alles zal doen wat verstandig is om het Iraanse volk in staat te stellen de meedogenloze mullahs, die hun laarzen op de keel hebben, omver te werpen.’

Yebri zei dat hij niet naar Iran is teruggekeerd sinds zijn familie vluchtte toen hij nog een baby was. Hij hoopt dat ooit te doen, om de prachtige plekken te bezoeken die zijn ouders beschrijven – waar ze op huwelijksreis waren op de stranden van Zuid-Iran en op de besneeuwde bergen hebben geskied.

Alex Mohajer, de 40-jarige vice-president van de Iraans-Amerikaanse Democraten van Californië, werd geboren in Orange County, waar hij werd opgevoed door een alleenstaande moeder die uit Iran emigreerde. Hij bezocht daar familie toen hij 14 was en “voelde een grote trots” toen hij zag dat “westerse afbeeldingen van het land ver verwijderd zijn van de realiteit, dat het een heel warm en liefdevol land is waar de mensen erg gastvrij zijn en het heel duidelijk is dat ze onder onderdrukkend bewind hebben geleefd.”

Mohajer, die er niet in slaagde een bod uit 2024 voor de Senaat van Californiëwil een toekomst waarin hij vrij heen en weer kan reizen om dierbaren in Iran te bezoeken. Maar meer onmiddellijk wil hij gewoon weten dat alles in orde is. Ook zijn sms-berichten blijven onbeantwoord.

Times-stafschrijver Libor Jany heeft aan dit rapport bijgedragen.