Dit zoals verteld-aan-essay is gebaseerd op een gesprek met Mickey Down en Konrad Kay, twee voormalige bankiers wie zijn de makers en co-showrunners van HBO’s ‘Industry’. De serie, nu in het vierde seizoen, volgt de heldendaden van een groep feestende, achterbakse bankiers in Londen. Het gesprek is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.
Mickey omlaag: Ik en Konrad gingen seizoen één van ‘Industry’ behoorlijk groen in – ik bedoel, helemaal groen. Wij hadden geen enkele ervaring. We waren waarschijnlijk al een keer eerder op een set geweest, een film die we hadden gemaakt, en nu hadden we een behoorlijk grote tv-show met veel medewerkers, van wie velen het al jaren langer deden dan wij. Het was nogal intimiderend.
Ik denk dat het soms onze standaard was om daardoor een beetje te micromanagement te zijn, omdat je gewoon zo bang bent dat wat je wilde niet gecommuniceerd zou worden. Wat dus op een andere manier slechte communicatie was.
Ik realiseerde me dat jouw houding, als verantwoordelijke persoon, het hele ecosysteem van een productie doordringt. Het hoofd rot en wordt van bovenaf verheerlijkt. Dus als je met een ongelooflijk goede instelling naar je werk komt en je denkt dat het een geweldige dag gaat worden, je aardig bent tegen mensen en je waardeert – alles wat je als leider zou moeten zijn – dan zorgt dat er alleen maar voor dat mensen doen hun beste werk.
Vlucht van Kay: Vier seizoenen later denk ik dat we nu ook hebben geleerd om echt goede afgevaardigden te zijn. We hebben zoveel talent aangetrokken dat een van de meest bevredigende dingen is dat ze met bijna meer diepgang over de show nadenken dan wij er ooit over zouden kunnen nadenken.
In staat zijn om het zelfbewustzijn en ook het vertrouwen te hebben niet monoman zijn over elk aspect van de show – ook al komen veel van deze dingen via de mijne en Mickey’s typemachine als we schrijven, en via onze ogen en handen als we bewerken en produceren – het empoweren van mensen en het een beetje loslaten heeft de kwaliteit van de show echt verbeterd.
Dit is een typische dag uit ons leven werken aan “Industrie.”
Kay en Down hebben geleerd hoe ze een tv-productie moeten leiden door vier seizoenen van HBO’s ‘Industry’ te regisseren. David M. Benett/Hoda Davaine/Dave Benett/Getty Images
Het filmen kan vroeg beginnen en laat duren, dus we gebruiken cafeïne
Omlaag: We doen veel splits, dus we filmen dag en nacht. Maar eerlijk gezegd, zelfs als je in een spagaat zit, word je om half zes of zeven uur ’s ochtends wakker, wat vreselijk is omdat je misschien om twee uur ’s nachts klaar bent met fotograferen, naar huis rijdt en dan om zeven uur opstaat.
Maar dat komt omdat je zoveel adrenaline hebt als je aan het filmen bent. Het is een marathon, maar je loopt de hele tijd behoorlijk snel.
Kaj: Mijn wekker gaat gemiddeld om 7.00 uur af als ik niet drink en veel magnesium innemenEerlijk gezegd heb ik moeite om na 6 uur in slaap te komen. Mijn lichaam maakt me gewoon wakker. En dan ben ik te ongerust om weer te gaan slapen.
Omlaag: Dat was ik zeker geen ochtendmens. Nu ik twee kinderen heb, krijg ik een interne alarmoproep. Ik heb al jaren geen wekker gezet omdat mijn kinderen mij óf wakker zullen maken, óf als ik niet aan het filmen ben, de biologische klok van hen mij toch wakker zal maken.
Ik probeer nu echt de koffie te beperken, want als we op de set zijn, zijn alle weddenschappen uitgesloten. Dus ik heb er een voordat ik naar mijn werk ga – zodra ik wakker word – en dan heb ik er een voor de lunch, en dan is dat het voor vandaag.
Kay en Down op de set van seizoen vier van ‘Industry’. Simon Ridgway/HBO
Kaj: Ik drink een ongezonde hoeveelheid koffie. Hoe goedkoper, hoe beter – ik wil dat het naar modder smaakt. Ik hou echt van Dunkin’ Donuts. Ik drink minstens zes of zeven kopjes per dag.
Omlaag: Dan denk je: “Waarom kan ik niet slapen?”
We overleven op Skittles en Oreos op de set
Kaj: Over het algemeen ben ik behoorlijk routineus. Mijn voornaamste ding is eigenlijk koffie. Ik drink industriële hoeveelheden alleen maar omdat ik van de smaak geniet en het me scherp houdt. Maar ik hou van dieet Red Bull. Ik hou van zure kegels. Ik hou van kauwgom. Ik hou van groene appels. Mickey en ik kunnen gewoon naar onze assistent Sam kijken, en hij weet wanneer hij een cola light voor ons moet halen.
Omlaag: Hij was heel goed in het binnensluipen van de statige huizen waarin we aan het filmen waren, waar we geen eten mochten binnensluipen, en in het binnensluipen van wat kegels, custardcrème of Oreo.
Ik eet best veel op de set. Ik had de afgelopen week McDonald’s op de set, wat waarschijnlijk het hoogtepunt was van de hele productie, inclusief alle opnames. Maar aan het einde van de shoot val ik altijd af omdat we staan en rondrennen, en mijn hartslag de pan uit rijt.
Down en Kay op de set van seizoen drie van ‘Industry’. Simon Ridgway/HBO
Lichaamsbeweging en meerdere baden per dag maken deel uit van onze zelfzorgroutines
Kaj: Ik hou ervan om heel veel te sporten. Ik werd ongeveer anderhalf jaar geleden ziek en verloor zoveel gewicht dat ik me herinner dat mensen naar me keken toen ik in het ziekenhuis lag en dachten: “Fuck, als ik er zo uitzie door hun ogen, moet ik er vreselijk uitzien.” Dus besloot ik het te doen begin naar de sportschool te gaan.
Omlaag: Dit zal mij laten klinken als Little Lord Fauntleroy, maar als we in een hotel verblijven, moet ik een bad nemen.
Er werd eens een e-mail gestuurd waarin stond: “Helaas voldoet dit hotel niet aan de specificaties van Mickey.” Het was geen ongezellig hotel, ik moest gewoon even in bad, want ik had liever een bad gehad. Het kalmeert mij enorm.
Ik heb er soms drie per dag. Dit is uiteraard niet op de set, want dat kan ik niet als ik op de set ben, maar ik heb er één in de ochtend, en als ik dan thuiswerken, Ik heb er waarschijnlijk om vier uur ’s middags eentje. En als ik dan die avond uitga, moet ik er nog één hebben voordat ik uitga. En als ik niet te laat terugkom, neem ik er eentje voordat ik naar bed ga.
Dat is waarschijnlijk de reden dat ik voor alles te laat ben.
We proberen thuis de verbinding met onze telefoons te verbreken, maar er zit wat Duolingo tussen de opnames
Kaj: Mijn telefoon is echt een ramp voor mijn leven. Ik heb een onbelemmerde telefoonverslaving die verschrikkelijk is. Ik moet hem letterlijk in een andere kamer zetten, en zelfs dan duurt dat maar zo’n 10 minuten.
Het is zover dat ik me er zo zorgen over maak dat ik ga proberen er iets aan te doen, omdat het op dit moment enorme jaren van mijn leven zijn die het opslokt.
Omlaag: Er zijn uiteraard ontzettend stimulerende momenten op een filmset. Er wordt ook veel geluierd, dus soms probeer ik tussendoor Frans te leren op Duolingo. Dat is duidelijk niet gelukt.
Kay en Down met ‘Industry’-ster Marisa Abela. Oliver Holms/BAFTA via Getty Images
Ik denk dat iedereen een slechte telefoonverslaving. Ik moet hem ook in een andere kamer zetten, vooral als ik bij mijn kinderen ben. Er is een periode ’s avonds waarin ik het altijd beneden moet laten, wanneer ik ze naar bed breng, in bad ga en ze voorlees. Want zelfs als ik er helemaal mee bezig ben, maar het is van mij, voel ik mijn hand ernaartoe reiken. Dus ik zorg ervoor dat het er niet is.
Maar op de set vind ik het niet erg om een telefoon op de set te hebben, zolang het je maar niet afleidt van het regisseren en in het moment zijn met de acteurs. Ik denk dat het prima is kijk naar je telefoon een klein beetje.
Kaj: Chris Nolan zou er absoluut een hekel aan hebben op onze set zijn.
We gaan graag vroeg naar bed en feesten niet zoals de personages uit ‘Industry’
Kaj: Mickey lacht me uit. Ik ga eerder slapen dan zijn 5-jarige dochter. Dus ik hou van bed, ik hou van slapen. Het idee om op een doordeweekse avond uit te gaan, maakt me misselijk. Ik wil om 8 uur in bed liggen, om 9 uur slapen, om 9.30 uur. Echt laat voor mij is ongeveer 10:30, 11.
Ik ben er behoorlijk goed in slaapsupplementen nemen en zo. Eerlijk gezegd slaap ik voor iemand die zoveel koffie drinkt als ik behoorlijk diep en ongestoord. Het enige is dat als ik wakker ben, ik wakker ben.
Omlaag: Ik heb minimaal zeven uur slaap nodig. Ik streef ernaar om om negen uur naar bed te gaan, maar dan zal het leven gebeuren, en er zullen dingen gebeuren, en ik zal waarschijnlijk rond kwart voor tien of tien aankomen.
Ik lees veel meer dan vroeger – heel veel non-fictie, soms voor de show, soms niet. Ik lees veel geschiedenis, zoals die grote, grote boeken. Het helpt mij echt om te slapen. Ik heb ook een bad.
Kaj: Het punt is dat we alle cocaïne en feesten plaatsvervangend via fictie mogen doen. Dus nu zijn we net een stel geriatrische 65-jarige vrouwen. Thee, toast en baden is waar we naar streven.
Seizoen vier van “Industry” wordt zondag om 21.00 uur uitgezonden op HBO.
