In het post-Dobbs-tijdperk geven abortusverboden een nieuwe vorm aan de huurmarkt

Mensen verlaten of vermijden het leven in staten met een abortusverbod, zo blijkt uit een nieuw artikel – wat resulteert in lagere huurprijzen en hogere vacatures dan in staten die reproductieve rechten beschermen.

Het onderzoek – maandag gepubliceerd door het National Bureau of Economic Research, een economische onderzoeksorganisatie zonder winstoogmerk – vergeleek de huizenmarkten in staten met een abortusverbod met staten zonder die beperkingen. Ze ontdekten dat de huizenmarkten met een abortusverbod tussen juli 2022 – de eerste maand na de val van Roe v. Wade – en juni 2025 een daling van de huurprijzen met 2,2 procent kenden, vergeleken met vergelijkbare trendmatige markten in staten zonder abortusverbod. De huurleegstand steeg met gemiddeld 1,1 procent op de huizenmarkten met een abortusverbod vergeleken met vergelijkbare markten in staten zonder abortusverbod.

De auteurs van het artikel concludeerden dat abortusverboden een “economisch betekenisvol en statistisch significant” effect hadden op de huurmarkten.

“Deze combinatie van bevindingen – dalende huurprijzen naast stijgende huurleegstand – komt overeen met een verschuiving van de vraag”, schreven ze.

Het artikel maakt deel uit van een groeiend aantal onderzoeken die aantonen hoe abortusverboden gemeenschappen hervormen. Andere onderzoeken hebben een verband gelegd tussen abortusverboden en hogere armoedecijfers vermogensdelicten tarieven, en ontdekte dat ze mogelijk aan het rijden waren jonge mensen hun thuisstaat te verlaten. Enquêtes hebben aangetoond dat aspirant-artsen – vooral degenen die een opleiding tot verloskundige volgen – minder snel een residentie kiezen in staten met een abortusverbod.

Het recht op abortus is misschien niet de enige factor die mensen meewegen bij het kiezen van een plek om te wonen. Staten met abortusbeperkingen kunnen bijvoorbeeld goedkopere huisvesting hebben of mensen de kans bieden dichter bij hun familie te wonen.

Maar de bevindingen van het artikel suggereren dat de toegang tot reproductieve gezondheidszorg een aanzienlijk deel van de mensen in de Verenigde Staten beïnvloedt wat betreft waar ze willen wonen – vooral huurders, die meer mobiliteit hebben dan huiseigenaren. De huurprijzen daalden naarmate de tijd verstreek, wat erop wijst dat deze trend zich kan voortzetten zolang de benaderingen van staten ten aanzien van abortus blijven uiteenlopen.

“Wat we in ons artikel vaststellen, is dat het beleid rond abortus voor sommige mensen van belang is – voor genoeg mensen om de naald aanzienlijk te bewegen als het gaat om de vastgoedmarkt”, zegt Jason Lindo, een econoom aan het Georgia Institute of Technology en een van de auteurs van het artikel.

Dat, zo voegde hij eraan toe, kan voortkomen uit het feit dat mensen nadenken over abortus zelf – en welke gezondheidszorg ze nodig hebben als zij of hun dierbaren zwanger worden – maar ook uit overwegingen over het bredere politieke klimaat in een staat met abortusbeperkingen.

“Het zou kunnen gaan over de sociale boodschap of over het bredere beleidsklimaat of zorgen over lichamelijke autonomie of zorgen over de manier waarop kwesties met betrekking tot vrouwen in de staat worden behandeld”, zei hij. “Abortusverboden beïnvloeden de toegang tot abortus, maar het is ook mogelijk dat de effecten die we vinden een resultaat kunnen zijn van wat de abortusverboden in bredere zin signaleren.”

Toen Kayla Smith uit Idaho verhuisde, waar ze al meer dan tien jaar woonde, was de abortuswet van de staat een sleutelfactor. Smith was in 2022 18 weken zwanger, toen haar arts ontdekte dat de foetus fatale afwijkingen had, waaronder niet-operabele hartproblemen. Smith had tijdens haar vorige zwangerschap ernstige pre-eclampsie, een aandoening met hoge bloeddruk, ontwikkeld. Zwanger blijven met een niet-levensvatbare zwangerschap voelde niet als een optie.

Het abortusverbod in Idaho was twee dagen eerder van kracht geworden; De wet van Idaho kent geen uitzondering voor foetale afwijkingen, zelfs voor fatale afwijkingen. Van de dertien staten met een bijna totaal abortusverbod en vier staten met een verbod van zes weken, zijn er slechts zes met uitzonderingen voor fatale foetale afwijkingen. Maar zelfs die zijn moeilijk voor mensen om te gebruiken.

Smith en haar familie reisden naar de staat Washington voor een abortus. De wet van Idaho zorgde ervoor dat ze niet zeker wisten of de procedure – die meer dan 10.000 dollar zou kosten – gedekt zou worden door een verzekering. Het echtpaar sloot een lening af om haar gezondheidszorg te betalen. Smith sloot zich later aan bij een rechtszaak tegen de staat Idaho, in een poging de uitzonderingen op het staatsverbod te verduidelijken. Afgelopen april, een staatsrechtbank in Idaho oordeelde in de zaak dat de abortusuitzonderingen van de staat moesten worden uitgebreid, maar voegde geen abortusuitkering toe voor gevallen van fatale foetale afwijkingen.

Nog steeds aan het wankelen, begonnen Smith en haar man te praten over de vraag of het veilig was om in Idaho te blijven, waar ze hun huis bezaten en een hecht netwerk van vrienden hadden. In de loop van de tijd hadden ze erover gesproken om naar Washington te verhuizen om dichter bij haar familie te zijn, maar ze hadden nooit gedacht dat dit zo snel zou gebeuren. Ze wisten dat een staat met bescherming van abortusrechten duurder zou zijn om in te leven. Maar wat ze zouden winnen, voelde steeds meer de moeite waard.

“Het werd een nachtelijk gesprek met mijn man en mij”, zei ze. “We voelden ons persoonlijk slachtoffer van de staat Idaho.”

Nadat ze in 2023 opnieuw zwanger werd, maakte Smith zich zorgen over de gezondheidszorg die ze in Idaho nodig zou hebben en of ze die zou kunnen krijgen. Dat gold ook voor haar specialist in moeder-foetale geneeskunde, die haar vertelde dat ze niet geloofde dat de staat een veilige plek was om zwanger te worden. Smith dacht aan haar dochters – de dochter die ze al had, en de tweede die ze nu verwachtte. Ze was misschien 28 weken zwanger toen ze besloten de staat te verlaten. In september verkochten ze hun huis. Een maand later beviel ze. Zonder het abortusverbod, zegt ze, denkt ze niet dat ze die beslissing hadden genomen.

“Het is rot. Maar uiteindelijk hebben we het gevoel dat we de juiste keuze hebben gemaakt door naar Washington te verhuizen”, zei ze. “Het zou toch niet uit moeten maken in welke postcode je woont? Maar hier zijn we dan.”