Naam: Ikkis
Regie: Sriram Raghavan
Hoofdrollen: Dharmendra, Jaideep Ahlawat, Agastya Nanda, Simar Kochar
Schrijver: Arijit Biswas, Sriram Raghavan, Pooja Ladha Surti
Beoordeling: 3/5
Verhaallijn
Ikkis vertelt op rustige en bedachtzame wijze zijn oorlogsverhaal. Brigadegeneraal Madan Lal Khetarpal (Dharmendra) reist om twee belangrijke redenen naar Lahore, Pakistan. Ten eerste om zijn oude vrienden van school en universiteit te ontmoeten, want vóór de scheiding woonde hij in Sargodha, Pakistan, en op sommige plaatsen bleef hij zich vertrouwd voelen. Twee, en nog belangrijker, om te begrijpen waarom zijn 21-jarige zoon, 2e luitenant Arun Khetarpal (Agastya Nanda), weigerde het bevel om zijn tank achter te laten en zichzelf te redden tijdens de Indo-Pak-oorlog van 1971.
In een pijnlijke wending wordt brigadegeneraal M.L Khetarpal gehost door brigadegeneraal Jaan Mohammad Nisaar (Jaideep Ahlawat), de Pakistaanse commandant wiens acties in de oorlog leidden tot het martelaarschap van Arun. Gedurende drie dagen in Lahore onderzoekt de film in stilte verdriet, schuldgevoelens en onbeantwoorde vragen, terwijl ook Aruns moedige tankgevecht op het slagveld wordt getoond. Geregisseerd door Sri Ram Raghavan en geproduceerd door Maddock Films van Dinesh Vijan, blijft Ikkis weg van luid nationalisme en kiest voor een meer menselijke benadering.
Wat werkt
In tegenstelling tot de meeste oorlogsfilms die steunen op zware dialogen en dramatische momenten, Schreeuw is kalm en beheerst. Het richt zich meer op emoties dan op heldendaden. De dialogen zijn eenvoudig en effectief, de cinematografie bepaalt de sfeer goed en de tankoorlogsequenties, die zelden in Hindi-films worden vertoond, voelen fris aan. De CGI is netjes gedaan en overheerst het verhaal niet.
De NDA-balsequentie valt op als een aangenaam moment en toont de vreugde en onschuld van jonge officieren voordat de oorlog alles verandert.
DharmendraZijn aanwezigheid geeft de film zijn emotionele kracht. Als brigadegeneraal Madan Lal Khetarpal draagt hij verdriet met waardigheid. Wetende dat dit zijn laatste film is, maakt het nog specialer om hem op het scherm te zien; het is een emotioneel en rustig afscheid.
Wat werkt niet
Het scenario had strakker gekund. Een parallelle verhaallijn die door de film loopt, voelt zwak aan en doorbreekt soms de stroom. Het tempo daalt ook, vooral wanneer de film moeite heeft om emoties in evenwicht te brengen met het vertellen van verhalen.
De nummers zijn redelijk maar vooral vergeetbaar, behalve Sajda, die indruk weet achter te laten.
Bekijk hier de trailer van Ikkis:
Optredens
Agastya Nanda levert een eerlijke prestatie als 2e luitenant Arun Khetarpal; zijn inzet blijkt. Zijn lichaamstaal had echter moeilijker kunnen zijn om de rol van een soldaat volledig te evenaren. Toch is dit een duidelijke verbetering ten opzichte van The Archies en laat het groei zien.
Simar Bhatia, als Kiran Kochar, brengt warmte in haar rol.
Jaideep Ahlawat is zoals altijd betrouwbaar. Als brigadegeneraal Jaan Mohammad Nisaar portretteert hij innerlijke conflicten met gemak en terughoudendheid.
Dharmendra ji behoeft geen recensie, alleen al zijn aanwezigheid spreekt boekdelen.
Een speciale vermelding voor Avani Rai als Saba (de dochter van Nisaar), die emotionele zachtheid aan het verhaal toevoegt. Ekavalli Khanna ondersteunt de vrouw van Nisaar goed, terwijl Vivaan Shah (kapitein Vijender Malhotra), Sikander Kher (Risaldar Sagat Singh) en Rahul Bose (luitenant-kolonel Hanut Singh) het meeste uit hun schermtijd halen.
Eindoordeel
Bekijk het vanwege de rustige verhaalvertelling en als respectvol eerbetoon aan Dharmendra en Asrani.
Disclaimer: De standpunten en meningen in dit artikel zijn die van de auteur en weerspiegelen niet het officiële beleid of standpunt van Pinkvilla. Geen enkele verklaring in dit artikel is bedoeld om een individu of entiteit te belasteren, te schaden of te belasteren.
