Als fervente, misschien obsessieve Harry Potter-fan, kan ik niet zeggen dat ik blij was toen ik hoorde dat HBO de serie opnieuw opstartte. geliefde filmfranchise als tv-programma.
Net als miljoenen andere Harry Potter-liefhebbers zijn de boeken en films een belangrijk onderdeel geweest van zowel mijn adolescentie als mijn volwassenheid, en boden ze een magisch toevluchtsoord uit een niet zo oogverblindende Dreuzelwereld. ThemaparkenBroadway-shows, mega-winkels En audioboeken hebben het betoverende verhaal levend gehouden, niet alleen voor mijn generatie, maar ook voor jongere Potterheads.
Maar ik had nooit gedacht dat we slechts anderhalf decennium nadat de films waren afgelopen een hervertelling op het scherm zouden krijgen. Wat had het voor zin om het allemaal opnieuw te doen met een gloednieuwe cast, afgezien van het duidelijke geldelijke gewin?
Hollywood zit vast in een lus van het recyclen van succesvolle tv-shows en films om gemakkelijk geld te verdienen. Ik dacht dat Harry Potter veilig was voor dat fenomeen, althans voor een tijdje, gezien de voortdurende relevantie van de films. Door de jaren heen ben ik naar meerdere Harry Potter-vertoningen geweest met een publiek van alle leeftijden, waarbij ik de brede culturele aantrekkingskracht van de franchise over de generaties heen heb benadrukt. Er was zeker nog ruimte voor toekomstige generaties om deel te nemen aan iets dat ons zoveel vreugde heeft gebracht.
Ondanks de controverse rond de opvattingen van auteur JK Rowling over transgenderkwesties, die in strijd zijn met de thema’s liefde, inclusiviteit en rechtvaardigheid van de serie, blijft Harry Potter een betekenisvol onderdeel van het leven van veel fans. De verhalen, personages en thema’s blijven resoneren en bevorderen een gevoel van verbondenheid en verbondenheid bij degenen die de tovenaarswereld als hun eigen wereld hebben aangenomen.
Nu zou de betovering van de originele films worden vervangen door een glimmende nieuwe tv-franchise. Een wereld die zo levendig tot leven was gekomen op het scherm zou een nieuwe bestemming krijgen voordat de magie op was. Ik was helemaal niet mee met het idee.
Maar onlangs is er iets veranderd.
Naarmate er meer details over de komende tv-serie naar voren kwamen, voelde ik dat ik milder werd tegenover het streven. Vanaf later dit jaar worden de afleveringen uitgebracht op HBO en HBOMax gedurende een decennium, waarbij elk seizoen zich concentreerde op een van de zeven boeken voor een diepgaandere vertelling van het verhaal dan de verfilmingen. Hoe graag ik de films ook vind, meer tijd hebben om me te verdiepen in zijverhalen en details die de eerste keer niet op het scherm verschenen, klinkt niet als zo’n slecht idee.
Toen HBO de eerste liet vallen aanhangwagen voor Harry Potter en de Steen der Wijzen deze week voelde ik een mengeling van angst en nieuwsgierigheid. Hoe vertrouwd – of niet – zou deze opnieuw vormgegeven wereld aanvoelen? Toen ik op play drukte, maakten die gevoelens snel plaats voor een onverwachte opwinding.
In de trailer zien we een glimp van de eenzaamheid van Harry’s opvoeding terwijl hij in de kast onder de trap wordt gegooid, berispt door zijn tante en gepest door zijn neef. We horen hem klagen over het feit dat hij zijn ouders zo weinig kende. We zien hem met verwondering de pracht van Zweinstein in zich opnemen. We zien hoe hij oplicht als hij vreugde vindt met nieuwe vrienden.
De acteurs die het gouden trio Harry (Dominic McLaughlin), Ron (Alastair Stout) en Hermione (Arabella Stanton) spelen, lijken zeer geschikt voor hun rol, zelfs in de korte glimpen die we krijgen van hen terwijl ze door deze raadselachtige en betoverende wereld navigeren.
Het iconische bliksemschichtlitteken, de kalligrafische acceptatiebrief, de huiselijke Hogwarts Express – het is allemaal zo vertrouwd en toch geheel nieuw. Ondanks mijn eerdere aarzeling is het opwindend om deel uit te maken van deze tweede golf van magie, ook al zie ik de show nog steeds als een duidelijke poging om verder te profiteren van een succesvolle franchise. Maar in plaats van de tv-serie te zien als een vertrekpunt of vervanging van de geliefde films, kies ik ervoor om het te zien als een andere manier om de toverwereld door een nieuwe lens levend te houden.
Als de trein het station verlaat, kan ik net zo goed aan boord springen en genieten van de rit. Als Harry Potter en de Steen der Wijzen in december debuteert, ga ik kijken met boterbier in de hand. Zoals Hagrid het wijselijk zei: ‘Wat gaat komen, zal komen, en we zullen het ontmoeten als het zover is.’
