Na te hebben geworsteld met verslaving en misbruik, leeft auteur Arman Kaymakcian nu een verlost leven.
Kaymakcian, auteur van “Hij noemt mij verlost: een memoires van seksueel misbruik in de kindertijd, heroïneverslaving, hoop en verlossing”, vertelde CBN News dat hij ervoor koos om zijn moeilijke verhaal naar voren te brengen in een poging anderen te helpen de kracht van genade en vergeving te zien.
‘Ik weet wat het is om wanhopig te zijn’, zei hij. “Ik weet wat het is om je gevangen te voelen, om je hopeloos, verloren en gebroken te voelen. Ik weet ook hoe het voelt om verlost te zijn door Jezus Christus, en ik weet wat het is om vrijheid te voelen aan de andere kant van de pijn.”
Uiteindelijk zei Kaymakcian dat hij anderen wilde helpen hun worstelingen het hoofd te bieden door de zeer reële, persoonlijke pijn – en overwinning – die hij heeft ervaren te delen.
‘Ik wilde een verhaal kunnen schrijven dat hoop zou geven aan de hopelozen’, zei hij.
Kaymakcian kreeg op jonge leeftijd te maken met seksueel misbruik, waardoor hij uiteindelijk drugs begon te gebruiken; het probleem werd steeds erger toen hij naar de middelbare school ging en toen hij in de twintig was.
“Het ging van marihuana naar verdovende middelen”, zei hij. “Toen ik in de drugshandel terechtkwam, leidde dat tot een heel (ander) niveau van die levensstijl, en (ik) merkte uiteindelijk dat ik verslaafd raakte aan heroïne, precies te midden van al die progressies.”
Te midden van de verslaving van Kaymakcian zei hij dat zijn mentaliteit een ‘absolute ramp’ was, waarbij zijn gedrag en capriolen chaos in zijn leven veroorzaakten.
‘Ik heb iedereen beroofd,’ zei hij. “Ik… had problemen met de wetshandhaving, problemen op straat…. Gewoon ellendig. Je zou de straat zijn overgestoken als je me zag lopen…. Alleen maar wanhoop, hopeloosheid, absolute ellende in elke hoedanigheid die je maar kunt bedenken, en het was gewoon een gruwelijke, gruwelijke tijd in mijn leven.”
Tegen de tijd dat Kaymakcian 27 werd, had hij echt een dieptepunt bereikt.
“Ik ben suïcidaal omdat ik me zo ellendig voel door de verslaving, en elke ochtend als ik wakker word, zodra ik mijn ogen opende, was het gewoon absolute ellende vanaf het moment dat ik wakker werd tot het moment dat ik ging slapen”, zei hij. “Dopeziekte is gewoon verschrikkelijk om mee te maken.”
Luister naar de nieuwste aflevering van “Quick Start”
Op een dag zei Kaymakcian dat hij zijn laatste paar zakjes heroïne had geschoten en zich voorbereidde op een einde aan zijn leven. Toen hij in Long Branch, New Jersey woonde, voelde hij zich onmetelijk hopeloos.
“Ik besluit: ‘Dat is alles. Ik ga gewoon voor de trein springen. Ik kan dit niet meer doen'”, herinnerde hij zich. ‘Dus ik ga naar het treinstation.’
Maar op weg naar het station passeerde hij een ziekenhuis en iets in hem smeekte hem om te stoppen en naar binnen te gaan – en dat deed hij. Het was een beslissing die absoluut alles veranderde.
‘Ik ging naar binnen en vertelde wat er aan de hand was,’ zei Kaymakcian. “Ze stopten me daar op de psychiatrische afdeling. Ik bleef daar twee, drie nachten.”
Op een van die avonden vroeg zijn moeder of hij iets nodig had, en hij voelde zich genoodzaakt haar te vertellen dat er een bijbel op zijn nachtkastje lag die hij wilde hebben. Zijn moeder willigde zijn verzoek in en bracht het.
‘Ik opende de Bijbel op een willekeurige pagina’, zei hij. “Het was Psalm 88. Ik las die Psalm en het was alsof, als ik God op dat moment een brief had kunnen schrijven, het alles was wat ik voelde, alles wat ik dacht, ik brak gewoon met mijn gezicht op de grond, tranen op de grond.”
Kaymakcian vervolgde: ‘Ik heb Jezus alleen maar gesmeekt om mij te redden.’
Hij zocht professionele hulp in de afkickkliniek om zijn leven weer op de rails te krijgen en hij zei dat de rest geschiedenis is. De God waarvan hij ooit het gevoel had dat hij ver weg was, werd plotseling een naaste vertrouweling.
“Ik heb nooit een probleem gehad dat God bestond. Dat was nooit een probleem, maar Hij voelde zich gewoon zo ver weg”, zei Kaymakcian. “Het zou zijn alsof je een vader hebt in een andere staat die je nog nooit eerder hebt ontmoet: Hij bestaat, je hebt verhalen over Hem gehoord, maar je kent Hem niet persoonlijk.”
Hij vervolgde: ‘En toen kwam Hij plotseling op een dag opdagen en zei: ‘Hé, ik ga de komende maanden en jaren tijd met je doorbrengen, en we gaan elkaar gewoon leren kennen.’ Dat is een heel andere situatie, en dat is wat God met mij deed.”
Kaymakcian merkte dat hij helemaal opnieuw begon toen hij genas van zijn verleden. Omdat hij geen middelbare schooldiploma had, geen vooruitzichten, geen baan en geen huis, herinnerde hij zich dat hij een lijst had geschreven van wat hij hoopte te bereiken. Naast een baan, vrouw en kinderen schreef hij op: ‘Schrijf een boek over hoe Jezus Christus mijn leven heeft gered.’
Destijds voelde het belachelijk, maar jaren later promoot en praat hij nu over datzelfde boek – een tekst die de details vertelt van hoe God zijn eens zo chaotische leven verloste.
‘Mijn leven is de afgelopen vijftien jaar een absolute zegen geweest’, zei hij, waarbij hij opmerkte dat hij nu een vrouw en drie kinderen heeft. “We hebben zoveel ongelooflijke dingen gedaan. We hebben gereisd, samen tijd doorgebracht als gezin. Het is een ongelooflijke ervaring geweest de afgelopen vijftien jaar sinds ik mijn hart aan de Heer gaf.”
Uiteindelijk gelooft Kaymakcian dat hij verlost is van zijn worstelingen uit het verleden en een solide basis heeft gekregen waarop hij zijn leven kan bouwen, waarbij God tussenbeide komt om alles te veranderen.
“Ik word niet elke ochtend wakker en moet vechten om geen drugs te gebruiken”, zei hij. “Het is een complete verandering en mentaliteitsverandering. Het is een nieuw leven. Je bent een nieuwe creatie.”
Kaymakcian hoopt dat zijn boek: “Hij noemt mij verlost: een memoires van seksueel misbruik in de kindertijd, heroïneverslaving, hoop en verlossing”, laat mensen diep geïnspireerd achter.
‘Mijn hoop is… dat mensen na het lezen van dit boek zullen stoppen en zichzelf de moeilijke vragen zullen stellen’, zei hij. “Ik hoop echt dat mensen stoppen en nadenken en zichzelf de vraag stellen: ‘Wie is Jezus?’”
Lees meer over “Hij noemt mij verlost.”
