Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Shanice Day, een 30-jarige styliste uit Houston, die vastzit in Dubai nadat ze daarheen is gereisd om haar verjaardag te vieren met een vriendin. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik kwam naar Dubai met een van mijn beste vrienden. We verlieten Texas op 23 februari en aangekomen in Dubai vroeg op de 24e, de dag van mijn 30e verjaardag.
Het hotelpersoneel gaf me een taart, rozen en drankjes. Ze zongen zelfs ‘Happy Birthday’. Het was geweldig. Elke keer dat ik iemand vertelde dat het mijn verjaardag was, gaven ze me een speciaal gevoel.
28 februari zou de laatste volledige dag zijn van mijn verjaardagsreis naar Dubai. Dat was toen de Iraanse stakingen begonnen. Sindsdien proberen we terug te keren naar de VS, maar we zijn op zoveel wegversperringen gestuit.
Ik plande mijn verjaardagsreis naar Dubai ongeveer 5 maanden geleden
Ik had deze reis ongeveer vijf maanden geleden gepland voor mijn beste vriend en mij. Meestal reizen we samen overal naartoe. We besloten dat Dubai deze keer een goede plek zou zijn voor zo’n grote verjaardag. Ik wilde altijd al eens langskomen het Midden-Oosten.
Aan het begin van onze reis hebben we veel culturele dingen gedaan. We bezochten een moskee, de Miracle Garden en de stranden. We hebben ons echt verwend en zoveel verschillende soorten eten geprobeerd.
Dubai is een prachtige stad. Iedereen hier is erg aardig, en in mijn eerste paar dagen voelde ik me het veiligste dat ik ooit had gevoeld. Ik had nooit verwacht dat zoiets hier zou gebeuren.
De laatste dag van mijn reis
Op zaterdag de 28e was ik aan het winkelen in de Dubai Mall. Mijn beste vriendin bleef achter om naar het strand van ons resort te gaan.
Toen ik een winkel binnenging, vroeg ik de receptionist of ik vóór mijn vlucht terug kon komen. Hij vertelde me dat ik dat misschien niet zou kunnen, en ik begreep niet waarom. Ik keek op mijn telefoon en zag het meteen de VS en Israël Iran had getroffen. Mijn beste vriend belde me en vertelde me dat ik terug moest naar het resort.
Ik was geschokt door de staking in Dubai
We verblijven in een vijfsterrenhotel in de wijk Jumeirah Beach Residence. Het is niet ver van het Fairmont The Palm, dat tijdens een brand in brand vloog Iraanse luchtaanval op zaterdagavond. Ik heb de rook niet gezien, maar ik hoorde de geluiden van de luchtverdedigingssystemen.
In de VS horen we zulke dingen niet. Het heeft mij echt wakker geschud. Veel. Het voelde als een buitenlichamelijke ervaring.
Zondag in Dubai voelde heel griezelig. Maandag gingen we even uit eten, maar de energie voelde nog steeds weg. Ik denk dat mensen proberen het beste van de situatie te maken, maar de stemming is omgeslagen.
We barstten in tranen uit toen onze vluchten vanuit Dubai werden geannuleerd
Onze vlucht zou op 1 maart om 5.30 uur vertrekken. De avond ervoor kregen we bericht dat het was geannuleerd. Wij barstten in tranen uit. We zijn 13.000 kilometer verwijderd van onze familie en vrienden. We weten niet wanneer dit voorbij zal zijn. We wisten niet hoe we eruit moesten komen.
Wij zijn meteen begonnen op zoek naar welke manier dan ook uit. Toen we beseften dat we er geen konden vinden, brak ons hart. We waren er kapot van en bang. Ik ben erg spiritueel, dus we begonnen allebei te bidden.
Mijn vrienden en familie in Texas zijn bezorgd om ons. Ik moest mijn naaste familie vertellen dat ik niet weet wanneer we thuis zullen komen.
Ik voel me getraumatiseerd en aarzel momenteel om naar het buitenland te reizen
Ik probeer nu het positieve te zien: we zijn nog steeds in Dubai en we zijn nog steeds veilig. Ons hotel heeft voorzorgsmaatregelen genomen om ons thuis te laten voelen, maar het is nog steeds erg traumatisch.
Ik reis al sinds mijn veertiende. Ik hou ervan om verschillende culturen te ervaren, maar dit was overweldigend. Ik zou zeggen dat reizen naar het buitenland hierna niet meer bovenaan mijn prioriteitenlijst zal staan.
Na deze ervaring zal ik waarschijnlijk therapie krijgen. Ik weet dat het even zal duren voordat ik het heb opgebouwd moed om weer te reizen.
Het enige wat ik wil is thuiskomen bij mijn hond, mijn kat, mijn moeder en mijn vrienden, en eerlijk gezegd mis ik zelfs mijn baan als persoonlijk stylist.
Ik hou van Dubai, maar ik wil thuis en op mijn gemak zijn
Mijn vriend, die op mijn kat en hond let terwijl we weg zijn, heeft mij gefacetimed met mijn huisdieren. Ik moet mijn baby’s zien. Ik wil ze gewoon nog een keer zien. Ik wil me gewoon weer normaal voelen.
Ik ben niet op mijn gemak, en ik denk niet dat dat zo zal zijn totdat ik weer met mijn dieren knuffel.
Maar ondanks dit alles hou ik nog steeds van Dubai.
Heeft u een verhaal te vertellen over het verlaten of proberen te verlaten van de Verenigde Arabische Emiraten? Neem contact op met deze verslaggever via jzitser@businessinsider.com.
