Maayan raakte zwaargewond tijdens een reis met haar bucketlist naar China en zegt dat ze op een plek belandde die ‘als thuis voelde’
Een vrouw die levend werd begraven tijdens een verwoestende aardbeving, zegt dat ze twee keer stierf, maar werd teruggebracht door een mysterieuze stem. Maayan Sebbag was met een vriendin op reis geweest en had langzaam haar bucketlist met unieke ervaringen afgevinkt.
En er was nog één plaats die ze kon bezoeken; een pandareservaat in een afgelegen deel van China. Toen ze aankwamen, ging het paar zitten om hun lunch te eten, toen plotseling de grond begon te bewegen. Binnen enkele ogenblikken raakte Maayan gevangen onder een berg puin en gleed weg naar een plaats van volledige duisternis.
Ze zegt dat twee concurrerende stemmen begonnen te praten en dat een lichtstraal haar begon op te tillen, terwijl ze smeekte om terug te keren naar haar lichaam. “Eén stem vertelde me dat ik nooit gered zou worden”, zei de holistisch therapeut. ‘En de ander zei dat ik het zou overleven. Mijn kracht verschoof afhankelijk van welke stem ik meer geloofde.
“Toen ik naar wanhoop luisterde, daalde mijn energie, maar toen ik ervoor koos om hoop te horen, nam de energie toe.”
Maayan, 44, vond de kracht om zich los te maken uit het puin, waar ze snel naar medische zorg werd gebracht. Ze had geprobeerd te ontsnappen aan de aardbeving, maar struikelde tijdens het rennen en verpletterde haar hoofd en gezicht.
Maayan kwam vast te zitten in het ‘kleine graf’ met een met bloed gevulde mond en keel, evenals een verbrijzelde kaak en een gewonde tong. Bij aankomst was het ziekenhuis ingestort en daarom werd er een tijdelijk medisch kamp opgezet, waar ze naartoe werd vervoerd voor behandeling.
Ze zei: “De doktoren zeiden dat ik niet moest gaan liggen. Als ik dat deed en ik sliep, zou ik sterven.’
Na een paar dagen zonder voedsel of water gaf haar lichaam toe. Maayan zei: “Ik was zo zwak. Ik kon het niet helpen. Het voelde alsof mijn lichaam mij niet langer vasthield. Ik werd opgetild en het voelde alsof ik één werd met de aarde.
“Het was vredig, niet beangstigend. De donkere ruimte was niet eng – het voelde als thuis; een plek die ik mijn hele leven had gemist. Toen sprak een mysterieuze stem tegen mij. Het was God die mij vroeg waar ik het meest spijt van zou hebben als ik mijn leven achter me zou laten.
‘Eerst dacht ik na over mijn doel om anderen te willen helpen; maar hij spoorde me aan om dieper te gaan. Plotseling kwam er een scherpe, overweldigende pijn in mijn maag en ik begreep dat het mijn diepste spijt was dat ik nooit moeder was geworden.”
Maayan, die de ervaring in 2008 meemaakte, smeekte om terug te keren naar haar lichaam. S hij zei: “Ik bleef God vragen om mij een tweede kans te geven. Ik was zo jong en had nog steeds niet alles bereikt wat ik wilde. Hij was het daarmee eens; maar ik kreeg een duidelijke reeks instructies.
“Er werd mij verteld dat toen de zon opkwam en de regen ophield, ik moest gaan lopen. Er zouden mensen zijn die mij hielpen en mensen die mij probeerden tegen te houden. Mij werd verteld om naar de stem te luisteren en erop te vertrouwen.
Ze werd terug in haar lichaam “gezapt” en beweert dat haar lichaam aanvoelde alsof het “vol kracht” was. Ondanks medisch advies om te rusten bleef Maayan door het verwoeste en gevaarlijke gebied lopen in een poging het dichtstbijzijnde ziekenhuis te vinden.
Vervolgens onderging ze een slopende operatie van acht uur om haar wonden te herstellen. Maar terwijl ze onder water was, ‘stierf’ ze opnieuw. Ze zei: “Mijn geest ging de lucht in. Ik keerde terug naar dezelfde, donkere, liefdevolle plek – en Gods stem kwam terug naar mij.
“Hij liet me een gloeiende deur zien en gaf me een andere keuze. Er werd mij gevraagd of ik door de deur wilde gaan of terug in mijn eigen lichaam wilde. Een deel van mij wilde blijven, maar ik kon niet negeren waar ik nog steeds naar verlangde in het leven.
Maayan sloeg zijn aanbod af en een paard van licht flitste voor haar uit, dat haar terug in haar eigen lichaam droeg. Haar gezicht werd opnieuw opgebouwd en ze bracht maanden door in revalidatie, waarbij ze nooit over haar bijna-doodervaringen sprak, uit angst dat mensen zouden denken dat ze ‘gek’ was.
Maar in een poging mensen te laten zien dat de dood niets is om bang voor te zijn, heeft Maayan sindsdien een boek geschreven met de titel Unburied over haar ervaring met levend begraven worden. In 2024 keerde ze terug naar de plaats van de beproeving en herenigde ze zich met degenen die haar hielpen te overleven.
En door de jaren heen werd haar enige wens vervuld: moeder worden, met vier kinderen. Ze voegde eraan toe: “De dood is niet het einde. Het is het einde van één laag van ons. Als ik dat zou kunnen overleven, dan is alles mogelijk.”
