De 28-jarige zegt dat het ongeval te wijten was aan haar hond
Een vrouw slikte per ongeluk een 17 cm lange lepel in toen haar hond op haar schoot sprong terwijl ze yoghurt at. Reymy Amelinckx zei dat ze moest kiezen tussen “verstikking of doorslikken van de lepel” terwijl ze het bestek voelde “glad naar beneden glijdend in mijn buik”.
De 28-jarige zei dat ze met de yoghurt op de bank zat toen haar energieke Hongaarse Vizsla genaamd Marley plotseling op haar sprong. “Ik stopte de lepel in mijn mond, zodat ik mijn handen vrij had om een bericht te beantwoorden”, zegt Reymy, afkomstig uit Rumst in België.
“Op dat moment besloot Marley op mij te springen. Ik schrok zo dat ik mijn hoofd achterover trok, en voor ik het wist zat de lepel in mijn keel. Ik stond op en raakte in paniek.”
Aanvankelijk probeerde Reymy, die als medisch vertegenwoordiger werkt, de lepel met haar hand te verwijderen. “Maar alles gebeurde zo snel, het was slikken of stikken”, zei ze. Toen haar vriend thuiskwam van zijn werk, zei ze dat ze zich te beschaamd voelde om het hem te vertellen, dus ‘deed ze alsof er niets aan de hand was’.
“Ik voelde me helemaal niet slecht, dus ik zei er niet meteen iets over. Pas na het eten besefte ik dat het eigenlijk heel ernstig was. Er zat een lepel van 17 cm in mijn maag. Online werd overal hetzelfde gezegd: ga direct naar de eerste hulp.
“Toen besefte ik pas hoe gevaarlijk het kon zijn.”
Artsen vertelden haar dat de lepel te groot was om op natuurlijke wijze te passeren, dus moest ze naar huis terugkeren en wachten tot er een gastroscopie kon worden gepland. Reymy zei: “Die nacht was moeilijk, ik voelde de lepel bewegen, soms zelfs tussen mijn ribben. Het was echt angstaanjagend.
“Ik voelde me opgeblazen en misselijk, en ik kon niet eten zonder een vreemd gevoel. Slapen was moeilijk omdat elke houding me deed denken aan de lepel in mijn buik.”
Het keukengerei werd twee dagen later onder plaatselijke verdoving verwijderd. “Ik mocht niet slikken terwijl ze hem omhoog trokken,’ zei Reymy. “Ze moesten het in mijn maag draaien, wat een kleine maagbloeding veroorzaakte. Het was niet prettig, maar ik voelde pure opluchting toen het uitkwam.”
Ze voegde eraan toe: “Ik ben zo blij dat de lepel uiteindelijk met een gastroscopie werd verwijderd en dat ze mijn maag niet operatief hoefden open te snijden.”
Een paar uur later mocht de lepelslikker naar huis. “Na de verwijdering herstelde ik snel”, zei ze. “Ik had keelpijn door schade aan mijn slokdarm, een paar kleine maagbloedingen en een tijdje een gevoelige maag, maar geen blijvende schade.
“Ik kreeg echter wel een levenslange reputatie als ‘dat meisje met de lepel’.” Ze voegde eraan toe: “De volgende dag ging ik zoals gewoonlijk weer aan het werk. Mijn collega’s geloofden me pas toen ik ze de röntgenfoto liet zien.”
Ondanks de nare ervaring besloot Reymy de betreffende lepel als aandenken vast te houden. “Mijn vriend wil er een kunstwerk van maken”, zei ze. “Wat precies weet hij nog niet, maar het wordt zeker een uniek stuk. Dat is het minste dat zo’n avontuur verdient.”
Reymy deelde wat advies voor andere honden- en yoghurtliefhebbers – of voor degenen die erover denken om handsfree te gaan met een keukengerei om te sms’en. Ze zei: “Enthousiaste honden + eten op schoot = risicozone. Leer ze een ‘wacht’- of ‘stil’-commando voor springmomenten.
“Voor yoghurteters: eet niet met het bestek helemaal in je mond. Multitask niet met dieren en vermijd schrik en lach met volle mond. Als u iets heeft ingeslikt dat er eigenlijk niet zou moeten zijn: zoek onmiddellijk medische hulp.
“Verlegenheid is tijdelijk, interne schade niet.”
Reymy voegde eraan toe: “Het is een bizar verhaal, maar wel eentje met een happy end – en een legendarische anekdote voor feestjes.”
