Na mijn scheidingMijn kinderen begonnen uit tassen te leven en gingen elke week heen en weer tussen mijn huis en dat van hun vader.
Dat is al vijf jaar zo, maar dit schooljaar is er iets nieuws aan de shuffle toegevoegd. Mijn zoon en dochter, nu 11 en 13, raakten plotseling geïnteresseerd in het elke ochtend stylen van hun haar. Ze wilden specifiek haarverzorgingsproducten en persoonlijke verzorgingsartikelen.
Opeens waren we dat niet meer kleding inpakkenschoenen, schooltassen en sportuitrusting; we waren ook haarproducten, favoriete shampoos, parfums, eau de colognes en lichaamswasproducten aan het inpakken. Ik hou ervan als mijn huis en badkamer ruiken naar de favoriete geuren van mijn kinderen, maar praktisch gesproken voelde het belachelijk om alles elke week heen en weer te sjouwen.
Deze winter ben ik begonnen met het kopen van twee van de speciale items waar ze van houden, waardoor het heen en weer gemakkelijker wordt en een deel van de stress wordt verlicht die gepaard gaat met het ontbreken van klein comfort.
Ik heb duplicaten gekocht van dingen waar ze van houden
Ik kocht dubbele shampoos waar mijn dochter dol op is, één voor mijn huis en één voor die van haar vader. Ik vond een kleinere, in de aanbieding, fles van de Replica parfum waar ze geobsedeerd door is, dus ze kon het bij zich houden. Mijn zoon is dol op zijn haarproducten, en ik ben begonnen die in te slaan, samen met de lichaamswassingen die hij leuk vindt. Hij wilde een Versace-parfum, dus kocht ik een grote fles voor thuis en een reisversie die hij mee kon nemen.
De auteur kocht twee parfums voor haar dochter, zodat ze deze altijd bij zich heeft. Met dank aan de auteur
Mijn kinderen zijn ook op de leeftijd waarop een willekeurige puist als een crisis kan aanvoelen, dus kocht ik voor elk van hen een extra vochtinbrengende crème om puistjes te helpen bestrijden, plus een extra doos met puistjes ze kunnen delen in hun andere huis. In zekere zin hoop ik dat deze producten nuttig zijn als ik er niet ben om advies te geven. Als zorgenkind geeft het mij verlichting als ik weet dat ze hebben wat ze nodig hebben, waar ze ook zijn.
Als gescheiden ouder ben ik de standaard gebleven voor het kopen van kleding, schoenen, schoolbenodigdheden en nu ook artikelen voor persoonlijke verzorging. Ik let op wat mijn kinderen zelfvertrouwen geeft. Ik vraag mezelf vaak af: zou ik een hele week zonder mijn favoriete shampoo of haarproduct willen? Wetende dat ze de dingen hebben waar ze van houden, zelfs in kleinere of reisformaatversies, geeft me een beter gevoel, ongeacht wiens week het is.
Sommige dingen zijn echter te duur
Natuurlijk kan niet alles worden gedupliceerd. Mijn zoon heeft een Apple-koptelefoon die heen en weer gaat. De iPad van mijn dochter reist met haar mee. Ze hebben allemaal een telefoon. De kleding waar ze dol op zijn, wordt elke week in herbruikbare zakken verpakt, samen met drie of vier paar schoenen. In de koudere maanden worden truien en jassen aan de stapel toegevoegd.
De kinderen van de auteur dragen nog steeds dingen heen en weer tussen huizen. Met dank aan de auteur
Het inpakken van hun leven is vermoeiend. Soms pak ik voor ze in, ook al zijn ze capabel, omdat ik het emotionele gewicht van de routine van gescheiden kinderen begrijp. Ik zou niet willen doen wat zij elke week doen: tassen inladen met kleding, schoenen, sportartikelen, rugzakken, Chromebooks, en er vervolgens van leven.
Ik zou meer met hun vader kunnen samenwerken of gedeelde boodschappenlijstjes kunnen maken, maar onze relatie liep niet goed af en ik zou het contact liever beperken. Het belangrijkste is dat mijn kinderen zonder zorgen krijgen wat ze nodig hebben.
Als de auto geladen is, zeg ik altijd dat ik ze snel weer zie. We delen een moment, misschien een grapje, een herinnering, een compliment of iets om naar uit te kijken. Het doet altijd pijn om de andere deur dicht te zien gaan. Mijn liefde voor hen stijgt recht in mijn ogen. Ik haal diep adem terwijl ik terugloop naar mijn auto. Ik mis ze onmiddellijk, maar wetende dat ze de dingen hebben waardoor ze zich goed voelen terwijl we niet bij elkaar zijn, verwarmt mijn hart.
