OpenClaw, een krachtige nieuwe agent-assistent, heeft iets met guacamole.
Dit is een van de vele dingen die ik ontdekte tijdens het gebruik van de viral kunstmatige intelligentie bot als mijn persoonlijke assistent de afgelopen week.
Voorheen bekend als beide Clawdbot en Moltbotis OpenClaw onlangs een lieveling, charmante AI-enthousiastelingen en investeerders uit Silicon Valley geworden die graag de nieuwste ontwikkelingen willen omarmen of ervan willen profiteren. De zeer capabele, web-savvy AI-bot heeft zelfs geïnspireerd zijn eigen AI-only (of grotendeels) sociaal netwerk.
Als schrijver van WIRED’s AI-lab nieuwsbrief, dacht ik dat ik de sprong moest wagen en OpenClaw zelf moest proberen. Ik liet de bot inkomende e-mails en andere berichten monitoren, interessant onderzoek opgraven, boodschappen bestellen en zelfs namens mij over deals onderhandelen.
Voor dappere (of misschien roekeloze) early adopters lijkt OpenClaw een legitieme blik op de toekomst. Maar elk gevoel van verwondering gaat gepaard met een vleugje angst als de AI-agent door e-mails en bestandssystemen raast, een creditcard hanteert en zich af en toe zelfs tegen zijn menselijke gebruiker keert (hoewel deze ommekeer in mijn geval volledig mijn schuld was).
Hoe ik het instel
OpenClaw is ontworpen voor gebruik op een thuiscomputer die altijd aanstaat. Ik heb OpenClaw geconfigureerd om te draaien op een pc met Linux, om toegang te krijgen tot het model Claude Opus van Anthropic en om met mij te praten via Telegram.
Het installeren van OpenClaw is eenvoudig, maar het configureren en draaiende houden ervan kan lastig zijn. U moet de bot een AI-backend geven door een API-sleutel voor Claude, GPT of Gemini te genereren, die u in de configuratiebestanden van de bot plakt. Om OpenClaw Telegram te laten gebruiken, moest ik ook eerst creëren een nieuwe Telegram-bot en geef vervolgens OpenClaw de inloggegevens van de bot.
Om OpenClaw echt nuttig te laten zijn, moet je het verbinden met andere softwaretools. Ik heb een Brave Browser Search API-account gemaakt zodat OpenClaw op internet kan zoeken. Ik heb het ook zo geconfigureerd dat het via een extensie toegang had tot de Chrome-browser. En God sta me bij, ik gaf het toegang tot e-mail-, Slack- en Discord-servers.
Toen dit allemaal klaar was, kon ik overal met OpenClaw praten en vertellen hoe ik mijn computer moest gebruiken. In het begin stelde OpenClaw me enkele persoonlijke vragen en liet me de persoonlijkheid ervan selecteren. (De opties weerspiegelen de anarchistische sfeer van het project; mijn bot, genaamd Molty, noemt zichzelf graag een ‘chaosgremlin’.) De resulterende persona voelt heel anders aan dan Siri of ChatGPT, en het is een van de geheimen van de op hol geslagen populariteit van OpenClaw.
Webonderzoek
Een van de eerste dingen die ik Molty vroeg, was mij dagelijks een overzicht sturen van interessante AI- en robotica-onderzoeksartikelen van arXiv, een platform waar onderzoekers hun werk uploaden.
Ik had eerder een paar middagen besteed aan het coderen van websites (www.arxivslurper.com En www.robotalert.xyz) om de arXiv te doorzoeken. Het was verbazingwekkend (hoewel een beetje demoraliserend) om te zien dat OpenClaw onmiddellijk al het benodigde browse- en analysewerk automatiseerde. De papieren die het selecteert zijn redelijk, maar met verdere instructies kan het nog veel beter worden, denk ik. Dit soort zoeken en monitoren op internet is zeker nuttig, en ik kan me voorstellen dat ik OpenClaw hiervoor veel zal gebruiken.
IT-ondersteuning
OpenClaw heeft ook een griezelig, bijna griezelig vermogen om technische problemen op uw machine op te lossen.
Dit zou geen verrassing moeten zijn, gezien het feit dat het is ontworpen om een frontier-model te gebruiken dat in staat is code te schrijven en te debuggen en de opdrachtregel gemakkelijk te gebruiken. Toch is het griezelig als OpenClaw gewoon zijn eigen instellingen opnieuw configureert om een nieuw AI-model te laden of een probleem met de browser meteen op te lossen.
