Slimme brillen worden altijd met gemengde gevoelens ontvangen. De inwoner van CNET slimme glasexpertScott Stein geeft toe dat de categorie, zelfs tien jaar later, nog steeds ‘vreemd en nieuw’ aanvoelt.
Ik heb mijn eigen mix van opwinding en scepsis gehad over slimme brillen. Gezien het feit dat ik er veel tijd mee doorbreng slimme huistechnologie En keukenapparatuurhet was slechts een kwestie van tijd voordat koken met een slimme bril mijn interesse genoeg wekte om het te proberen.
Voor mijn testrun gebruik ik een voorbeeldpaar van de Solo AirGo A5 Hydro 8 audiobril, compleet met lenzen op sterkte, want ik ben nutteloos zonder corrigerende bril.
Ik benaderde deze kookuitdaging met slimme glazen vanuit drie invalshoeken:
- Basis kookadvies, zoals de wetenschap van eten en het identificeren van mysterieuze producten
- Een bekend recept uit een kookboek koken en passende gerechten zoeken om een maaltijd compleet te maken
- Een nieuw recept leren en het vergelijken met de vermeende online bron
Laten we eens kijken hoe de bril zich hield.
Over de Solos AirGo A5
Solos heeft een proefpaar geleverd met een recept dat identiek is aan dat van mijn normale bril.
Voordat ik aan elke taak begin, wil ik graag de slimme bril bespreken die ik heb gebruikt en de mogelijkheden ervan. Voor deze uitdaging heb ik gebruik gemaakt van de Solos AirGo A5 slimme brildie worden geleverd met een bijbehorende app die in wezen functioneert als een AI-chatbot. Het model dat ik gebruikte heeft geen ingebouwd display of camera; in plaats daarvan vertrouwt het voor die functies op de Solos-app.
Oorspronkelijk was ik van plan de standaard chatbot-instructies te gebruiken, maar deze weigerde soms om te helpen met koken. In plaats daarvan gebruikte ik Google Tweelingen om chatbotinstructies te maken die specifiek zijn voor koken – met enige flexibiliteit om andere vragen te beantwoorden. (Hoewel ik enige ervaring heb met het programmeren van AI-chatbots, is het inpassen van de juiste instructies in een tekenlimiet een hele opgave voor een uitgebreide schrijver zoals ik.)
Helaas voelt het Solos-recept niet goed voor mijn linkeroog, dus ik kan de bril niet dragen terwijl ik op mijn computer werk. Gelukkig was het verschil geen probleem bij het koken.
Solos heeft een paar opties voor chatbots: GPT 4o Mini (Azure of OpenAI), Claude 3 Haiku en Gemini 2.0 Flash. (Ik heb voor de Gemini-bot gekozen omdat dit het platform is waarmee ik het meest vertrouwd ben.) Dit betekent dat mijn experiment uiteindelijk meer gaat over koken met AI dan over een slimme bril. Solos (of elk ander merk met vergelijkbare functies) is slechts een hulpmiddel om met een chatbot te praten.
Ik vond de stemsynthese in de Solos-app een beetje robotachtig – tenminste vergeleken met Gemini of ChatGPT. Toch was het gemakkelijk te begrijpen. Op dezelfde manier waardeer ik de mogelijkheid om de snelheid, toon en responslengte aan te passen, hoewel de toon naar mijn ervaring de stemkwaliteit niet zo veel leek te beïnvloeden.
Over geluid gesproken: Solos gebruikt kleine luidsprekers op de slapen (de armen) van het frame, maar het zijn geen koptelefoons. Dit betekent dat andere mensen in uw omgeving ze ook kunnen horen als het volume hoog staat. Solos heeft nog andere functies, zoals live vertaling en fitnesstracking, maar deze waren niet relevant voor dit experiment.
1. Basis kooktips, conversies en het identificeren van ingrediënten: nuttig, maar onstabiel
Het kookadvies was over het algemeen accuraat, maar het is het beste om uw bronnen nogmaals te controleren voordat u iets op het eerste gezicht aanneemt.
Ik heb geen dealbreakers gevonden in het basiskookadvies dat ik tijdens mijn tests heb aangevraagd. De slimme bril reageerde met nuttige tips toen ik ernaar vroeg kokende eieren of kruidenkeuzes. Het werkte goed voor maatconversies, zoals vragen hoeveel theelepels er in 1/3 kopje zitten. Op dezelfde manier heeft het me nauwkeurig geholpen een kopje kaas om te zetten in grammen, wat goed is voor volume en dichtheid.
Nadat ik een snel recept voor een eenvoudige vinaigrette had gekregen, stelde ik een vraag over waarom zure voedingsmiddelen zo lekker smaken als ze. Hoewel de informatie over de zuurgraad nuttig en accuraat was, creëerde het chatmodel artikeltitels en links toen ik om bronnen vroeg om de beweringen te ondersteunen. Dit markeert de eerste grote hallucinatie van het experiment.
Vervolgens maakte ik ter identificatie een foto van een pompoen in mijn keuken. Hij zag nauwkeurig een delicatapompoen, maar had problemen met een grotere pompoen waarvan ik later ontdekte dat het een stripetti was. Op een gegeven moment vertelde hij me zelfs dat de pompoen een Koreaanse meloen was, wat niet waar was.
Bij de laatste test in deze categorie werd me gevraagd een recept in een foto uit een kookboek te verdrievoudigen, maar dat werkte alleen toen ik specifiek zei: “Ik wil de omvang van dit recept verdrievoudigen.” Toch was het betrouwbaar genoeg voor de weinige recepten die ik probeerde, waaronder één met slechts vier ingrediënten (Alfredo-saus) en één met elf (lasagne).
2. Koken met een bekend recept: Betrouwbaar, maar eigenzinnig
Ondanks enkele nadelen ben ik van mening dat hulp bij bestaande recepten het beste bewijs is dat slimme brillen een plaats in de keuken hebben.
Het grootste succes van het experiment was de mogelijkheid om een foto van mijn receptenboek te maken en de bril me door het recept te laten leiden.
Ik heb er een simpele Alfredo-saus uit gekozen Betty Crocker’s kookboek: bruidseditiedie ik minstens één keer per maand maak. De slimme bril registreerde niet alleen nauwkeurig alle ingrediënten en instructies, maar hielp me ook drie recepten tegelijkertijd te beheren voor een complete maaltijd. Ik begon bijvoorbeeld met de saus voordat ik verder ging met de kippendijen en een eenvoudige salade.
Het wisselen tussen recepten was eenvoudig, meestal met een korte uitspraak als “Ik ben klaar voor de volgende stap met de kip” of “de saus borrelt nu, wat moet ik nu doen?”
Nadat ik alle drie de componenten van de maaltijd had bereid, vroeg ik om advies over hoe ik ze op het bord moest zetten. Hierdoor zag de uiteindelijke presentatie er veel beter uit dan mijn normale luie serveerstijl.
Toch kwam ik tijdens het koken van deze maaltijd twee problemen tegen: timers en breuken. Helaas ondersteunt de AirGo A5 slimme bril geen timers en de dubbele tikmethode voor het activeren van een Gemini-timer op mijn telefoon is moeilijk onder de knie te krijgen – het specifieke deel van het frame raken voelde als het opgooien van een muntje – het werkte niet altijd. In plaats daarvan ging ik standaard over op mijn normale strategie: het gebruik van de Google Nest-hub slim display in mijn keuken.
Wat breuken betreft, ligt het probleem bij de tekst-naar-spraak-uitvoer, die de schuine strepen in zinnen als “1/2 kopje room” of “3/4 kopje geraspte Parmezaanse kaas” volledig negeert. Het resultaat was een gesproken bericht waarin werd opgeroepen tot 34 kopjes kaas. Oef. (Als je nieuwsgierig bent: als je het hele recept opschaalt om plaats te bieden aan 34 kopjes kaas, krijg je meer dan 181 porties.)
3. Een nieuw recept leren en het vergelijken met een online bron: Mislukt
Het strekt Solos tot eer dat de eerste keer dat het aan Dash of Jazz linkte het originele recept was, ook al hallucineerde het details en links in latere berichten.
Het liep uit de hand toen ik vroeg of ik een nieuw recept wilde leren. Ik koos voor jollofrijst – een klassiek Nigeriaans gerecht waar ik dol op ben maar nog nooit heb gekookt – het “voorzag” in een lijst met ingrediënten die zogenaamd afkomstig waren uit Een vleugje jazz:
“Gebaseerd op het Dash of Jazz-recept voor Nigeriaanse Jollofrijst heb je de volgende ingrediënten nodig: langkorrelige rijst, tomaten, tomatenpuree, rode paprika, Schotse bonnetpeper (aanpassen aan je kruidenvoorkeur), ui, knoflook, gember, kerriepoeder, tijm, laurierblaadjes, bouillonblokjes, plantaardige olie en zout.”
Laten we in deze ingrediëntenlijst duiken om te zien waar het misgaat. De meest opvallende vermeldingen zijn knoflook en gember, die geen deel uitmaken van het originele recept. Op dezelfde manier worden tomatensaus en witte peper in poedervorm weggelaten uit de lijst.
Omdat het hele doel van het experiment was om de instructies op de glazen te volgen, ging ik langs de winkel voor ingrediënten die ik niet bij de hand had. Toen ik Solos opzocht om de benodigde hoeveelheden voor het recept te verkrijgen, bleef het knoflook suggereren, terwijl ook cayennepeper en gerookte paprika werden toegevoegd aan de lijst met ingrediënten die niet in het originele recept stonden.
Bij nader onderzoek lijken het vervolgrecept en de hoeveelheden in niets op jollofrijst – en zijn het ook AI-hallucinaties. Gelukkig had ik de meeste verzonnen ingrediënten in huis, dus het enige extra dat ik kocht tijdens het boodschappen doen was 56 cent verse gember.
Conclusie
Ik zou misschien mijn toon kunnen veranderen met een slimme bril met een ingebouwd display, maar zelfs dan blijf ik liever bij een gewone bril op sterkte in plaats van een dure gadget.
Koken met een slimme bril kan een goed idee zijn om recepten te volgen, maar het is niet ideaal om op betrouwbare wijze nieuwe recepten of kooktechnieken te vinden. Dit komt vooral voort uit de afhankelijkheid van AI-chatbots – tenzij je bereid bent dieper te graven naar ondersteunende bronnen.
Wat betreft de SoloAirGo A5Ik hou van de bril en het idee om snel toegang te hebben tot een chatbot voor de simpele dingen. De directionele speakers zijn redelijk goed, en het hebben van meerdere chatbotmodellen is een leuke bonus. Toch beweegt het frame net genoeg om mij bewegingsziekte te bezorgen als ik op de bedieningselementen op het apparaat tik. (Stembediening is een goed alternatief.) Hoewel het prijskaartje van $ 250 betaalbaar is voor een slimme bril, kan de functionaliteit voor alleen audio sommige mensen afschrikken.
Uiteindelijk gebruik ik liever een aparte bril, oordopjes en de Gemini-app voor in wezen dezelfde functionaliteit.
