Een paar maanden geleden vroegen we je wat geld vragen zijn in uw gedachten. We kregen bijna duizend reacties, en een thema dat keer op keer naar voren kwam, was de financiële lastigheid van het thuisblijvende ouderschap. Vandaag zijn we omgedraaid CPA Ariël LaFond om de vraag van een lezer over het handhaven van veiligheid en onafhankelijkheid als niet-verdienende echtgenoot te helpen beantwoorden…
CoJ-lezer: Ik ben al acht jaar een moeder die thuis blijft, sinds de geboorte van mijn eerste kind. Ik heb deze beslissing genomen; mijn man heeft altijd 100% achter elke keuze gestaan die ik hierin maak. Hoewel deze opzet nog steeds het beste voelt voor ons gezin, ben ik nu volledig afhankelijk van zijn inkomen – en ik heb geen idee wat ik zou doen als er iets met hem zou gebeuren. Ik hou niet van dit gevoel, maar ik weet niet zeker hoe ik er omheen moet. Ik ben de voornaamste ouder: ik ben verantwoordelijk voor het naar school brengen van de kinderen, voor ze zorgen als ze ziek zijn, voor de sportpraktijken, het huiswerk en de speelafspraakjes, en voor het grootste deel van het huishoudelijk werk en de mentale belasting. Die dingen laten me niet veel ruimte over voor een baan die meer zou opleveren dan ‘leuk geld’. Heb ik verkeerd gebeld? Hulp!
Ariel: Er is hier eigenlijk geen ‘verkeerde’ oproep. Voor veel gezinnen – en om vele redenen – is het logisch dat één ouder thuisblijft. Afhankelijk van wat jullie verdienen, is dit vaak de meest kosteneffectieve route. Maar je moet het wel op de lange termijn uitspelen, wat vaak betekent dat je de ongemakkelijke ‘wat als’-scenario’s moet overwegen. In een ideale wereld zouden alle toekomstige ouders deze details uitwerken voordat kinderen in beeld komen. In werkelijkheid wil niemand over dat soort dingen praten!
Met andere woorden: je bent (helemaal) niet alleen. Veel thuisblijvende ouders merken dat deze zorgen zich na een aantal jaren over hen heen sluipen. Dat geldt overigens ook voor veel werkende echtgenoten – dit is een gezinskwestie en beide partners moeten erbij betrokken worden. Als stellen bij mij komen voor advies, zeg ik dat ze als volgt moeten beginnen:
Stap één: Maak een praatje. Beide partners, werkend of niet, moeten een duidelijk beeld hebben van de financiën van het gezin. Als u dat niet doet, hoeft u niet in paniek te komen (zelfs als u dat wel voelt). Probeer in plaats daarvan leiding te geven vanuit nieuwsgierigheid. Het is belastingseizoen en geen beter moment om te zeggen: “Hé, hoe hebben we het vorig jaar gedaan? Ik zou heel graag een beter inzicht in de zaken willen hebben.” Gewoon weten wat jullie samen hebben is een geweldige eerste stap. Wees eerlijk over je zorgen: “Ik wil er meer bij betrokken zijn. Sommige mensen verliezen hun partner en blijven onvoorbereid achter. Ik wil dat we ons veilig voelen.” Praten over geld kan stressvol zijn, maar ze maken deel uit van het leven – en van het huwelijk. Benader het met een teamgerichte houding, want dat is wat jullie zijn: een team dat naar dezelfde doelen toewerkt.
Stap twee: Zorg dat u alleen een betaal- en spaarrekening op uw naam heeft. Als u de niet-verdienende partner bent, of van plan bent dit te worden, moet u er ook voor zorgen dat er wat geld op een rekening staat waar alleen u toegang toe heeft. Daar zijn veel redenen voor, omdat er veel manieren zijn waarop geld – zelfs op een gedeelde rekening – tijdelijk ontoegankelijk kan zijn. Je hoeft niet elk konijnenhol van mogelijke scenario’s af te gaan (medische invaliditeit, scheepswrakken op onbewoonde eilanden – ben je al doodsbang?). Zorg er gewoon voor dat u de rekeningen kunt betalen als er iets gebeurt met of met de persoon wiens naam op de loonstrookjes staat. Jullie slapen allebei beter!
Stap drie: Creëer volledige zichtbaarheid en een routine om deze te behouden. Wat dat betreft, zorg ervoor dat je het weet Hoe om de rekeningen te betalen. Veel mensen vertellen mij dat ze eigenlijk niet weten hoe de hypotheek of huur betaald wordt. Beide partners moeten een duidelijk beeld hebben van de dagelijkse uitgaven en inkomsten van het gezin. Ik stel een maandelijkse bijeenkomst voor, gewoon om bankafschriften, rekeningen, enz. te bekijken. Ken de logins en wat er van welke rekening wordt betaald. Zorg ervoor dat u het salaris van uw partner begrijpt, evenals eventuele veranderingen die zich op dat vlak kunnen voordoen. Met het risico het voor de hand liggende te zeggen: het feit dat u op dit moment de niet-verdienende partner bent, betekent niet dat u geen verantwoordelijkheid draagt als het om de gezinsfinanciën gaat. Neem dat standpunt niet over.
Stap vier: Zorg voor een levensverzekering en/of arbeidsongeschiktheidsverzekering. Dit is weer een enge klus waar niemand mee te maken wil krijgen, maar je moet absoluut een levens- en/of arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben. Een beleid voor zowel de verdienende als de niet-verdienende echtgenoot zou ideaal zijn (gezinnen hebben vaak dringend kinderopvang nodig na het overlijden of letsel van een primaire ouder), maar de situatie van iedereen is anders. Als u het zich niet kunt veroorloven om beide partners te verzekeren, raad ik u doorgaans aan om voorrang te geven aan de verdienende echtgenoot. Veel werkgevers bieden levensverzekeringen aan, maar niet alle polissen zijn gelijk. Lees de kleine lettertjes en overweeg of u wel of niet een aanvullende polis moet afsluiten om er zeker van te zijn dat u echt gedekt bent. Nogmaals, niemands favoriete taak, maar geloof me, je zult VEEL gemakkelijker ademen als je het eenmaal hebt gedaan!
Stap vijf: Zorg voor een pensioenplan (voor jou!). Het is gemakkelijk om het sparen voor uw pensioen te vergeten als u eenmaal niet meer werkt, maar het goede nieuws is dat het ook gemakkelijk is om opnieuw te beginnen, en het is een geweldige financiële zet voor het hele gezin (teamgeest, toch?). Echtelijke IRA’s stellen de werkende partner in staat bij te dragen aan de pensioenrekening van de niet-werkende partner. Ik weet dat het idee om ‘betaald te worden’ door je partner voor sommigen misschien ongemakkelijk kan zijn. Maar bijdragen aan uw pensioenrekening betekent meer belastingvrije dollars in de gezinspot. En als het einddoel een comfortabel pensioen samen is, is dit echt een overwinning.
Als ik ten slotte één optionele Stap Zes zou voorstellen, zou het deze zijn: Schrijf de ‘leuke geld’-klus niet af. Het gaat niet zozeer om het inkomen, maar om de potentiële waarde van het voet tussen de deur houden. En trouwens, het kan zijn dat je er niet eens de bandbreedte voor hebt Dat op dit moment, en als dat zo is, dan is dat volkomen geldig. Laten we eerlijk zijn: de fulltimeouder heeft vaak een zwaardere baan dan de werkende ouder, vooral tijdens bepaalde fasen van het ouderschap. Maar als je de energie en de neiging hebt om op een kleine manier betrokken te zijn bij het personeelsbestand – of het nu gaat om het behouden van een diploma, het aannemen van een kortetermijnproject of gewoon koffie drinken met een oude collega – kan dit het gevoel van onafhankelijkheid versterken dat je mist. Bovendien betekent het een toetredingsdrempel minder, mocht u op een dag besluiten weer fulltime buitenshuis te gaan werken.
Het betekent niet dat je dat moet doen, of dat je later geen andere kansen meer zult hebben. Dit is gewoon een andere optie om te overwegen. Dat is de belangrijkste conclusie van al dit advies: je hebt opties. Je hebt niet het verkeerde telefoontje gepleegd: je hebt gebeld A telefoongesprek. En nu mag je er meer verdienen.
Ariël LaFond is een CPA, fractioneel CFO en expert op het gebied van belastingplanning, die zowel bedrijven als particulieren adviseert over financiële groei. Daarnaast schrijft zij de nieuwsbrief stom rijkhet delen van advies en uitleg over alles wat met financiën te maken heeft. Ze woont in New York met haar man en reddingspup Lucy.
Ontzettend bedankt, Ariël! Heeft u een geldvraag waar u graag hulp bij wilt? Laat het ons weten in de reacties.
PS De gewoonte van 30 seconden die me hielp binnen mijn budget te blijvenEn Praat u met uw collega’s over uw salaris??
(Foto door Alina Hvostikova/Stocksy.)
