Eén jaar voor Kerstmis kochten mijn man en ik onze toen 2-jarige zoon Nugget-bank. Het was geweldig en comfortabeler dan onze matras. Wacht, was onze matras echt zo slecht?
Ik was zwanger en dacht dat hij aan vervanging toe was (hij was tenslotte al meer dan 10 jaar oud), maar de speelbank dwong ons om er een te maken matras aankoopwaar we volgens mij op sommige dagen binnenstormden zonder over enkele belangrijke zaken na te denken.
Wij kozen voor A koningin matrasdezelfde maat als degene die we aan het vervangen waren. Destijds leek de koning een luxe die we niet nodig hadden. En we hoefden het extra geld zeker ook niet uit te geven. Nu zie ik de dingen anders.
Het toevoegen van een tweede kind veranderde de dynamiek in ons bed
Toen het tijd werd winkel voor ons nieuwe matrasMijn man zei terloops dat we ons queensize bed moesten upgraden naar een kingsize bed, maar ik had er weinig interesse in, en we hebben er nooit veel over gesproken.
Ik heb altijd het gevoel gehad dat kingsize bedden te ruim waren. Bij hotelsmoesten ze naar het midden van het bed scrollen. Wie wil dat doen?
We gingen met de koningin mee en het ging een tijdje goed. Als er maar één kind onze kamer binnen waggelt en in bed kruipt, is er immers sprake van knuffelen en gezelligheid. Wanneer er echter twee kinderen opduiken in ons beder staan voeten in elkaars gezicht, en iedereen voelt zich een beetje ongemakkelijk, vooral nu ze vier en zes zijn.
Soms komt een kind opzij terecht. Ooit heb ik misschien gesuggereerd dat iemand aan het voeteneind van het bed zou slapen, waar je je een hond of kat zou kunnen voorstellen (die we allebei niet hebben). De extra ruimte die een kingsize matras zou bieden, zou nu zeker van pas komen.
We spelen spelletjes op ons bed
Mijn man begon een spel met onze kinderen, waarbij hij doet alsof onze deken een ‘hongerig huis’ is dat hen zal opeten en omhullen. De kinderen vinden het ook geweldig als we doen alsof het vliegtuigen zijn en ze in bed gooien, waar ze kronkelen als rollie-pollies. Deze activiteiten nemen veel ruimte in beslag, en het zou een pluspunt zijn om meer ruimte te hebben om rond te rollen en te spelen.
Eens in de zoveel tijd besluiten onze kinderen om al hun knuffels in bed te leggen en een souffieberg te maken, of verstoppertje te spelen onder de dekens. Dan zijn er de nachten dat onze dochter bij ons in bed kruipt en zichzelf aankondigt met een deurbelgeluid. Ik koester deze gekke momenten van verbinding en ik weet dat ze niet eeuwig zullen duren, dus ik wil ze nu zoveel mogelijk aanmoedigen.
De auteur zegt dat haar familie veel quality time doorbrengt in het bed dat zij en haar man delen. Ze heeft er nu spijt van dat ze geen geld heeft uitgegeven aan een kingsize matras toen ze een nieuw bed kreeg. Met dank aan Anne James
Ik heb het gevoel dat ik onze kans heb gemist om te upgraden naar een kingsize bed
Nu, vier jaar later, vraag ik me af waarom ik de suggestie van mijn man om te upgraden naar een kingsize bed niet serieus heb overwogen. Omdat het een item is dat slechts eens in de tien jaar vervangen wordt, en met een hoger prijskaartje, is het een grote beslissing.
Het lijkt nu te laat om de matrasmaat te veranderen, aangezien we zowel een nieuw bedframe als een nieuwe matras nodig hebben, en het heeft geen zin om de onze te vervangen, wat prima werkt.
Op een gegeven moment zullen onze kinderen niet meer in ons bed kruipen. Tegen de tijd dat we weer een nieuw matras nodig hebben, zal ik waarschijnlijk niet meer hetzelfde verlangen of dezelfde behoefte aan een kingsize bed voelen. Maar als ik opnieuw zou kiezen met jongere kinderen, zou ik een koning krijgen.
