Hoezeer het ook lijkt alsof de hele wereld samenkwam in een zeldzame show van eenheid om ‘Game of Thrones’ te bekritiseren over hoe de topshow van HBO in 2019 abrupt eindigde, de geaccepteerde redenering achter Waarom dingen die zo zuur eindigden, blijven verrassend gevarieerd. Anekdotisch voelt het alsof veel kijkers fervente voorstanders van de serie waren … tot aan het laatste deel van de afleveringen, dat wil zeggen, toen de zaken in een wild tempo in een stroomversnelling leken te komen om tot de conclusie te komen. Anderen zagen sneller wat er aan de muur hing, met het argument dat deze saga veel meer dan acht seizoenen nodig had om het goed tot zijn recht te laten komen (zoals de oorspronkelijke auteur George RR Martin ooit adviseerde).
Wat de conventionele wijsheid ook mag zijn, kunnen we een alternatieve theorie voorstellen? Na het behouden van een plaats op de eerste rij tijdens elke aflevering tijdens de originele serie, en het verslinden van elk boek in de serie “A Song of Ice and Fire” (tot nu toe tenminste), kan er misschien een argument worden aangevoerd dat het begin van het einde veel eerder arriveerde dan de meesten zouden geloven. Draai de klok terug naar seizoen 5, toen de HBO-gigant op het absolute hoogtepunt van zijn kunnen leek te zijn. Ondanks dat hij kort daarna arriveerde enkele van de meest schokkende momenten ooit in ‘Game of Thrones’ bij nadere beschouwing blijkt precies wanneer en waar de serie begon te ontsporen.
Kwam de winter eerder dan zelfs de grootste Game of Thrones-enthousiastelingen hadden verwacht? Wat ons betreft is de uiteindelijke ondergang van de show terug te voeren op de verhaallijnen van seizoen 5 met de Sand Snakes, Sansa Stark (Sophie Turner) en Ramsay Bolton (Iwan Rheon), die helaas allemaal de basis legden voor de vele problemen die uiteindelijk volgden. Dit is waarom.
Het Sand Snakes-subplot is het eerste grote voorbeeld van het uiteenvallen van Game of Thrones
Ja, de wereld van Westeros profiteert misschien wel van het succes van seizoen 1 van ‘A Knight of the Seven Kingdoms’ en de aanstaande terugkeer van ‘House of the Dragon’, maar we kunnen niet stoppen met denken aan degene waarmee het allemaal begon. ‘Game of Thrones’-showrunners David Benioff en DB Weiss hadden de weinig benijdenswaardige taak om het onaanpasbare aan te passen en het strekt hen tot eer dat ze dit vaak beter voor elkaar kregen dan iemand had kunnen hopen. Onder hun toezicht “geniet” de fans van vrijwel onberispelijke afbeeldingen van de opkomst en ondergang van Ned Stark (Sean Bean), de verwoestende Red Wedding en talloze veldslagen die tot leven werden gebracht zoals nog nooit eerder op tv was gezien. Toch vallen enkele van de grootste misstappen onderweg niet te ontkennen, zoals een misstap die vroeg in seizoen 5 de kop opstak.
Helaas moeten we het hebben over “Game of Thrones” en het Sand Snake-probleem. Tot nu toe slaagde de serie er over het algemeen in om bepaalde verhaallijnen uit het bronmateriaal aan te passen of te condenseren op een manier die nooit de complexiteit opofferde voor het gemak. Dat kwam hier tot een schokkend einde, toen de show probeerde de cast uit te breiden en de reikwijdte van het verhaal aanzienlijk te verbreden met de Sand Snakes in Dorne. Deze vreemde karakters, het wraakzuchtige nageslacht van wijlen Oberyn Martell (Pedro Pascal), pasten nooit helemaal in de algemene toon van de show en, erger nog, voelden zich volledig gecastreerd vergeleken met hun meer onderscheidende tegenhangers in de originele boeken.
In plaats van ze helemaal weg te laten of een effectievere manier te vinden om ze in het lopende verhaal op te nemen, koos ‘Game of Thrones’ voor een derde en veel slechtere optie: een half afgemeten, afgezwakte en mislukte poging om fans van de romans tevreden te stellen die zowel gewone kijkers vervreemdden.
De controversiële verhaallijn van Sansa en Ramsay zette een nieuw dieptepunt voor Game of Thrones
Helaas sluit dit aan bij misschien wel het meest controversiële element dat ooit in ‘Game of Thrones’ is opgenomen, met als hoogtepunt seizoen 5, aflevering 6, ‘Unbowed, Unbent, Unbroken’. Nadat Jaime Lannister (Nikolaj Coster-Waldau) Dorne infiltreert en de Sand Snakes ontmoet in een zo slordige en slecht uitgevoerde vechtscène als je ooit zult zien, wordt het uur afgesloten met de verkrachting van Sansa Stark door Ramsay Bolton. Vergelijkbaar met het Sand Snakes-debacle, was dit opnieuw een voorbeeld van ‘Game of Thrones’ waarbij de breedste contouren werden genomen van wat er in het bronmateriaal gebeurt (oorspronkelijk tussen Ramsay en een klein ondersteunend personage genaamd Jeyne Poole) en het in de enorm verschillende contouren van de show werd gedwongen. Uit alle aanpassingskeuzes die we moesten maken, koos het creatieve team van de show de meest onhandige die je maar kunt bedenken. Daarbij hebben ze een berucht nieuw dieptepunt voor de serie neergezet.
Meer nog dan de gebeurtenissen zelf, echter mentaliteit achter beide verhaallijnen vat de ondergang van ‘Game of Thrones’ keurig samen. Omdat David Benioff en DB Weiss geen voltooide romans meer hadden om aan te passen (wat, voor alle duidelijkheid, de schuld blijft van auteur George RR Martin), kozen ze voor steeds meer misplaatste omzeilingen die hun eigen doelstellingen ondermijnden. Het Sand Snakes-debacle en de verkeerd behandelde Sansa-boog zijn met elkaar verbonden door één opvallende overeenkomst: een te vereenvoudigde benadering van zeer complexe en ingewikkelde verhaallijnen in Martins boeken.
Om het anders te zeggen? De plotselinge draai van Daenerys Targaryen (Emilia Clarke) in de verdeeldheid zaaiende seizoen 8 “The Bells” was niet de oorzaak van alle problemen van de show, maar slechts een symptoom van wat de serie al teisterde. Voor degenen die verrast zijn door de finale: seizoen 5 maakt het overduidelijk: het lot van “Game of Thrones” was al lang geleden bezegeld.
