Ik herinner me de manier waarop het zweet zich op mijn bovenlip verzamelde en langs mijn nek druppelde in de verbleekte Mazda van mijn moeder op zomerdagen van 110 graden in de Sonorawoestijn.
“Is het daar koud?” Ik vroeg het ooit vanaf de achterbank toen ik 8 jaar oud was. De airconditioning leek ons, kinderen, nooit te bereiken.
Mijn ouders reden altijd in oudere auto’s. Mazda, Toyota en Honda waren hun favorieten, niets opzichtigs. Veel ouders van mijn vrienden hadden nieuwere auto’s met automatische deuren en lederen interieurs. De mijne maakte het niet uit. Ze vonden dat je meteen een auto moest bezitten.
Ik heb die les vroeg in me opgenomen. Twintig jaar lang kocht ik alleen auto’s die ik contant kon betalen.
Afgelopen zomer viel echter de airconditioning uit in mijn 2008 Honda-piloot na een reeks andere reparaties. Ik was het zat om me een monteur te voelen. Omdat mijn drie kinderen rondscharrelden, wilde ik iets betrouwbaarders, bij voorkeur eentje met een achteruitrijcamera.
Ik begon een nieuwere, mooiere auto te willen
In het verleden heb ik me gericht op auto’s van rond de 160.000 kilometer – oud genoeg om aanzienlijk in waarde te zijn gedaald, maar niet zo oud dat grote reparaties in het begin onvermijdelijk zijn. Het is de goede plek als u contant betaalt.
Toen kocht een vriend die mijn filosofie van volledig betalen deelde een bijna nieuwe Subaru beklimming. Ze had het berekend, vertelde ze me. Ze was de maandelijkse reparaties aan haar oude busje en de onvoorspelbaarheid beu en een autobetaling leek haar gewoon logisch.
Het is zo leuk om iets nieuws te hebben, gaf ze toe.
Terwijl ik in haar auto zat, dacht ik: als zij het kan rechtvaardigen, kan ik het ook. Ik werk hard. Verdient mijn familie niet iets betrouwbaars?
Eerlijk gezegd was ik het ook zat om de oudste auto op de parkeerplaats van onze school te hebben. Het was vernederend om te stoppen en te merken hoe ver mijn oude clunker uitstak in de zee nieuwere voertuigen.
Ik besloot mijn Pilot voor een paar duizend dollar te verkopen.
Ik begon te zoeken naar een nieuwe auto
Ik had slechts ongeveer $12.000 tot $13.000 in contanten om neer te leggen, wat niet ver zou reiken voor een voertuig met acht passagiers in de huidige markt. Ik besloot dat het tijd was om door te bijten en de autobetaling te accepteren. Ik vertelde een makelaar dat mijn budget €24.000 of minder was.
Toen ze terugkwam met een 2017 Honda Odyssee voor $ 27.000 met 73.000 mijlen weigerde ik. Toen bleef ik kijken en besefte dat het eigenlijk een goede deal was geweest, maar het busje was al lang verdwenen.
Uiteindelijk kocht ik een Honda Odyssey uit 2022 met ongeveer 53.000 mijlen voor $ 33.819,17. Ik zette $11.000 neer en financierde $22.819,17 tegen een rente van 5,39% over vier jaar, waardoor ik een maandelijkse betaling van $530,80 overhield.
In slechts negen maanden heb ik $4.777 betaald, wat mijn totale eigen kosten voor het busje op bijna $16.000 brengt. Ik ben nog ongeveer $ 18.800 schuldig.
In eerste instantie waren we heel blij met ons nieuwe busje, maar het spijt van de koper sloeg toe
De eerste paar maanden zei mijn familie elke keer dat we instapten: “We houden van deze auto!” De soepele rit, Bluetooth, het leren interieur en de achteruitrijcamera maakten het leven gemakkelijker. Ik zou liegen als ik niet een klein gevoel van trots voelde toen ik de parkeerplaats van de school opreed.
Maar de nieuwigheid was eraf.
Als ik nu naar de kalender kijk en zie dat er nog een betaling van $ 530 aankomt, voel ik geen trots; Ik voel me gestresst. Bovendien betaal ik nu veel hoger jaarlijkse registratiekosten in mijn staat, die gebaseerd zijn op de geschatte waarde van mijn busje plus andere wettelijke kosten, waarschijnlijk $ 600 dit jaar, plus ongeveer $ 400 per jaar meer aan autoverzekering dan mijn oude Pilot.
Gedurende de looptijd van de lening betaal ik ook ongeveer € 2.600 aan rente. Ik weet dat het geen aanzienlijk bedrag is, maar toch een herinnering dat mijn geld elke maand de deur uitgaat.
Al deze extra kosten maken de kosten van “nieuwer en mooier” hoger dan ik me realiseerde.
Het grootste deel van mijn volwassen leven was ik niemand iets schuldig voor mijn auto. Ja, oudere auto’s onderhoud vereisen. Maar ze komen ook met iets wat nieuwe auto’s niet bieden: maanden ben je helemaal niets verschuldigd. Als het geld een maand krap was, kon ik een reparatie uitstellen. Er was geen kredietverstrekker die op een vaste datum uitbetaling verwachtte.
Ik heb ontdekt dat comfort fijn is en dat een soepele rit dat ook is, maar financiële vrijheid is fijner.
Ja, een nieuwere auto maakte mijn leven comfortabeler, maar het maakte mijn financiën ook minder vrij. Ik besefte niet hoezeer ik die vrijheid zou missen totdat deze weg was.
