Als ik mijn ouders tien jaar geleden had verteld dat ze de kans zouden krijgen om op de top van een berg in de Zwitserse Alpen te staan, hadden ze me niet geloofd.
Het grootste deel van hun leven runden ze een klein familiemelkveebedrijf op het platteland van Wisconsin en waren ze voortdurend gebonden aan de verantwoordelijkheden ervan. Hierdoor waren hun vakanties beperkt.
Dus toen ik vorig jaar hoorde dat mijn ouders klaar waren om hun eerste reis naar Europa te boeken om hun 31e huwelijksverjaardag te vieren, was ik buitengewoon enthousiast.
Het zou hun eerste keer zijn dat ze de Atlantische Oceaan oversteken, hun eerste lange nachtvluchten hun eerste kennismaking met het navigeren door de douane en grote internationale luchthavens.
Hebben reisde door heel Europa voorheen aarzelde ik niet om als vrijwilliger mee te gaan om er zeker van te zijn dat alles goed verliep.
Wat ik echter niet had verwacht, was hoeveel deze reis mij zou helpen om opnieuw contact met hen te maken.
Ik vond het geweldig om mijn ouders te helpen met de logistiek, en Europa door hun ogen zien was ongelooflijk bijzonder
Toen ik de waardering van mijn ouders voor het landschap zag, moest ik nadenken over mijn vroegere reizen. Emily Shedal
Mijn eerste taak was het onderzoeken van touropties, het vergelijken van begeleide reisorganisaties en zelfgeleide routes, en uitzoeken bij welke reisstijl ze zich het meest op hun gemak zouden voelen.
Uiteindelijk kozen we voor een 10-daagse begeleide groepsreis door Zwitserland, Duitsland, Oostenrijk, Liechtenstein en de Tsjechische Republiekdus er zou een evenwicht zijn tussen structuur en vrije tijd om zelf te verkennen en te ontspannen.
Toen we in Zürich landden, leidde ik mijn ouders stap voor stap door de douane, beantwoordde hun vragen en stelde hen gerust terwijl ze door onbekende borden en procedures navigeerden.
Op dit soort momenten voelde ik me nuttig, omdat ik wist dat het simpelweg uitleggen van het proces de ervaring voor hen soepeler maakte.
De reis was ook een ongelooflijke kans om Europa door hun ogen te zien. Terwijl we aan het verkennen waren Luzern, Zwitserlandwerd duidelijk dat mijn vader de rol van onofficiële reisfotograaf op zich had genomen. Hij stopte telkens wanneer iets zijn aandacht trok om in te zoomen, aan te passen en opnieuw in te zoomen totdat de opname precies goed voelde.
In het begin frustreerde zijn veelvuldige pauzes me, waardoor we achter de groep aan bleven lopen, maar naarmate de reis vorderde, vond ik de gewoonte eerder vertederend dan vervelend.
Later die dag beklommen we de berg Pilatus en genoten we van een prachtig uitzicht op het alpenlandschap beneden. Terwijl we met een gondel de berg afdaalden, wees mijn moeder naar de kleine boerderijen beneden, terwijl mijn vader alles in zich opnam.
Het aanschouwen van hun uitdrukkingen, die gevuld waren met ontzag en vreugde, was een van de meest memorabele momenten van de reis.
Tijdens mijn reizen heb ik veel berggezichten gezien, maar door getuige te zijn van hun reactie op de Alpen voelde het landschap extra speciaal aan en kreeg ik een hernieuwde waardering voor mijn reizen.
Op de verjaardag van mijn ouders bezochten we kasteel Neuschwanstein. Emily Shedal
Een ander hoogtepunt van de reis was het vieren van de trouwdag van mijn ouders Kasteel Neuschwanstein in Duitsland.
We brachten een groot deel van de dag door met reizen per bus door het platteland, kijkend naar koeien die graasden in groene weiden en genoten van het uitzicht op de glooiende heuvels.
Voor mijn ouders voelden dit soort taferelen tegelijkertijd vertrouwd en anders aan, en de dag die ik met hen doorbracht herinnerde me aan alles waar ze voor hadden gewerkt.
Ik ben dankbaar voor de herinneringen die we samen hebben gemaakt
Reizen met mijn ouders was een ongelooflijke ervaring. Emily Shedal
Gedurende de hele reis leunden mijn ouders op mij voor kleine dingen, zoals het omrekenen van valuta en ervoor zorgen dat we op het juiste moment op de juiste plaats waren.
Elke keer dat ze me vertelden dat ze blij waren dat ik er was, viel het me op hoe zeldzaam het voelde om echt nodig te zijn voor mijn ouders.
Voordat we vertrokken, dacht ik dat ik gewoon meeging om ze te helpen. Ik besefte ook niet hoeveel ik uit deze ervaring zou halen.
Voor mijn ouders was deze reis een droom die eindelijk uitkwam. Voor mij was het een kans om niet alleen de schoonheid van Europa te herontdekken, maar ook de schoonheid van het zien hoe de mensen van wie je houdt de wereld voor het eerst ervaren.
Ze herinnerden me aan de vreugde van primeurs – de eerste glimp van de Alpen, de eerste smaak van Wiener Schnitzel, het eerste gevoel een nieuw land binnen te stappen – en daarvoor ben ik dankbaar.
Op reis met mijn ouders als volwassene was een geweldige ervaring. Hoewel ik me moest aanpassen aan hun tempo en moest meegaan met hun eigenaardigheden, waren de herinneringen die we samen maakten uiteindelijk alle moeite waard.
