Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Matthew Breen, een 51-jarige podcastproducent en talentmanager gevestigd in New York en momenteel in Puerto Vallarta. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Het grootste deel van het jaar woon ik in New York City, maar de afgelopen winters kom ik naar Puerto Vallarta met mijn man om aan de kou te ontsnappen. Wij verhuren het hele jaar door een appartement Romantische zone. Mijn ouders besloten uiteindelijk ook hier te overwinteren.
Het begon als vakantiereizen en groeide geleidelijk uit tot een verblijf van een paar maanden. Ik werk op afstand als podcastproducent en talentmanager.
We zijn er allemaal al jaren dol op. Tot afgelopen weekend heb ik me nooit onveilig gevoeld, en nu gaan we vroeg naar huis.
Mattheüs Breen. Met dank aan Matthew Breen
Puerto Vallarta en onze zone in het bijzonder staan bekend als zeer veilig
Ik ben hier deze winter sinds half november en houd mijn ouders in de buurt in de gaten. Ze huren een appartement in hetzelfde gebouw, net beneden bij ons.
Vrienden die hier zijn opgegroeid, zeiden dat ze het hadden gezien kartelgeweld elders, maar nooit in Zona Romántica.
Lees meer van onze berichtgeving over Mexico:
Zondag was beangstigend. We werden wakker van luide knallen en activiteit.
Vanaf ons dak en raam konden we een paar blokken verderop gigantische rookpluimen zien opstijgen. Vrienden in andere delen van de stad zeiden dat de explosies het ontploffen van brandstoftanks van auto’s waren.
We hoorden van vrienden, familie en buren van twee verschillende niet-verwante kennissen die onder schot uit hun auto werden gedwongen. De explosies hielden een tijdje op en werden aan het begin van de middag hervat.
Vanaf ons balkon keken we naar een auto die door ons blok racete, terwijl twee mensen op een motorfiets hem achtervolgden, een pistool gericht op de bestuurder. De auto ging de hoek om en verdween, de motorfiets vlak achter hem, en toen hoorden we een geweerschot. We zagen daarna geen rook, dus we hoopten dat de auto wegkwam.
Met dank aan Matthew Breen
Vanuit hetzelfde uitkijkpunt zagen we vijf of zes mannen op motorfietsen een parkeerplaats van een matrassenwinkel oprijden, zo’n 30 meter verderop. De winkelpui zelf was uit het zicht, maar we hoorden glas breken en kort daarna stroomden enorme zwarte rookpluimen uit het gebouw. Er valt niets meer naar binnen te gaan.
Sindsdien is het stil geweest, afgezien van de militaire helikopters die zondagavond vroeg boven ons cirkelden
Maandagochtend rond 8.30 uur waren er mensen buiten, vooral buren die met elkaar praatten. We liepen door de buurt en zagen een toeristenbus nog smeulen. Er waren minstens twintig uitgebrande granaten van auto’s, verschillende uitgebrande buurtwinkels en een uitgebrand hotel om de hoek.
Er waren een paar groente- en fruitkraampjes open en een paar kleinere lokale familierestaurants, maar voor zover we konden zien was geen van de grote ketens open. Verder zijn de branden uitgegaan.
We hebben geen explosies meer gehoord. We hebben zojuist een paar militaire vrachtwagens met mensen in camouflage en machinegeweren door de straten zien lopen.
Dit is ongekend, dus we gaan proberen mijn ouders zo snel mogelijk thuis te krijgen
Met dank aan Matthew Breen
Mijn ouders waren van plan eind maart de stad te verlaten voor het seizoen, en ik zou hen vergezellen en helpen met reizen. Nu schuiven we de data zo snel mogelijk op. Over het algemeen voel ik mij hier niet onveilig. Zondag was de afwijking.
Ik ga met mijn ouders mee naar Denver en vlieg dan met mijn man naar huis, naar New York. We houden vanaf een afstand in de gaten hoe het eruit ziet en komen zo snel mogelijk terug. Anders zouden we langer blijven. We hebben de vluchten die we voor begin volgende week hadden gepland, kunnen omboeken.
De stad is zeer veerkrachtig; we hebben al eerder met rampen te maken gehad, zoals orkanen. Het is voor ons als lokale bevolking belangrijk om bedrijven te steunen bij de wederopbouw. Het is een soort afwachtende houding.
We zijn voorzichtig, maar zien weer tekenen van leven in de stad, dus we hebben een veel beter gevoel om uit te gaan.
