Dit zoals verteld-aan-essay is gebaseerd op een gesprek met Alex Engelseen 38-jarige marketing- en communicatieprofessional die al ruim anderhalf jaar werkloos is, gevestigd in Tampa. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben al anderhalf jaar werkloos. Voordat ik werd ontslagen, woonde ik in LA en werkte ik in marketing en communicatie bij een startup. Ik verdiende ongeveer $ 125.000 en voelde me nog steeds arm.
Na vijf jaar bij mijn laatste baan kreeg ik ontslag alsof het niets was. Ik verhuisde terug naar waar ik ben opgegroeid in Tampa, Florida, omdat ik niet het spaargeld had om mezelf in LA te onderhouden.
Ik heb meedogenloos genetwerkt een voltijdse baan vindennam freelance projecten aan en werkte in de detailhandel. Ik heb het gevoel dat ik harder werk dan ooit tevoren en toch aanzienlijk minder geld verdien dan voorheen. Mijn vrienden die er niet mee te maken hebben langdurige werkloosheid zie mijn crisis niet als een crisis. Dat kan heel moeilijk zijn, maar ik heb eraan gewerkt om de emotionele intensiteit uit de situatie te halen.
Ik was een beetje opgelucht toen mijn ontslag plaatsvond
Ik was al een tijdje niet meer gelukkig op mijn werk. Ik werd goed betaald en het bedrijf was succesvol, maar het voelde niet alsof we iemands leven verbeterden of echte problemen oplosten. Het begon allemaal te voelen als: wat ben ik aan het doen? Waar zit hier de waarde?
Toen ik twintig en dertig was, geloofde ik nooit echt in mijn eigen capaciteiten, dus ik heb die baan nooit gezien als een opstapje naar een betere rol of bedrijf. Het was comfortabel, voorspelbaar en schijnbaar behoorlijk stabiel.
Ik ben er nooit goed in geweest geld besparendus nadat ik was ontslagen, maakte ik me het meest zorgen over mijn financiën, maar ik had een vals gevoel van veiligheid, kreeg werkloosheid en kreeg drie maanden ontslag. Destijds was ik opgebrand en had ik niet veel zin om meteen op zoek te gaan naar mijn volgende rol.
Toen mijn financiële situatie een noodsituatie werd, verhuisde ik terug naar Florida
Ik gaf altijd bijna alles uit wat ik verdiende en had nooit een diepgeworteld ethos van sparen voor een regenachtige dag of beleggen. Uit eten gaan en winkelen slokte mijn spaargeld op.
Eind juni werd ik ontslagen en in september raakte ik in paniek.
Begin 2025 was mijn financiële situatie een noodsituatie geworden. Ik kreeg een aantal sollicitatiegesprekken en werkte met een recruiter, maar de arbeidsmarkt voelde behoorlijk opgesloten. Mijn huurcontract in LA liep in mei af en ik besloot dat ik kon blijven tot het afliep, maar dan zou ik teruggaan naar Tampa.
Ik maakte alle plannen om naar huis te komen en woon bij familieuitzoeken hoe ik mijn auto moet verplaatsen en verzenden, en hoe ik mijn twee katten kan meenemen. Het was gewoon een hoop stress, maar ik moest het doen.
Het zoeken naar een baan was moeilijk in Florida, maar hier ben ik gelukkiger
Het is geweest moeilijk een baan vinden in Tampa. Ik heb mezelf opnieuw aan mensen voorgesteld en geprobeerd ingebed te raken in het ecosysteem. Het is veranderd en opgegroeid zonder mij. Het lijkt erop dat de arbeidsmarkt hier veel te maken heeft met wie je kent en dat mensen voor je instaan.
Ik ben hier gelukkiger, ook al probeer ik nog steeds mijn volgende kans te vinden. Ik vond het leuk om grote steden te bezoeken toen ik opgroeide, maar LA verlatenbesefte ik dat ik niet hongerig genoeg of niet carrièregericht genoeg was om daar te concurreren.
Ik had gewoon niet het gevoel dat ik de energie of het uithoudingsvermogen had om in LA te blijven, het vol te houden en te vechten om over mensen heen te klimmen om ergens te komen. De druk van de kosten van levensonderhoud en het krijgen van aandacht op een drukke markt waren te groot. Ik heb al deze supporters hier in Tampa, samen met mijn familie en vrienden. LA is een prachtige plek, maar het kan erg eenzaam zijn. Eerlijk gezegd had ik het gevoel dat ik daar niet meer mee om kon gaan.
Ik ben nog steeds optimistisch over mijn toekomst
Ik denk dat we vaak zo gefixeerd zijn op een gestage stijging in ons leven, waarbij de dingen altijd in een opwaartse, positieve richting bewegen. Als het allemaal instort, voelt het als een persoonlijk falen. Ik moest me concentreren op wat goed was in mijn leven, ook al is het geen fantastische, sprankelende carrière. Ik heb een goed gezin, goede vrienden en mijn gezondheid.
Als ik een baan gevonden dat $ 65.000 betaalde, iets was dat ik graag zou doen, en het voelde betekenisvol. Ik zou waarschijnlijk zeggen: “Prijs de Heer.”
Ik heb mezelf gedwongen dingen op te schrijven waar ik dankbaar voor ben en de inhoud ervan in me op te nemen, of het nu podcasts zijn of andere dingen waardoor ik me beter en minder alleen voel. Ik neem deze stappen, in plaats van op Instagram te leven en te kijken naar wat iedereen doet.
Ik heb er ook aan gewerkt om te beseffen dat deze dingen mensen overkomen, en dat dit niet het einde van de wereld is. Om een ontslag te boven te komen, kan het nodig zijn dat u een aantal van uw aannames of de voortgang in uw carrière opnieuw moet overwegen.
Heeft u een verhaal over langdurige werkloosheid? Neem contact op met deze verslaggever, Agnes Applegate, op aapplegate@businessinsider.com.
