Als mensen vragen waarom ik me in de Valle d’Aosta heb gevestigd, gaan ze er vaak van uit dat ik verliefd ben geworden op een local of dat ik een skiliefhebber ben. Wat er feitelijk gebeurde, was dat ik verliefd werd op de regio.
Ik ontdekte Courmayeur, mijn nieuwe woonplaats, voor het eerst in 2018. Ik was net 40 geworden, mijn huwelijk was geëindigd en ik verliet mijn baan in Edinburgh.
Onverankerd, uitgeput en diepbedroefd, wist ik dat ik buiten mijn comfortzone moest stappen. Een Italiaanse roadtrip met mijn reddingshond Annie voelde als de perfecte manier om de boel op te schudden.
Mijn moeder vergezelde ons voor de eerste etappe. Ze was een fervent wandelaar en stelde voor dat we bij haar zouden stoppen voor de lunch favoriete bergstadje in de Italiaanse Alpen. Hoezeer ik ook hield van de ontspannen, authentieke sfeer, ik had nooit gedacht dat ik hier acht jaar later het hele jaar door zou wonen.
Elke keer dat ik terugkeerde naar Courmayeur, voelde het als thuiskomen
Uiteindelijk bleef ik langer in Courmayeur dan ik had verwacht. Gemma Johnstone
De rest van mijn roadtrip bracht ik door met het verkennen van Italië, waarna ik terugging naar het noorden en spontaan weer stopte in Courmayeur voor een kort bezoek.
Een paar dagen werden twee weken – en vervolgens een paar maanden, nadat ik een huurwoning voor de korte termijn in het laagseizoen had gevonden en besloot te blijven. Vervolgens heb ik mijn huurcontract van drie maanden verlengd tot een jaar.
De rust, de blauwe lucht en het adembenemende landschap hielden me hier. Ik vond het geweldig dat ik binnen enkele minuten nadat ik naar buiten was gegaan tijdens een dagelijkse hondenwandeling, kon worden ondergedompeld in de afgelegen natuur met adembenemende uitzichten.
Bovendien is de stad, ondanks dat ze omgeven is door rustige wandelpaden, goed bereikbaar. Het ligt op slechts een paar uur rijden van Milaan, Turijn en Genève, waardoor het voor mijn gemiste vrienden en familie gemakkelijk is om er te komen en voor mij om andere delen van Europa te verkennen.
Bijna een jaar na mijn verblijf in Courmayeur maakte ik een korte reis terug naar Schotland. Ik wist nog steeds niet zeker waar ik me op de lange termijn wilde vestigen.
Toen ik echter Courmayeur binnenreed, voelde ik onmiddellijk zo’n overweldigend gevoel van thuis zijn dat ik aan het proces begon het veiligstellen van verblijfsvergunning.
Het leven in de Italiaanse Alpen brengt uitdagingen met zich mee waar niemand over bericht
Wonen in de Alpen is heel anders dan er op bezoek komen. Gemma Johnstone
Tijdens dat eerste jaar besefte ik dat het hele jaar door wonen in dit ansichtkaart-alpenresort heel anders is dan hier op vakantie gaan.
De bevolking van Courmayeur, die doorgaans rond de 3.000 ligt, groeit aanzienlijk tijdens de piekski- en zomerseizoenen, en wonen op een toeristische bestemming heeft zijn nadelen. Ik hou niet van de drukke smalle straatjes en de schaarste en hoge kosten van appartementen.
Tijdens het laagseizoen voelt de stad verlaten aan. Plotseling zijn er delen van tweedehuischalets met luiken en gesloten restaurants. Het is een verandering van tempo die ik op prijs stel, maar voor degenen die gedijen in een drukke omgeving kan het schokkend zijn.
Dan is er de taalbarrière. Mijn Italiaans is beschamend langzaam verbeterd, en zelfs basisinteracties voelden in het begin intimiderend aan.
De lokale bevolking was altijd beleefd en behulpzaam – en velen die in de toeristische sector werken, spreken Engels – maar ik moest mezelf begrijpelijkerwijs bewijzen voordat ik volledig werd omarmd door de hechte berggemeenschap.
De kosten van levensonderhoud is ook een overweging; mijn energierekening in de winter is bijvoorbeeld veel hoger dan ik in Schotland gewend was. Ik heb geluk werk vanuit huismaar ik ken seizoensarbeiders die moeite hebben met lange werktijden, beperkte vrije dagen en lage lonen.
Het is voor mij nog steeds de moeite waard om hier te wonen
Courmayeur is niet perfect, maar het was precies wat ik nodig had. Gemma Johnstone
Ondanks de uitdagingen heb ik geen spijt van mijn beslissing om in Courmayeur te blijven.
Het leven hier heeft bevestigd hoeveel ik de natuur, de gemeenschap en de rust waardeer boven status of het stadsleven. Verhuizen lost natuurlijk niet elk probleem op, maar de juiste plek gaf me de ruimte die ik nodig had om het mijne te verwerken.
Ik vind het aardend om te leven waar de seizoenen het ritme van het leven dicteren. Natuurlijk is er skiën in de winter, maar in het voorjaar en de herfst help ik mijn buren met de aardappel- en appeloogst. In de zomer wandel ik naar berghutten en zwem ik in gletsjermeren.
Mijn gemeenschap hier is een mix van levenslange lokale bewoners en een paar expats, en ze hebben allemaal mijn wereldbeeld vergroot. Ik bewonder de toewijding en passie van hotelmedewerkers, liftexploitanten en berggidsen, en ik zie graag hoe uitgebrande stadsmensen hier hun levensvreugde herontdekken.
Ik heb dat leven in de bergen van Italië kan prachtige natuur, een langzamer tempo en een geweldige gemeenschap met zich meebrengen. Het vereist echter ook veel geduld, flexibiliteit en eerlijkheid over uw redenen om hierheen te verhuizen. Ik heb mensen hierheen zien verhuizen – en weer vertrekken – terwijl hun verwachtingen niet overeenkwamen met de realiteit.
Voor mij was een verblijf in Courmayeur echter precies wat ik nodig had. Het leven hier is niet perfect, maar elke keer als ik met mijn hond op een bergpad boven het dorp stap, voel ik een constante, ongecompliceerde tevredenheid.
