Ik heb genomen werkvakanties al meer dan tien jaar lang, lang voordat de pandemie ze gemeengoed maakte.
Terwijl het nadeel van voor mezelf werken dat niet is een eventuele aftakas krijgen dagen, het voordeel is dat je op afstand kunt werken met flexibele uren. Werken vanuit het paradijs, met een palapa die mijn laptop beschermt tegen de schittering van de zon, is een van mijn favoriete dingen aan het zelfstandig ondernemerschap.
Ik besefte dat het een grotere uitdaging zou zijn zodra ik werd een alleenstaande moedermaar het combineren van werk en een baby weg van huis bleek veel moeilijker dan ik dacht.
Ik dacht steeds dat het makkelijker zou worden
De eerste keer dat ik probeerde een werkende vakantie met mijn dochter, ze was 8 maanden oud. Ik boekte een vlucht naar Hawaï, pakte mijn laptop in en was van plan te werken tijdens haar twee dutjes en nadat ze was gaan slapen. Ik bracht het grootste deel van de week in Maui door met het leren van lessen op de harde manier: ik verbrak de verbinding met de hotelkamertelefoon nadat een telefoontje haar dutje had onderbroken, sleepte haar van winkel naar winkel op zoek naar babymedicijnen toen ze verkouden werd, en vertrok uitgeput nadat ze het grootste deel van de nacht had moeten werken.
De auteur neemt haar dochter mee op reis en werkt volgens haar schema. Met dank aan de auteur
De daaropvolgende jaren bleef ik het proberen, waarbij ik bij elke harde les die ik leerde, dacht dat de volgende keer gemakkelijker zou zijn. Nu mijn dochter Via 3,5 is, heb ik er acht geprobeerd verschillende workcations. Elke keer begin ik hoopvol dat ik de oplossing heb gevonden. Maar ik heb altijd drie banen gehad tijdens wat een vakantie zou moeten zijn: werken, ouderschap en het oplossen van logistieke problemen.
Ik heb kinderclubs geprobeerd
Kinderclubs van het resort moesten het antwoord zijn. Ik had elke dag een voorspelbaar tijdsblok nodig waarin mijn dochter zich anderszins kon vermaken, zodat ik me op mijn werk kon concentreren. Ik boekte hotels (en zelfs een cruise) waar er prominent reclame voor werd gemaakt, met foto’s van lachende kinderen waardoor ik me minder schuldig voelde omdat ik mijn dochter op vakantie had achtergelaten.
De auteur nam haar dochter mee naar de kinderclubs van hotels. Met dank aan de auteur
Het bleek dat die programma’s hun eigen uitdagingen hadden. Via was in het begin niet alleen zenuwachtig; elke dag wilde ze niet in de kinderclub blijven en vocht ze om terug te gaan. In één resort beloofde de website een slaapruimte bij de kinderclub, wat essentieel was omdat Via nog één middag nodig had. Toen we aankwamen, kreeg ik te horen dat de slaapruimte niet in orde was. Dat betekende dat ik haar al na een paar uur moest ophalen, zelf op onze kamer moest zetten en dan moest proberen snel het werk af te maken terwijl ze sliep. Op twee afzonderlijke reizen kwamen de werkelijke openingstijden van de kinderclub niet overeen met wat er online stond.
Ik betaalde $ 95 per dag voor de kinderclub van onze recente reis
Op onze meest recente reis had ik niet veel anders verwacht, behalve dat ik de zesdaagse vakantie bij boekte Club Med Cancun tijdens een vakantieweekend, strategisch plannen rond een langzamere werkperiode. Het was de eerste keer dat ik een resort boekte met een betaalde kinderclub in plaats van een waar deze inbegrepen was. Terwijl het programma voor kinderen vanaf 4 jaar geen extra kosten met zich meebrengt, kost Petit Club Med, de optie voor 2- en 3-jarigen, $ 95 per dag. Dus ik dacht dat we het maar eens zouden uitproberen op die ene volledige werkdag dat we op het terrein waren. In eerste instantie was ik een beetje huiverig om voor een kinderclub te betalen na onze slechte ervaringen uit het verleden, maar uiteindelijk was het het meer dan waard.
De auteur neemt haar dochter mee op workations. Met dank aan de auteur
De gratis kinderclubs waar ik eerder gebruik van had gemaakt, leken op losse speelkamers, maar het Petit Club Med-programma was meer gestructureerd als kinderopvang. Ze hebben zelfs rusttijd in het schema opgenomen met een speciale dutjeruimte. Het verschil veranderde de dynamiek bij mijn dochter compleet.
Aanvankelijk klampte Via zich, zoals gewoonlijk bij het afzetten, aan mijn been vast. Ik maakte me in de loop van de ochtend zoveel zorgen over haar dat ik stiekem ging kijken hoe het met haar ging. Ik was opgelucht toen ik haar zag glimlachen en met de rest van de kinderen ging lunchen. Toen ik haar om 17.00 uur ophaalde, merkte ik echt het verschil. In plaats van angstig op mij te wachten, was ze verdiept in een activiteit en toen ze mij opmerkte, begon ze opgewonden te praten over wat ze die dag had gedaan. Ze vond het zo leuk dat ze vroeg om de volgende dag terug te gaan. Ik stond verbijsterd en nam dat moment met gelijke delen schok en opluchting in me op.
Ik dacht dat ze de volgende dag van gedachten zou veranderen, maar de volgende ochtend schreeuwde ze nog steeds om terug te gaan. Ik wist niet zeker of ik haar moest meenemen; Ik was van plan de rest van de vakantie samen door te brengen. Maar ik was zo blij dat ze er zo graag heen ging, dat ik besloot haar terug te brengen. Voor het eerst op een werkkatie merkte ik dat ik helemaal op was in mijn werk en op ontdekkingstocht ging. Ik volgde een trapezeles, iets wat mij vóór de reis op de website van Club Med was opgevallen, en leende een snorkel voor een ontspannen duik in de oceaan.
Toen ik Via ophaalde, straalde ze weer en was ze blij na haar dag vol avonturen, en voor deze keer was ik dat ook. De rest van onze reis brachten we tijd samen door, en ik had het gevoel dat ik kon verschijnen als de ontspannen, zorgeloze moeder die ik altijd op vakantie zou willen zijn.
Als ik terugkijk op mijn eerdere pogingen, denk ik niet dat ik al te ambitieus was om te geloven dat een workcation leuk zou kunnen zijn voor zowel mijn dochter als mij. Ik moest gewoon veel leren over hoe ik me moest voorbereiden, de reis moest structureren en wat ik van kinderclubs kon verwachten.
